Jude 1 Novels & Stories

Parang dinudurog din ang aking pagkatao dahil doon subalit handa akong magtiis para kay lolo, Jude at sa puso kong nagsisimula nang magmahal muli. "Nasisiraan ka ba talaga, JM? Ikaw na rin ang may sabi na narinig mong sinabi niya sa fiance niya na ginagamit ka lang niya para makuha ang yaman ng Montefona, 'di ba? Huwag ka ngang umasa. Si Jude ang isipin mo," sermon sa akin ni Althea. Tinawagan ko siya ng makaalis na ang mga lalaki. "Si Jude nga ang inaalala ko kaya hindi ako makaalis ng bahay niya. Ayaw ko rin makulong. Napapansin ko rin na okay na naman ulit ang pakikitungo niya sa akin," katwiran ko.

Nararamdaman na niyang may gagawin itong hindi tama at hindi nga siya nagkamali. Nang bigla na lamang inilapit ni Jude ang mukha, tila ba hahalikan siya kaya mabilis niyang ipinaling sa ibang direksyon ang mukha. Tumigil si Jude, bakas sa mukha ang nagtitimping galit. Hindi lang basta rejection ang ginawa nito. Maging ang pagkalalake nito ay nabastos, na para bagang hindi sila nagmahalan noon.

At mula sa labas ay naroroon si Jude at tila hindi pa rin naaalis sa mukha niya ang kabang nadarama. "Hoy, anong nangyari sa 'yo? Para kang nakakita ng multo. Pawis na pawis ka oh?" "S-sana nga ate multo nga iyong nakita ko..." aniya at nilalaro pa ang kaniyang mga daliri dahil sa nerbyos at pagkabigla. "Ano ba kasi 'yon Jude?" "A-ate...n-nakita ko si kuya Julian," walang pasabing pag-amin ni Jude.

Kesa sigawan ka niya na parang kabuwanan niya. Napahilot sa sintido. Naguguilty lang talaga ako sa kung anong mangyari kay Jude! Baka tuluyan niyang pasirain ang mukha nito. Di ka ba talaga nakokonsensya Missamy?! Nang dahil sayo parating nabubogbog si Jude. Sa di ko alam kung ano nga ba ang nanagyayari kay Jeff! Ang mga may pangalan na nagsisimula sa “J” talagang may mga saltik at nag-uumapaw ang mga pride.

Na noong una, malinaw at maayos ang lahat. Pero habang tumatagal, paulit-ulit itong nasaktan hanggang sa mapuno ng mga peklat na hindi na mabubura. Masunurin, maganda, mahusay umarte. Iyon lang pala ang tingin ni Jude sa kanya. Walang halaga ang lahat ng pagmamahal, pag-aaruga, at sakripisyong ibinigay niya. Para lang siyang isang alagang madaling kontrolin.

ay umalingawngaw sa kanyang isipan. Huwag na huwag mong maliitin ang iyong kalaban. Habang papalapit si Bill sa kanya, mas sigurado si Jude sa kanyang sarili. Kung tutuusin, nakayanan ni Alex ang dalawang armadong mersenaryo nang mag-isa. Tiyak na kakayanin ni Jude ang isang walang armas. Isang bingaw na lamang sa sinturon, naisip niya nang may kasiyahan nang dumating si Bill sa loob ng napakalaking hanay. Hinubad niya ang kanyang mga braso at naghanda upang lumaban. Ngunit habang ginagawa niya iyon, nakarinig siya ng isang huni at malakas na kalabog ng laman na bumagsak sa laman. Napabuga siya ng hangin at napaluhod. Sinaktan siya ni Bill ng malakas sa lalamunan. Napahawak siya sa kanyang

Minsan, gumagalaw ang kanyang mga kamay, isang palatandaan ng kanyang hindi matawarang pagkabahala. Hindi na siya nagtanong pa tungkol kay Chantal. Alam niyang hindi pa siya handang marinig ang sagot. Hindi pa siya handang tanggapin ang sakit ng katotohanan. Si Jude, na nagmamaneho, ay hindi nagsalita sa simula. Ang mga mata niya ay nakatutok sa kalsada, ngunit hindi rin niya maiwasang mapansin ang pagkabigla at takot sa mukha ng kanyang kapatid. Alam niya ang bigat ng nararamdaman nito, at nararamdaman niya rin ang hirap ng hindi makapagbigay ng kahit isang tamang sagot sa mga tanong ni Seraphina.

"Nababaliw na ba sila?" Huminga ng malalim si Jude. Hinanap niya ang balita at ipinakita ito kay Joshua. "Tingnan mo. Balak nilang magawa ito bago ka matagpuan. Sa panahong iyon, kung patay ka na, ito ay magiging mabuti. Kung mabubuhay ka, hindi mo na ito maibabalik." Medyo naningkit ang mga mata ni Joshua. Tiningnan niya ang sarili niya, nababalot ng alikabok at dumi. Punit ang kanyang damit. Pagkatapos, tiningnan niya ang smart navy blue suit ni Jude.

Ngunit nang magsimulang magbago si Jude, nang ipakita nito ang totoong kulay ay pinagbantaan siyang ipapakulong ang ina. Alam niyang walang nakukulong sa utang pero, mas higit niyang inaalala ang idudulot na stress sa ina sa oras na magsampa nga ito ng kaso. Kaya kahit labag sa kalooban niya ay naging sunod-sunuran siya kay Jude. Ngayon naman ay natatakot siyang baka iyon na naman ang gawin nito. “Ano… may dapat pa ba akong malaman?” tanong ni Juliet.

“Ano ba’ng tingin n’yo sa’kin, laruan na pag-aagawan?!” Natigilan silang dalawa. Pero hindi sila nagbaba ng tingin, pareho silang nakatutok sa isa’t isa. Si Velez, malamig pa rin, parang hindi tinatablan ng emosyon. Si Jude naman, ramdam ko na puno ng galit at inis ang nararamdaman nito. “Mara,” mabilis namang singit ni Jude, “he’s dangerous. Hindi mo alam kung anong kaya niyang gawin. Please, huwag kang sumama sa kanya.”