It's Your Loss Novels & Stories

Cathyn Chezka Morales Sinasabing ang kabutihan ay laging gagantimpalaan, at ang pagtitiyaga ay may kapalit na maganda sa huli. Sa loob ng mahabang panahon, iyon ang pinaniwalaan ko. Sinasabi ko sa aking sarili na kung mananahimik lang ako, kung magiging maunawain, mabait, at hindi magdadala ng gulo, balang araw ay magiging patas din ang lahat. Ngunit itinuro sa akin ng buhay ang isang masakit na katotohanan: ang kabutihang walang hangganan ay hindi kabutihan—ito ay imbitasyon para sa iba na samantalahin ka.

Lumantad ang namumula nitong mga mata nang dumilat ito at sinalubong ang mga tingin n’ya. “You’re right, it’s my fault. Kung hindi ko s’ya iniwan, sana mababantayan ko siya. Sana masasabihan kita sa nangyayari sa buhay n’ya. Sana natulungan natin s’ya. Sana hindi ako naging dahilan nang pagkawala n’ya.”

naputol ang paghingi ko ng sorry nang magsalita ito… napasinghap naman ako nang marinig ko ang isinambit nito. “Are you lost, baby girl?”

Bakit kasi di pa umamin. Ahem. Sabagay, ayaw naman ata niya masabunutan ni Lost. Hoy Aby. Humanap ka din ng magiging crush mo, wag mo ang crush ni Lost. Dahil alam namin, kung pagpipilian kayo ni Zendeo, aba di si Lost ang pipiliin niya, kundi ikaw. Ayaw mo naman ata umiyak ng sagad si Lost. “Alam ko malapit na. Wala na kaming pambayad sa tuition fee. Halos ikinaka-kuba ng mga magulang ko ang mabayaran lang ang school na’to. Saka lugmok na kami sa utang.”

“Uy!“Tapik ni Regina sa kaibigan ng mapansing hindi ito sumagot. “Ah, oo naman. I won’t forget,” she answered, and faked a smile. ‘I won’t forget how painful it was to be dumped by someone you love. And the worst is, someone caused this pain from the one you trust. I won’t forget everything, Regina. ‘ she said in her thoughts.

“Anong ginagawa mo rito? Umalis ka! You kidnapped me! Bat ganyan ka ha? How dare you! You know what? I HATE YOU!” Nung gabing dinala ako ng lalaking iyan sa presinto nila ay doon na nagsimulang magkanda letche ang mga plano ko. Na-late ako sa flight ko at ang pinakamasakit pa doon ay pati ang mga gamit, cellphone at pera ko ay tinago na nito. How dare him! Tapos ngayon, magigising na lamang akong naririto na sa pesteng Isla na ito? Para saan?

At ngayon, ginugulo ni Tyler ang lahat dahil sa isang bobong kasinungalingan na hindi sana dapat nagsimula. Siya ba ang susunod na mawawala sa amin? Isa na namang heartbreak na kailangang malampasan? Ang puso ay matibay, pero hindi indestructible. Kapag nabasag, hindi na ito bumabalik sa dati. Laging may naiiwan na peklat. Kahit mag-fade, hindi ito tuluyang nawawala. Ang loss ang gumagawa ng pinakapangit at pinakamabagal maghilom na mga peklat sa lahat.

Nagsindi ako ng kandila sa kanilang dalawa. "Pasensya na kung ngayon lang ulit ako nakadalaw sa inyo. Miss na miss na kayo ni ate, " pumiyok ang boses ko at nag unahan na pumatak ang mga luha ko. "May pamangkin na kayo. Sayang lang dahil hindi niyo siya masisilayan" hinaplos ko ang kanilang lapida. "Hangad namin ang hustisya para sa inyo. Pero hindi namin alam kung paano iyon makuha. Tulungan niyo kami, Maureen, Beatriz. Alam ko nasa mabuting kalagayan na kayo ngayon. Pero si Itay hindi matahimik, hindi kami matahimik hangga't hindi napagbayaran ng taong iyon ang ginawa nila sa inyo. "

Nasasaktan din sila dahil ako na lang palagi ang inaalala nila. Ngumiti ako kay Clouie, "lalo ka na... 'Wag mong pilitin na maging masaya kung malungkot ka... Umiyak ka kung subrang bigat na ng nararamdaman mo. It's okay to cry when there's too much on your mind. The clouds rain too when things get heavy."

Kung magsalita man siya, hindi ko siya kikibuin. "In life, it's normal to lose someone dear to you. Life is all about losing and gaining after all. It's a cycle that keeps people moving." Naramdaman ko ang marahan niyang pagpisil sa palad ko kaya napaharap ako sa kaniya. At nang magtama ang aming mga mata ay ngitian niya ako nang matamis. "We are still here. You have us. Don't think that you already lost everything."