Novel & Cerita It Ends Tonight

Dina wanna go to know belle more. “okay sure. Just message me by the way it’s getting late may klase pa bukas, see you around soon.” Pag oo ni Belle. “okay, I’m excited to go there in your place, see you around soon. Goodnight.” “okay, goodnight too.” End of the first chat conversation and it’s ended with a wide smile in their faces.

“I’m free tonight.” “Oh, great! Then I’ll see you later.” She ended the call right after Grey said goodbye. Iniisip pa naman sana niyang sumama kila Nadia mamaya pero mukhang hindi siya matutuloy. SA PARKING AREA siya dumiretso pagkatapos niyang mag-punch out. Bago umalis ay nagpaalam muna siya kay Nadia at sinabing hindi siya makakasama dahil may iba siyang lakad. Dinaanan na rin niya si Jake sa working station nito at binati.

~It's been this way, it stays this way since June~ -------- NEXT CHAPTER: IT ENDS TONIGHT

sabi niya saka nagtungo sa taas mukhang matutulog na. “Joke time ka, bukas susunduin din ako ni Marucs!” sigaw ko sa kaniya pero tumawa lang siya. Kinabukasan hinintay ko si Marcus pero hindi dumating, aba loko yun ah. Nakita kong bumaba si Red mula sa taas, nakangisi pa sa akin. Naka-t-shirt siya at pajama. “Let’s have breakfast miss,” sabi niya sumunod naman ako.

For every sunset was once a sunrise that's now meeting its end. ------ END--------

Enough reason to lower my voice a bit and calm down myself down this time at kausapin siya nang mas maayos. "Okay, chill. Bakit ba kasi?" Trying to get some air i face the road sideways. The weather is to fine to be in his car. Makulimlim lang at mahangin kahit pasado alas-tres na nang hapon. "It's our midterm exam tomorrow. I need to pass that exam. I'm tired of seeing same professor every year." Deretyo nitong sagot nang hindi tumitingin sa 'kin. "O-Oh, Okay." Tipid ko na lang na sagot at mariing napapikit.

“If it’s canceled, then I can go home early.” Narinig ko ang mahinang pagtawa ni Eve, tila ba may halo iyong pang-aasar. Tuloy ay naghinala akong may alam siya sa nangyari sa amin ni Sir Dylan kagabi. I need to talk to him.

“Naku sir, sira po ang CCTV sa may suite area kahapon ng hapon. Paparating palang po ang new CCTV na ipapalit doon after lunch.” “What?!”

“Tonight?” “Tonight.”

Delikado ang alok na iyon, at alam niya iyon. Hindi siya ganitong klase ng tao. Hindi siya yung basta-basta papasok sa ganito. Pero pagod na siya—pagod na siyang maging tama, pagod na siyang masaktan. “Just tonight,” sabi niya sa wakas. “Walang bukas.” Tinitigan siya ni Adrian. “Sigurado ka?” tanong nito. “Kasi hindi ako sanay sa kalahati lang.”