Isang Dipang Langit นิยาย & เรื่องราว

Tinulungan na niya ito sa pagkilos hanggang sa sabay nila naabot ang biyaheng langit. Parehong habol ang hininga nang humupa ang init ng kanilang mga katawan. Hindi agad nakababa ang dalaga sa kandungan ng huli dahil ayaw nito. Nais pa umano nitong namnamin ang katatapos lang nilang pag-iisa.

ZZZ PANG! Isang malakas na dagundong na naman ang pinakawalan ng langit. Halos marindi ako dahil sa lakas nito. Tila nagagalit ang langit dahil sa sunod-sunod na pagbagsak ng matatalim na kidlat. Hindi ko sinasadyang mapasiksik sa dibdib ng lalaki dahil sa takot. Maging ang aking anak ay napasiksik na rin sa kanyang daddy dahil sa sobrang takot nito sa kulog at kidlat.

hindi pala Basta nalang nandilim ang buong paligid ko, at ng bumalik ang paningin ko, ay bumungad sa akin ang puting buhangin, at mala crystal na kulay ng tubig. Mga matatayog na puno ng niyog, at maraming mga ibon na lumilipad sa kalangitan. Sobrang taas pa ng sikat ng araw, kaya itinakip ko ang palad ko sa mga mata, para hindi gaano masilaw.

“Tapos ka na bang kumain?” Tumango si Klaire. Ngunit bago pa sila makatayo, ang maliliit na patak mula sa langit ay biglang lumaki na parang butil ng mais. Kasabay ng mga kidlat na animo’y naghahati ng langit patungo sa karagatan.

“Napakasarap sa pakiramdam.” Sa langit, parang mga diamante ang kislap ng mga tala at bituin. Malinaw na nakikita ang iba’t-ibang stars constellations dahil walang kaulap-ulap at banayad pa ang ihip ng hanging Amihan. Ang higaan namin, parang niyebe sa lambot. In-order ko online para sa mga pagkakataong ganito. Malalaki ang aming unan at komportable.

Napa nganga ako sa aking nakita. "Nasa langit na ba ako? Ang gwapo naman ng nilalang na to. Anghel ka ba, pwede ba kitang makapiling ngayong gabi," sabi ko na hindi iniisip ang mga salitang lumalabas sa akin.

Naia Isadora Lastra’s POV Malamig ang hangin sa labas—hindi katulad ng stale na amoy sa loob ng bunker. Pero kahit anong lawak ng langit sa itaas, pakiramdam ko masikip pa rin ang dibdib ko. Sa di kalayuan, nakita ko siya. Ammir.

singhal ng dalaga. Sky more chuckled. Naaaliw siya sa babaeng nasa four eleven lang yata ang height but cute. At palaban ito infairness unlike the other girls makita lang si Sky kulang na lang ay sambahin siyang parang Diyos. "Ako si langit kapag nasa akin ka, palagi kong ipapatikim sa'yo ang biyaheng langit." Nakangising wika ni Sky. Lumaki ang mga mata ng dalaga pati butas ng mga ilong nito. At ang nakakagulat na ginawa nito kay Sky. Isang sampal lang naman ang dumapo sa maputi at makinis na mukha ni Sky.

Para silang nakakita ng langit o bumaba sa impiyerno! "Ito ay ... sumpain ito, ito ay magma!" “Ah!” Sa sobrang takot ni Park Sora ay tinakpan niya ang kanyang mukha ng kanyang mga kamay at patuloy na nakatakas mula sa lava na nahulog mula sa langit. Siya ay napakaganda at labis na nagmamalasakit sa kanyang hitsura. Alam na alam niya na kapag tumama ang lava sa mukha niya, mapapangiti siya agad!

ngumiti lang sya saakin at tumango Napatingin ako sa paligid "Ang ganda ng langit no Katanaya? Lalo na at papalubog na ang araw" Napatango ako sa sinabi niya at tumingin din sa itaas. Kitang kita ang Dalawang buwan na binabantayan ng isang dragon—Teka! Papalubog na ang araw?! Agad akong napatayo dahil sa naalala ko at tumingin sa paligid papadilim na "Bakit katanaya?" Napatigin ako kay Nicole dahil doon