Kainin Mo Pepe Ko นิยาย & เรื่องราว

Soft kissable lips ni Bexan na lasang mint candy! "What the fuck are you doing here?!" galit na tanong ni Pepito. Agad kaming naghiwalay ni Bexan sa paghahalik. Putang ina mo, Pepito! Bitin tuloy! "Yo, boss! There are two horny kids in here!" ani ni Pepito. Grabe naman 'yung horny! Mamaya 'yung balls mo sa'kin, Pepito! Mababaril ko talaga 'yang itlog mo! Bakit ba lagi kong nalilimutan 'yung Glock-17 ko?!

Pamaktol kong sabi sa kanya. Eh kasi naman. Sa dinami-rami ng pwede niyang itawag sa akin ay bakit Peppy pa ang naisipan niya. Ang bantot-bantot kaya ng Peppy! Hays! "Ah-Uh... I'll call you Peppy. That's final, wether you like it or not." He firmly said. "O baka naman mas gusto mong tawagin kitang Baby, kaya ayaw mo ng Peppy? Haha!" Patuloy niya sa pang aasar at pagkatapos ay kinurot niya ako sa kaliwa kong pisngi.

dagdag ko pa. Isa sa mga nakakagaan nang damdamin ay ang iniiyak ko itong sama nang loob ko. "Bulag ka pala," hinaplos n'ya ang mukha ko. "H-ha?" "Sino bang laging nasa tabi mo?" Natigilan ako at tumitig sakaniya. "Si Peachie," mahinang sagot ko. "Who?!" Medyo tumaas ang boses niya at parang dissapointed. "Peachie, your cheap dog?" Napangisi ito bago ako binitawan.

"Bakit gan'yan ka makangiti?" "Naiinggit kasi ako sa ibinigay sa'yong assignment ni sir. Magpapaamo ka lang ng isang babae? Dapat sa'kin nalang ibinigay ni Mr. Dominguez 'yan, e. For sure, wala pang one week ay mapapaamo ko na 'yan. Remember? Walang babae ang hindi maaakit sa isang Akihiro Tetsuya!" puno ng confidence pang wika niya habang malapad ang pagkakangisi. "Kaya nga hindi sa'yo ibinigay ni Sir. Womanizer ka kasi, delikado. Baka mabuntis mo pa!"

Lalong lalo na si Manuelo. "Naku, Paco. Kay ganda ng boses mo. Hindi ko naman naririnig si Mang Pepe kumanta ng ganiyan, maliban na lang kung sa inay mo iyan nakuha," sabi niya na may halong pagkamangha. Nang matapos na ang misa, agad kaming pumunta sa kaniya kaniya naming estasiyon para tapusin ang nasimulan kahapon.

"Kuya, ano'ng gagawin ko?" Kanina pa ako nagrereklamo pero walang imik ang mga kapatid ko. Si Pepper ay tahimik din habang umiinom ng alak. "Nasa sa'yo naman iyon kung papayag ka o hindi." "Ayaw kong pumayag. Mayaman naman tayo, hindi ko kailangan ang pamana ni Lolo."

Irap ko sa kanya. " Hindi naman kami magkikita. Hindi ba at magpeperya tayo? " Maliit na ngumiti sa akin si Kane kaya napailing na lamang ako.

Halata naman magalit at magselos naku. Manhid talaga si Kesh. "Alam nyo ba tawag kay Kesh dati peppa, pano ba naman kasi anta-" Nanlaki ang mata ni Kesh Tinakpan nito ang bunganga ko at sinamaan ako ng tingin. Tumawa yung malditang kaibigan nito kaya napadako ang tingin niya roon. Nagkaroon ako ng pagkakataon na sulyapan yung Akio na kaibigan kuno ni Kesh.

Ang sumunod na sumusukong buntonghiningang narinig sa ere ay nagmula kay Tinay. “Hay, Kora… ano bang pinakamabuting gawin? Nadudurog ang puso ko kapag nakikita ko siyang ganyan,” anito na maiiyak na ang mukha. “Itinago ko ang numero ni Pe—” Napatigil siya at hininaan pa ang bulong. Minsan kasi ay hindi niya alam na malakas na ang boses niya dahil mahina na ang kanyang pandinig. “Pepper Magsaysay. Gusto mong kunin ko?”

Katakot-takot na kahihiyan ito. Nakakahiya ka Pepper!