Kapantay Ay Langit Novels & Stories

Naka tingala lang ako sa langit at tuluyan ng umagos ang luha ko. I raised my hand into the sky like I'm reaching the moon. I sob. Maximilian, bakit ang hirap mong abutin? Nababagay nga ba talaga ako sayo?

Kaagad, naramdaman niya ang mahiwagang kapangyarihan ng Langit at Lupa. Ang kapangyarihan ng Langit at Lupa ay dalisay at nagdadala ng nakakaakit na halimuyak. Lumuwag ang kanyang mga pores at habang nilalanghap niya ang dalisay na hangin, nakaramdam siya ng ginhawa sa buong katawan. "Napakahiwagang kapangyarihan ng Langit at Lupa... Ang kapangyarihang ito ay hindi maihahambing sa Dark World o sa bagong universe."

Sumabog ulit ang pagkanta ni Zendaya sa likuran. “Bakit hindi ako maligo sa apoy at humakbang sa kalangitan, sasalungatin ang kalooban ng Langit na baguhin ang aking kapalaran? Tadhana ko’y akin, malinaw iyon ngunit mahamog kapag pinagsama. Kung sino man ang gustong manghusga ng itim at puti, o tama at mali, kailangan niya muna akong tanungin. Mas gugustuhin kong ipaglaban ang aking kalayaan kaysa makinig sa kalooban ng Langit!” Malakas at malinaw ang kanyang pagkanta, mas nakakamangha pa ito kaysa yung sa kanina lang.

Seryoso ang ekspresyon ng kaniyang mukha. “Hay*p, kakaiba ang paglabas ng kapangyarihang iyon!” “Anong klaseng kakayahan iyon?” Maraming napatingala habang patuloy ang pagbabago ng kalangitan. Ang tanging nakita nila ay ang pagbalot ng madidilim na ulap sa kalangitan na naging magulo at mas lumakas ang pagkulog. Tila ba nalalapit na ang katapusan ng mundo.

“Sa bawat dantay ng labi mong mapusok Lakas ko ay dagling tinutunaw Palad na tila bagâ lumikha ng apoy sa gabing payapa Natatagong pagnanasa ay dagling nagliyab Pilit nilalabanan ngunit kahinaan ko’y ikaw Paano tatanggihan mapagpalang labi Kung hatid mo ay langit? Sa tuluyang pagpasok sa pintuan ng langit, isip ay namulat sa makamundong pagnanasa Hindi alintana ang sakit na dulot bagkus kagat labi itong tinanggap Sinong hangal ang tatangi sa tapat mong pagsinta kung ang pangako ay langit? Sa katawang pawisan mga kuko’y bumaon Di alintana ang kirot na dulot Tila sumasayaw sa saliw ng musika sa bawat indayog katawan ko’y sumusunod

At Ngayon… Kami Na Ang Parehong Langit At ngayon… kami na ang parehong langit. Nakaupo kami sa gilid ng rooftop, nakaharap sa city skyline. Ang mga ilaw sa ibaba ay kumikislap na parang bituin, ngunit ang tiningnan ko ay siya. Ang bawat hininga niya, ang bawat ngiti, ang bawat titig—parang lahat ng oras sa nakaraan ay napawi sa isang sandali.

Habang kinakanta ang kanilang napakasayang kanta. " Tayo ay sumayaw, tayo ay magkantahan, gumiling ng ganito, itaas ang kamay at iwagayway. Tayo ay magkapareha, ginawa ng langit, isa akong puta, isa akong gago, Tayo ay mga tangang ginawa ng langit~tayo ay magkaparehang tanga na ginawa ng langit. "

sabi niya. “Dahil nandito lang ako.” “Sa tabi mo.” ——————— At habang unti-unting dumidilim ang langit— lalo kaming nagdidikit. Walang takot, walang alinlangan. Yakap lang. At mga halik na pahapyaw. Parang paulit-ulit na paalala— na kahit anong mangyari bukas… ngayon— kami lang ang magkasama.

“But you don’t want that, ’Ma. Right? You don’t want us separated…” “Papayag kami.” Putol nila. Parang pinagsakluban ng langit at lupa. Hindi ako nakapagsalita. Nakakunot ang noo ko, hindi makapaniwala sa naririnig. Paanong papayag sila? “Why? Hindi ba’t sabi n’yo…”

Kaya mas lalo siyang napangiti. "Oo, ang gandang tingnan ng buwan. Talagang buo siya, na siyang lumiwanag sa buong paligid. Hindi ko mapigilan ang mapangiti habang nakatingin dito," nakangiting sabi ni Allyana at muling tumingin sa kalangitan.