Novel & Cerita It Should Have Been Me

Sumandal ako sa back rest bago siya sinagot. “Gusto ko lang eenjoy ang mga natitirang araw ko bago ako mamalagi sa Italy tulad ng gusto ni mama at papa. If you have a suggestion then I might visit it.” Ang sabi ko nga ay gagawin ko kung ano ang gusto ko at walang makakapagdikta sa kung anong buhay ang dapat kong piliin. Pero minsan ay hindi rin nasusunod ang mga plano natin sa buhay. Mas maganda pa rin ang mga plano Niya sa atin. Mas posible at mas naaayon sa realidad. I should have enjoyed more if I know that my fate will be like this. I should have married earlier if I have known that I will be trapped in one country for a reason.

Hahaha. It’s been years pero mukhang hindi pa rin nila nakakalimutan ang nagyari noon. Mukhang hindi pa rin nawawala sa mga alaala nila ang mga ginawa ko noon. It’s been years pero mukhang hindi pa rin sila nakaka-move on sa mga nangyari na noon. I mean, it’s not my fault naman, right? It’s that stupid, stubborn bitch named Lucilla Uno’s fault, not mine.

Kung noon ay parang lang pero ngayon sure akong kapag nakagawa ka ng isang pagkakamali ay kakatayin ka na nya. The man who made me who I am today. "Luigi. . ."

That should be me, holding your hand That should be me, making you laugh (yeah) That should be me, this is so sad That should be me That should be me (ooh) That should be me, feeling your kiss (feeling your kiss) That should be me, buying you gifts (buying you gifts) This is so wrong I can't go on (I can't go on) 'Til you believe That that should be me That should be me (no) Para akong mawawalan ng hininga dahil sa iyak. Alam kong napansin yun ni manong driver pero hindi n'ya ako inistorbo. Crying silently is like torturing me in h-ll. I saw Sebastian's number flashes on my screen. Hindi ko 'yon sinagot. For the meantime, I want a peace of mind.

Inabot ko ang bandihadong kanin at naglagay sa aking plato pagkatapos ay naglagay rin ako sa plato nito dahil napansin kong wala na siyang kanin. "May sarili akong kamay, kaya kong maglagay na hindi na kailangan ang tulong mo." Irap na wika niya sa akin. Kailangan ko kapalan ng aking mukha para sa gabing ito. Gusto ko lang naman makasigurong ligtas sila dahil kung tutuosin kaya ko naman umuwi ano man oras. "I just miss the things I used to be used to. At minsan lang naman ito."

Ito mismo ang may command na tawagin ito sa ganoong paraan. Humalukipkip ito sabay taas ng kilay. “Naku huh, tigil-tigilan mo ako sa self-love n’yan. Aba Miss Alcantara, appreciate ko naman ang kasipagan at pagiging dedicated mo dito sa resto natin. Pero sana find life din naman minsan. Ayokong sisihin mo ako kapag naburo ang kagandahan mo.”

Ito sana ang gusto kong pangalan kapag nagka-anak ako ng lalaki, but nevertheless, that isn't gon na happen. I never saw myself bearing a child or even raising a child on my own. I don't know, I never saw myself getting older. Siguro ay dahip na rin sa sakit ko? Himala nalang yata kung mabuhay pa ako ng napakatagal. Pero kung mamamatay man ako, gusto ko maging worth it ang pagkamatay ko. Bumalik sa alaala ko ang lalaking sumigaw kanina sa pangalang ito. My eyes widened and I realized that this card belonged to Athan. But what if Athan is still alive?!

Zane cleared his throat and shook his head. Hindi ito ang tamang oras para ipahalata ang binabalak niya. Baka mapurnada pa ito at bumalik sa kaniya ang karma. Sigurado siyang hindi niya kakayanin ito kung lalayo pa ang oportunidad sa kaniya. “She’ll come back. That’s all that matter,” bulong niya sa sarili.

IT SHOULD be Maxie. I should think of Maxie. She should be the one I am giving a second chance, hindi itong sariling kagustuhan ko. She sacrificed her dignity to make our dreams come true—the dream that was living in me. Marami siyang pinagdaanan para lang sa kapakanan ko. I couldn’t be anymore selfish than I already was.

“Go home hanggang kaya ko pang kantiin ang galit ko, habang naalala ko pa na minsan ay naging magkaibigan tayo.” Naging. Past tense. Bakit pa kasi siya nagpadala sa bugso ng damdamin? Sana itinago na lang niya hanggang hukay ang lahat. Things would have been better. Tama si Chad. Napaka-selfish niya at nararapat siyang maparusahan. If only she had the power to undo what happened.