Novel & Cerita Jōgan

Tumingin muna si Johan sa akin, tila nagdadalawang isip ngunit agad din naman akong nilapitan. "Oh." abot niya sa maliit na box. "Ano yan, peace offering?." irap ko sabay kuha rin. Ito ata ang regalo niya sa akin. "Regalo sana kaso may pa-tampo-tampo ka pang nalalaman kaya pati peace offering kasama na jan." sarkastikong aniya ni Johan. Hindi ko na'lanh iyon pinansin.

Kitang-kita sa mga mata nito ang galak. “Come here, baby,” pilyong sabi ni Johan. Umiling lang si Tisay. “Ah... Ayaw mo, ha! Ako ang lalapit sa ’yo!” Sabay langoy ni Johan papalapit kay Tisay. Lumangoy na rin si Tisay papalayo kay Johan na ngayon ay hinahabol siya nito habang lumalangoy sila pareho. At mukhang tuwang-tuwa sila sa kanilang ginagawa.

tanong ni Jehanne habang umuupo sa isang malambot at kulay luntiang upuan. "Kapehan," sagot ni Hogan. "Kapehan? Ano iyon?" tanong ni Jehanne. "Kapehan, isang lugar na nagbibigay sa iyo ng pagkakataon para uminom ng kape. Kape, isang uri ng inuming gustong-gusto ng mga tao. Pero hindi lang kape ang nandito. Mayroon ding gatas," pagpapaliwanag ni Hogan.

"Tingnan mo oh, mukha siyang marshmallow na may paa! At saka, kailangan natin ng security dog!" "Security dog?" napataas ang kilay ni Kalix. Tumingin siya kina Dante at Jojo na kasalukuyang naglilinis ng mga baril sa gilid. "Dante is a security dog. Jojo is a security bear. Why do we need a poodle?"

I tried to forget the chaos in my life for a while, the revelation from last night, and even Ashi’s concern. ​Hinanap ko ang perpektong balanse. Kinuha ko ang isang matte-finished leather mula sa sample bag ko at sinimulang itapat sa iba’t ibang rolyo ng tela. Hinawakan ko ang isang kulay champagne na jacquard.

“Akiro Takishima?” ​Yes, half-Japanese at kababata ko siya. Nag-migrate sila sa Japan noon, and now he’s back? ​But what should I play? Iyong dati ba na palagi niyang pinapakinggan? “Yes, Irene. Isa siya sa mga investor mula sa Japan. He's requesting you to play piano.” Kompirma niya.

naiirita niyang sabi habang naglalaklak ng beer. "Ayaw mo nun? Gaganahan na tayong magtrabaho dahil may pampagana na tayo!" ani Joro mula sa kabilang linya. "Ano ba ang ayaw mo sa bago nating member? Malaki mga dyoga, makinis, matambok ang p*****a at manipis ang katawan. Ang sarap niya sa mata," parang-ewan na sambit ni Joro. "Boring kaya magtrabaho kung puro lang lalaki."

May galit ata sa hapon. “皆さんおはよう! 私の名前はヨハンコラです.” (Minasan ohayō! Watashino namae wa Yohan Kora desu.) Salita ni Yohan sa lenguwahe niya na kinatuwa ko— kinatuwa pala namin ng mga kaklase ko. Ang cute talaga niya mag-japanese, literal na anime boy, e!

sagot ko. "Tsk..it's that his real name 'Jj' lang? I'm sure may meaning yan..come on Yanna..I want to know his name,wag kang madamot..pinagdadamot mo na nga sa kasama mong gumawa, ipagdadamot mo pa sa Tito niyang pogi" Napangisi ako.. "Sinong 'Tito niyang Pogi'?..ah si Liam o kaya si Logan" "Nge mas pogi naman ako sa mga yon"