Novel & Cerita Kapantay Ay Langit

ngumiti lang sya saakin at tumango Napatingin ako sa paligid "Ang ganda ng langit no Katanaya? Lalo na at papalubog na ang araw" Napatango ako sa sinabi niya at tumingin din sa itaas. Kitang kita ang Dalawang buwan na binabantayan ng isang dragon—Teka! Papalubog na ang araw?! Agad akong napatayo dahil sa naalala ko at tumingin sa paligid papadilim na "Bakit katanaya?" Napatigin ako kay Nicole dahil doon

Ikaw ang kulay sa langit na bughaw Sa bawat bagyo na dumadayo Ikaw ang kanlungan na kailangan ko At kahit nung di ko alam Ilang beses ko akong niligtas Dito sa hantungan ng aming wakas ah At nung akala ko ubos na Ikaw ang naging pahinga Ikaw 'yung kumpas no'ng naliligaw Ikaw kulay ka sa langit na bughaw Sa bawat bagyo na dumayo Ikaw ang kanlungan na nahanap ko Kahit no'ng 'di ko alam ilang beses mo akong niligtas Dito sa hantungan at aking wakas.... ] Hindi ko alam kung bakit naiuugnay ko na naman ang sarili sa kantang ito. Dahil simula ng nakilala ko si Dreymon ay siya ang naging kumpas ko. That I never imagined na hahantong ako sa ganitong ponto ng aking bu hay. Ang sumaya ng ganito at mag

Naka tingala lang ako sa langit at tuluyan ng umagos ang luha ko. I raised my hand into the sky like I'm reaching the moon. I sob. Maximilian, bakit ang hirap mong abutin? Nababagay nga ba talaga ako sayo?

Kaagad, naramdaman niya ang mahiwagang kapangyarihan ng Langit at Lupa. Ang kapangyarihan ng Langit at Lupa ay dalisay at nagdadala ng nakakaakit na halimuyak. Lumuwag ang kanyang mga pores at habang nilalanghap niya ang dalisay na hangin, nakaramdam siya ng ginhawa sa buong katawan. "Napakahiwagang kapangyarihan ng Langit at Lupa... Ang kapangyarihang ito ay hindi maihahambing sa Dark World o sa bagong universe."

Sumabog ulit ang pagkanta ni Zendaya sa likuran. “Bakit hindi ako maligo sa apoy at humakbang sa kalangitan, sasalungatin ang kalooban ng Langit na baguhin ang aking kapalaran? Tadhana ko’y akin, malinaw iyon ngunit mahamog kapag pinagsama. Kung sino man ang gustong manghusga ng itim at puti, o tama at mali, kailangan niya muna akong tanungin. Mas gugustuhin kong ipaglaban ang aking kalayaan kaysa makinig sa kalooban ng Langit!” Malakas at malinaw ang kanyang pagkanta, mas nakakamangha pa ito kaysa yung sa kanina lang.

Seryoso ang ekspresyon ng kaniyang mukha. “Hay*p, kakaiba ang paglabas ng kapangyarihang iyon!” “Anong klaseng kakayahan iyon?” Maraming napatingala habang patuloy ang pagbabago ng kalangitan. Ang tanging nakita nila ay ang pagbalot ng madidilim na ulap sa kalangitan na naging magulo at mas lumakas ang pagkulog. Tila ba nalalapit na ang katapusan ng mundo.

“Sa bawat dantay ng labi mong mapusok Lakas ko ay dagling tinutunaw Palad na tila bagâ lumikha ng apoy sa gabing payapa Natatagong pagnanasa ay dagling nagliyab Pilit nilalabanan ngunit kahinaan ko’y ikaw Paano tatanggihan mapagpalang labi Kung hatid mo ay langit? Sa tuluyang pagpasok sa pintuan ng langit, isip ay namulat sa makamundong pagnanasa Hindi alintana ang sakit na dulot bagkus kagat labi itong tinanggap Sinong hangal ang tatangi sa tapat mong pagsinta kung ang pangako ay langit? Sa katawang pawisan mga kuko’y bumaon Di alintana ang kirot na dulot Tila sumasayaw sa saliw ng musika sa bawat indayog katawan ko’y sumusunod

At Ngayon… Kami Na Ang Parehong Langit At ngayon… kami na ang parehong langit. Nakaupo kami sa gilid ng rooftop, nakaharap sa city skyline. Ang mga ilaw sa ibaba ay kumikislap na parang bituin, ngunit ang tiningnan ko ay siya. Ang bawat hininga niya, ang bawat ngiti, ang bawat titig—parang lahat ng oras sa nakaraan ay napawi sa isang sandali.

Habang kinakanta ang kanilang napakasayang kanta. " Tayo ay sumayaw, tayo ay magkantahan, gumiling ng ganito, itaas ang kamay at iwagayway. Tayo ay magkapareha, ginawa ng langit, isa akong puta, isa akong gago, Tayo ay mga tangang ginawa ng langit~tayo ay magkaparehang tanga na ginawa ng langit. "

sabi niya. “Dahil nandito lang ako.” “Sa tabi mo.” ——————— At habang unti-unting dumidilim ang langit— lalo kaming nagdidikit. Walang takot, walang alinlangan. Yakap lang. At mga halik na pahapyaw. Parang paulit-ulit na paalala— na kahit anong mangyari bukas… ngayon— kami lang ang magkasama.