Isang Dipang Langit Novels & Stories

February’s POV “Bakit parang pinagsakluban naman ng langit at lupa ‘yang mga mukha niyo?” natatawang saad ni Isaac sa aming dalawa ni Sapphire. Nakabusangot kasi ito at hindi ko makausap ng maayos. Napanguso na lang ako at tinignan siya ngunit hindi niya ako magawang tignan. “Hindi ka pa ba lulusong, Febi? Pupwede naman kitang palitan diyan,” sabi ni Isaac sa akin.

tanong ko. "Hindi ineng, nasa tamang daan tayo patungong langit," ngisi nito na parang de***** "Kuya, ibalik niyo na lang po ako sa lugar kung saan ako sumakay, please!" naiiyak na paki usap ko. "Mamaya ineng, maglalaro muna tayo. Dadalhin kita sa langit at sisiguraduhin kung lumpo ka na pag uwi mo." saad nito sabay tawa na parang halimaw sa laman.

Ang walang tigil na dagundong ng kulog ay gumagala sa kalangitan habang ang kidlat ay tumama sa lupa at parang hahatiin na ito ang mundo sa dalawa. Ang kalangitan sa itaas ay puno ng stratus gray clouds habang nagbabantang bubuhos ang ulan. Habang handang alisin ni Inang Kalikasan ang kanyang galit, maririnig sa buong sulok ang masasakit na sigaw ni Reigna.

Parang ibinaba ng langit” “Ahh miss okay ka lang? Kilala mo a si Mang Isong. Can you tell me where to find him?” Sabi ng lalaking pinukaw angtila natuklaw na ahas na babae. “Anong ginagawa ng Magandang babae sa pangpang? Ahh baka tulad niya ay pasahero din ito at mamamasyal sa kabilang Isla” Sa isip isip ni Miguel. “Miss....Miss… Hello okay ka lang ba?” Pukaw ni Miguel sa babaeng hanggang ng sandalign iyon ay nakatitig lang sa kanya.

tanong ni Maximo kay Isabella nang mapansin ang biglaang pagkulimlim ng kalangitan. " Paano ka? " tanong nito pabalik saka inangat ang ting sa makulimlim na langit. " Hindi kaya abutan tayo ng ulan? " " Tumuloy tayo hangga't walang pumapatak na ulan, " kaswal nitong saad saka hinawakan ang magkabilang baywang ni isabella upang ipuwesto sa tutungtungan nito para makasakay sa kabayo. " Iaangat kita. Humawak ka sa handle. "

He knows it already. "Nothing else but about Aiah. Duh." Agad niyang binabaan ng tawag ang nasa kabilang linya at inihanda ang sarili sa isa na namang giyera. NAKATINGALA SI AIAH sa kalangitan habang pinagmamasdan ang libo-libong talang kumikislap sa kalaliman ng gabi. Sinasabayan ng mga ito ang liwanag ng bilog na bilog na buwan. Pawang ang mga ilaw lamang sa kalangitan ang nagbibigay ilaw sa gabing madilim.

Dalawang araw na mula nang umuwi doon ang dalaga at ayaw makipag-usap sa iba maliban sa kanya. "Marahil ay pinarosahan ako ng langit, mother dahil binalak ko na talikuran ang una kong pangarap sa buhay." "Hindi totoo iyan, Anak. Snusubokan ka lamang niya kung hanggang saan ang tibay ng pagmamahalan ninyong dalawa. Sundin mo ang nais ng iyong puso at isipan upang wala kang pagsisihan sa bandang huli."

Hindi mo ba iniisip na maganda ang mood? Sa sandaling iyon, isang maliwanag na buwan ang sumikat sa madilim na kalangitan. Ang mga mabulaklak na paputok ay sumabog sa mga bituin habang ang mga makukulay na ilaw ay kumikinang nang maliwanag sa magkabilang panig ng ilog. Ang buwan, mga paputok, at mga makukulay na ilaw ay sumasalamin sa kumikinang na ilog na kanilang nilayag, malayo sa pagmamadali at pagmamadali ng lungsod. Nakatayo laban sa hangin sa ilog na ito, parang ang mundo ay gumaganap para sa kanila. Natigilan si Christian. "Hindi ka ba marunong sumayaw ngayon?"

Tinapik ni Tita Mel ang kanyang balikat. "Huwag kang mag-alala iha, alam kong nasa tabi mo lang ang iyong ama." saad nito. Mas lalong bumigat ang pakiramdam ni Luna dahil sa narinig. Ngayon ay naramdaman na n'ya ang pangungulila sa ama. Napatingala s'ya sa langit. Napakaganda nitong pagmasdan dahil punong-puno ng bituin. Pakiramdam n'ya napakalapit n'ya sa mga ito. "Napakaganda ng langit tita." wala sa sariling bigkas n'ya.

Isang bagay na hindi niya kailanman ipinaliwanag. Ang dapithapon ng taglagas ay parang makukulay na telang iwinawagayway sa langit, habang dahan-dahang bumababa ang gabi at tinatakpan ang kampus ng malamig na dilim. Pagkasakay ni Elijah sa kotse, agad niyang nakita ang malabong anino ni Ysa na naglalakad papalapit.