It's Worth Waiting Mga Nobela at Kwento

"Will you stop being possessive? Nakakahalata na sila. Gustong gusto mo na yata talagang malaman nila." "Mas mabuti pang malaman na nila para hindi ka na ipinipilit sa iba. Ayokong mapunta ka sa iba. Lalong hindi ngayong nandito pa ako. Apat na buwan lang naman. Mahirap ba 'yun?" Pumikit siya nang mariin. I know it's hard. It's really hard, Wesley. It's hard to just wait for a divine intervention to make things possible. It's frustrating to even want something that is not meant for you. Naiintindihan ko.

She smiled at him, and Nathan couldn't stop admiring how stunning she was. "Okay lang naman 'yon, basta ang importante ay nandito ka na. Akala ko nga kanina ay baka wala ka talagang balak na siputin ako rito kasi hindi ka nag-reply sa message ko. Pero kahit walang kasiguraduhan ay naghintay pa rin naman ako and it's worth it." His conscience crept in. Ngayon lang sumagi sa kaniyang isipan na hindi nga pala siya nakapag-reply kanina matapos niyang basahin ang mensahe nito.

Tumawa pa ito," Kung nasaktan ka man ngayon. Darating din iyong time na maging masaya ka rin sa taong deserve ng pagmamahal mo. It's worth it to be wait." Crowd: Naghihiyawan ulit...pero ako napalunok nalang ako ng laway ko. Kinagat ko pa ang ibabang labi ko para pigilan ang sariling maiyak. Kailangan bang maghintay ako kay Drake.Para masasabing worth it ang pagmamahal ko? Deserve ba niya ang pagmamahal ko? Pero wala na kasi akong makita na magiging future ko.Kundi si Drake Montemayor lang.

“Noong una, naiisip ko kung worth it ba ito, kung tama ba na dapat kitang kilalanin nung mga panahon na lagi akong dumadalaw sa penthouse para samahan ka. Iniisip ko kung tama ba ang desisyon kong gawin iyon araw-araw at samahan ka sa tuwing mag-isa ka. Kasi wala namang kasiguraduhan…” Tama siya, wala ngang kasiguraduhan. Kasi kahit ako sa sarili ko hindi ko rin alam, wala rin akong alam… hindi ko alam kung magiging worth it ba lahat ng sa amin. Hindi ko alam kung magiging maayos ba once na sumubok. But now kitang-kita ko na. Kitang-kita ko na ang lahat.

Sa sobrang hiya ay hindi ko kayang bumalik sa kaniya. I think it's not the right thing to do after all what I've did. And I'm not worth it to wait for.

His gentleness. “You have to wait and be patient. At the end your wait will be worth it, wife.” Nanindigan pa rin siya na hindi niya ito sasabihin kaya napaismid na lang ako. You can't change a man's mind who knows what he's doing. Kahit sobrang nacu-curious na ako ay pinili ko na lang magtiis at maghintay dahil ayaw niya talagang sabihin.

“Buhay ang mas mahalaga kaysa patay.” Mas mababa ang boses ko ngayon. Mas malinaw. Mas mapanganib. “Mas madali silang kontrolin kapag may pinoprotektahan sila.” At doon tuluyang pumasok ang ideya. Hindi ko kailangan sirain agad. Hindi ko kailangan sugurin. Kailangan ko lang hintayin ang tamang sandali. “Get me the final test result as soon as it’s out.”

Masuyong tanong ko habang ang kaliwang kamay ko hinahaplos ang kanang pisngi niya. "Oo naman, I can wait even if it's like forever. The wait is worth it naman, love pero kailangan ko sigurong wag muna magdidi-dikit sayo." Paliwanag nito kasunod ang pag ngiti na parang nanunudyo. "You can't do that. Over my dead body." Patampo akong hinarap sa kanya ang likod ko. Mabilis naman itong yumakap, manuyo.

(Listen to the song Kumpas by Moira Dela Torre) SOMETIMES waiting is not wasting of time, especially if that someone you are waiting is worth the wait, iyan ang pinanghahawakan ni Rana simula ng bumalik si Beelzebub sa demon realm.

Sabi-sabi, nawala ang halos lahat ng kanyang yaman, ngunit hindi ang kanyang talino. Nakita ni Winston ang kanyang pagkakataon. Nahanap niya ang contact information para sa boutique investment firm ni Kaito. Nagpadala siya ng isang simpleng email: "I know how to find value in things others have thrown away. I believe we can help each other."