Novel & Cerita It Ends Tonight

narinig n'yang tumawa naman ito sa kabilang linya. "you can just cancel it for tonight. I can tell her na bukas ng gabi nalang kung sobrang busy ka ngayon." suhestiyon naman nito pero mabilis na umiling-iling si Edward dito kahit pa hindi siya nito nakikita. "no, it's okay tonight. Basta bandang ten o'clock nalang. We can clearly do it tonight, saktong stress ako." tugon n'ya din naman dito.

matigas niyang bungad. “Mrs. Amante,” malamig ngunit matigas din ang tinig ng nagsalita sa kabilang linya. “I am Mr. Chiu from PrimeVest Capital. Ilang ulit na kaming tumawag pero hanggang ngayon ay hindi pa rin namin natatanggap ang bayad sa outstanding balance ng NexTech Solutions. Due na nito tatlong linggo na ang nakalipas.” Pinisil ni Mathilda ang bridge ng kanyang ilong. Ang stressed na nararamdaman sa nakalipas na mga araw ay nadagdagan ngayon at lalong lumala.

Katabi nito ay isang maliit na papel. Kinuha ko ang note. Ito na iyong spaghetti na hinihingi mo. May practice kami ngayon para sa mini concert ko. Huwag mo na akong hintayin. Gabi na ako makakauwi. —Justin Pilit akong napangiti. Isang ngiti na agad ding napalitan ng kirot. Wala man lang ingat ka. Wala man lang kumain ka nang maayos.

“Time of death 10:53PM.” Hinayaan ng mga nurses ang mga Endrinal upang makapasok sa kuwarto at mayakap ang anak sa huling pagkakataon. Labis ang pag-iyak ng mga magulang nito na dahilan ng pagwala. Maging ang ama ni Andrea ay tahimik na humihikbi, not losing his composure but one can say that he’s hurting based on how his voice changes every time he speaks. It wasn’t loud but it wasn’t silent either.

Hindi ko iyon pinansin. Sa halip, muli akong nag-type. Sweet dreams, My Blue Butterfly. Pagkasend ko ng message, muli akong sumandal at iniikot ang wine sa baso. At habang kumikislap ang mga bituin sa itaas, iisa lang ang malinaw sa isip ko. Tomorrow is not the start of a partnership. It’s the beginning of getting Lena back.

"W-Wala bang masakit sayo?" Iyan ang bungad nyang tanong sa akin nang tumayo ako upang harapin sya. Mag-a-alas dose na ng hatinggabi kaya ito na ang tamang oras para tapusin na ang wala naman talagang namamagitan sa amin. "Bukas ay madi-discharge na ako. I want to end everything we have tonight," malamig kong sabi, sabay abot sa kanya ng promise ring.

Walang sobra, walang kulang—isang simpleng ngiti at tango lang. “Good night, Evander.” “Good night, Cressida.” At sa sandaling iyon, naging simple lang ang lahat: isang gabi na walang drama, walang komplikasyon—isang tahimik na simula na maaaring magpatuloy sa mga susunod na araw. ---

Tanging ang mga silver confetti na hugis bituin na lang ang dahan-dahang bumabagsak sa mga umiiyak at masayang fans. Ang huling mensahe sa screen: "WE ARE CELESTIAL. UNTIL OUR ORBITS CROSS AGAIN." Ang concert ay natapos sa isang misteryong yumanig sa buong mundo nang tumakbo si Siriuspatungong backstage, ngunit para kay Sirius, ang gabing ito sa MetLife ay hindi pagtatapos—ito ang kumpirmasyon na ang kanyang Diamond ay buhay at nasa malapit lamang.

“Para kay Gideon. Para sa lahat ng naniwala sa atin, kahit noong halos gumuho na ang lahat.” Sumeryoso ang mukha niya. Sa isang iglap, nakita ko sa mga mata niya ang lahat ng pinagdaanan namin—ang mga banta, ang mga gabing hindi kami natulog, ang takot na baka isang araw, hindi na siya makauwi. “This ends tonight,” sabi niya. “Walang atrasan.” Tumango ako ulit. At sabay kaming naglakad papunta sa boardroom.

sabad n'ya habang tinuturo ang bakanteng mga table na malapit sa unahan. Kaagad namin tinungo iyon at naupo doon. Ilang minuto ang lumipas ng may magsalita sa mic, si Jade, 'yong emcee namin. "Good evening ladies and gentlemen! Everybody looks great and wonderful tonight! In a few minutes, the party will start! Kaya Chill muna kayo and enjoy!" sabi n'ya saka pumailanlang ang malakas na tugtog. Now Playing: Where Is The Love? by Black Eyed Peas