Novel & Cerita Jay R Ngayo'y Naririto

“Why? Hindi pa naman siya nakaiintindi, isa pa Tagalog naman ang salita ko. Right, Crayon?” Ngumunguya na tumango ang bata. “Uh-huh!” “See?” natatawang asar nito sa kaniya. “Wala namang masama kung masundan si Crayon. Aba, kung ganiyan ba ka-c-cute ang mabubuo ninyo ay okay lang kahit magkaanak kayo ng labindalawa,” sabi naman ni Don Ybarro. “Daddy! Ano ang tingin mo sa akin, inahing baboy?” Umismid siya sa ama, humagalpak lang naman ito.

ELEVEN (11) Di ako nakailag sa kinanta niya sa akin. Sa sobrang sakit ay nagkusang tumulo ang luha sa pisngi ko. Kahit ilang beses pa akong lumunok, umabot talaga sa punto na sobrang hapdi na ng mata ko at di ko na kayang pigilan. Sobrang bigat na sa pakiramdam. Kahit nageenjoy ako sa ginagawa namin ni Rhea, ang sakit-sakit parin kapag napaguusapan si Jaycille. Ang hirap pa lang magmove on pero sobrang dali lang mainlove. Unfair di ba? May mas madali bang paraan para makamove on?

Hindi ko tuloy mapigilang mapatitig sa kanya dahil sa kabila ng edad nito hindi maikakiaila na magandang lalaki ito noong kabataan niya pa. "Ninong Ryder James! Ikinagagalak ko po kayong muling makita!" nakangiting sagot naman ni Jaylord. Masaya silang nagkumustahan habang tahimik lang akong nanonood sa kanila. Hindi ko mainitidihan ang sarili ko. Nakakaramdam kasi ako ng kakaiba habang titig na titig ako sa taong Ninong daw ni Jaylord na si Ryder James Sebastian. Parang gusto kong maiyak na hindi ko maintindihan.

Ngumingiti pa ako at medyo kampante dahil wala naman ang boss ngayon pero sa pagsigaw ni Jayson ay doon napukaw ang aking diwa. "KUYA BRYAN!" Malaking kuya Bryan. Ou! Pambihira! Napasirado ang aking mata at napakagat ang aking labi. Kasabay ng pag-angat ng mga mata niya ay ang pag takbo ni Jayson sa kaniya. Hindi ako makahinga sa sobrang gulat. Naestatuwa rin si Bryan ng niyakap siya ng bata. Pambihira naman, Riana! Pero ang akala ko ba, wala siya ngayon?

aayusin yung bagong server :'( pasensya na ha, godbless sa akin. nico nico nii: nakakaiyak naman pala yan lance grabe #SOCO jaq ass: buti nga sayo hahahahaha #KMJSGabiNgLagim lucalucas: #RaffyTulfoInAction HAHAHAHA utak sebo: hayup talaga kayong tatlo!

“Arlyn. . .” “Hindi ako nagbibiro, Tito Jaypee. Wala na akong pakialam kung magagalit kayo. Ang mahalaga lang sakin ngayon ay si Gabriel. Mahal na mahal ko sya at gagawin ko ang lahat para makuha siyang muli.”

"You look like you're about to pass out, Miss." "Hindi 'no! Kaya ko pa!" matapang na ganti ni Rina, pero agad ding napahawak sa balikat nung lalaki nang biglang umikot ang paningin niya. "Okay... maybe hindi na masyado." Natawa nang mahina ang lalaki at maingat siyang pinaupo sa isang bar stool. "I'm Yaji, by the way. At mukhang kailangan mo na ng tubig kaysa sa panibagong shot."

"Jayron, tumigil ka sa kalokohan mo ah!" "Sasama na ako, Ate! Ayoko na dito! Gusto ko sumama kay Papa!" "Jayron, hindi!" Lumakas ang hangin sa paligid na animo'y binabagyo ang buong kapaligiran. Napatingin ako sa aking paligid. Lahat sila'y nakangiti at may inaabot na pera sa akin. Pagtingin ko muli kay Jayron, may dugo na sa kaniyang dibdib habang siya'y nakasapo rito.

' I thought to myself as I heard the next line. 'Leave behind your regrets and mistakes Come today, there's no reason to wait Jesus is calling Bring your sorrows and trade them for joy From the ashes, a new life is born Jesus is calling.' Nagulat ako nang makaramdam ako ng isang kamay na nakapatong sa balikat ko at nakita ko si Raya na ngumiti sa akin na para bang pinapakalma ako. Sinubukan ko ngumiti pero ang mga luha ko ay kusang tumulo.

Tanging part-time job lang din ang bumubuhay sa kanya at nagtutustos ng pag-aaral niya ng Senior High. Panty nga hindi siya makabili-bili eh. Paano siyang magiging tagapag-mana? Ang isang ulilang Jaymee Santillo ay mahirap pa sa daga. Kaya sa mga naisip, humagalpak ng tawa si Jaymee. “Walang Natasha Sandrino dito. Jaymee Santillo, meron. Kaya baka nagkamali lang talaga kayo ng napuntahan HAHAHA,” nakahawak pa siya sa tiyan at damang-dama ang joke ng mga ito.