It Should Have Been Me Novels & Stories

Tutal ay mayroon na siyang number ko ay magiging madali na lang ang pag-contact namin sa isa't isa. Habang pauwi ay iniisip ko pa rin ang nangyari kanina. I need to be more attentive to my surroundings. Hindi lang ako ang pwedeng mapahamak sa isang pagkakamali. Maaari ding may mapahamak na ibang tao gaya na lang ng nangyari kanina. "I said stop worrying about it," ani Iwatani. "I can't, okay? Kasalanan ko 'yong nangyari kanina so I can't stop thinking and worrying about it."

Naluluha Ito habang nagsasalita, naaawa naman akong nilapitan Ito at niyakap. " Kaya Ang nangyari satin kanina ay talagang ginusto ko, gusto Kong mag rebelde at isiping hindi lang siya Ang kayang gawin din yon, kaya ko rin. But when I woke up a while ago, I realized na dapat hindi kita dinamay sa gulo ng buhay ko." Please vote and follow me my story Anna. Thank you! Lady Kimmy

Yeah thats it Cherry! Humawak ako sa sariling noo habang nakatukod ang isang siko sa tuhod. Ayokong isipin na mali ang akala ko sa kaniya, dahil ayoko nang lumawig pa ang pagkaka kinlanlan namin. Sinulyapan ko si Itay na malalim ang mga hinga habang naka pikit. "Tay gising na ho, miss na miss ko na kayo.." Umpisa kong sabi.

Kahit pa kinakabahan dahil alam kong wrong timing, pinilit ko pa rin ang sarili na lumapit sa kaniya. In my mind, I know that, it is now… or never.

Ilang segundo kong inisip ang sinabi niya and when it hit me napatakip ako sa bibig ko. "I'm sorry–" Hingi ko ng paumanhin at magpapaliwanag pa sana pero inunahan na niya ako. "It's not your fault, I was the one who overthink." Aniya. Yumuko pa pagkatapos sabihin iyon. Mahinhin at mahiyain talaga siya.

Nasa likuran niya si Trixie at masama pa din ang tingin sa amin. “Umalis ka na dito at ayoko na makita ka pa dito. Hindi ka kailangan ni Sam at ng Apo ko. Kung madali kang napatawad ni Sam. Ako hindi.” Mahinahon ngunit may diin pa rin na sinabi ni Itay bago humarap sa akin. “At ikaw, kung ayaw mong pumasok. Mamili ka. Kami ng Inay mo o ang rapist na yan?” Nanlumo ako at napayuko sa sinabi ni Itay. Paano ko naman magagawang pumili sa kanila?

Maraming nagbago na pati buhay ko ay muntik nang mawala. At nang makabalik ako sa pamilya ko, halos hindi ko na kilala ang sarili ko. "Patawad Nay. Kung hindi ko ito sinabi sa inyo. May malalim ako na dahilan noon kung bakit ko ito tinago. At pinagsisisihan ko iyon ngayon... Sana pala sinabi ko sayo lahat.... Sana pala hindi ako nagsikreto sa mga naramdaman ko katulad noon. Kung sana may lakas ako ng loob... Sana buhay pa ang mga kapatid ko... Sana buhay pa si Itay.. Sana nasa atin parin ang bukid na pinaghirapan niyo. "

I feel like I was defined by the mistakes I made. Tumayo ako at naging mabuti ako. Hindi ba sapat ang mga nagawa kong tama para hayaan na lang sana ang isang kababawan at daanin sa matinong usapan? If Ellie wants something personal and painful, I have trained myself to prepare for a traumatizing one.

Ito na ba ang matagal nang pinapagabag ng aking dibdib simula pa kahapon? Ramdam na ramdam ko na maaaring may pagkakamali o may mangyayari na mali. Ito na ba 'yon? Ito na ba ang pagkakataon? Louis can never do this to me, I know it. I trust him.

"Ano pang tinatanga-tanga mo diyan?!Bilisan mo na ang pag-aayos!" 1001 1002 1003.... Bilang ko pa sa aking isip para pakalmahin ang sarili ko. Nangako na ako kay Itay na magbabago na ako. Ayaw ko ng maulit pa 'yong dating mga pagkakamali ko. I heaved out a deep sighs. "Wala po akong dalang kahit ano Madam Baby. Wala akong gamit na pang-make up." nakayuko kong sabi sa kanya.