It's Just A Dream Right Novels & Stories

Agad namang siyang liningon ng lider at nagtaka, “Huh? What do you mean?” “My dream feels so real, but I keep waking up to the realization that no truth exists in them.” Hinawakan niya ang cellphone at sinubukan ilog-in ang mga accounts nito sa social media. After many attempts at swinerte itong nakalog-in kaya dali-dali nitong iniscroll ang kanyang feed.

Isang bangungot na pilit kong ibinabaon sa limot pero para namang nananadyang hindi mabura-bura sa isip ko kahit ilang taon na ang nakakalipas! "Shhh....it was just a dream baby. Nandito ako. Walang masamang mangyayari sayo, okay?" pagpapakalma nitong kumalas at pinahid ang luha kong mariing napahalik sa noo ko.

pagpapakalma niya sa sarili, "Yeah, it's just a dream." Napatingin siya sa wall clock na nasa kwarto niya, it still midnight. Humiga ulit siya sa kama, pumikit siya nang naguguluhan. Ayaw mawala sa sistema niya ang napanaginipan niya, pakiramdam niya ay parang totoong totoo ang nangyari. "It was just a dream." hanggang sa makatulog siya ay ayan ang pilit niyang iniisip.

But what if, this is only a dream? Shit. What if this is only a fucking dream? Sigurado ba ako na totoo ito? I am already happy, but what if pagising ko mamaya, malalaman ko na isang panaginip lang ito? If this is only a dream, will it hurts? Napatingin ako kay Cayden. Wala na akong pakialam kung panaginip lang ito o totoo. Ang importante ay kasama ko siya at nakikita ko ngayon. "Go on."

Tingin na parang naghahamon. “You’re not real,” anito. “I’m just dreaming.” “What makes you think you’re just dreaming?” Hindi na mapigilan ni Cydine ang magsalita. She let out a soft chuckle and said, “Cydine is a good kisser. You’re not.” Hinahamon ba siya ng babaeng ito?

Depensa nito. Umiling ito na hindi sang-ayon sa sinabi ni Dreams. "Sa inaakto mo ngayon, parehas 'yon. At hindi ko maintindihan kung bakit kailangan mong alamin lahat tungkol sa akin. You're not girlfriend! You're not my wife kaya labas ka sa bagay na 'yon." Maawtoridad nitong usal saka pinatay ang stove at nilayasan si Dreams na laglag ang panga.

Meron pa itong yakap-yakap na unan. "Don't worry, it's just a dream—no, a nightmare to be exact," sagot ko. Pinalis ko na naman kaagad sa isipan ang nangyari sa panaginip ko. Ayoko ng maalala pa 'yun. Nakakakilabot.

"It's weird." "What's weird? Hello, you keep on saying weird. How can I help you if -" "I've dreamed something." "Yes, what now? Come on, spill." Mariing siyang pumikit. "I've dreamt of s**." "What, little girl?" "Come on, I've dreamt of someone having s** to me!"

Hindi ko alam kung kelan ko pa ito huling naramdaman pero, I'm sure na sobrang na appreciate ko ang mga salitang iyon. This is it, I'll make sure to my self that my fantasy... Would be my greatest reality for this life. Keep dreaming, self.

Alam niyang panaginip lang ang lahat ng ito kaya ibubuhos niya na ang lahat. “Ang daya mo,” she whispered. “I know this is fucking wrong but why do you keep making me cry? Ang sama mo sa ‘kin.” “I’m sorry,” bulong nito pabalik. Damn. This feels so real. Bakit ganito? Yung yakap, ‘yung tinig, pati ang amoy nito. It’s Lucifer. How can a dream be this detailed? Ito na ba ang resulta ng tanginang soju na ‘yon? Makatotohanang hallucination?