Kapantay Ay Langit Novels & Stories

[“Huwag. Ang sabi ni Rey, nagbabanta ang langit diyan. Mukhang may malakas na ulan ang parating.” Saka lang tumingala si Analyn sa langit. Tama nga ang lalaki. Sobrang dilim nito, parang hindi lang basta ulan ang babagsak. Mabuti na ngang makauwi na siya agad bago pa siya abutan ng malakas na ulan. Walang ibang choice si Analyn kung hindi ang sumagot ng, “Okay.”

Habang naglalakad, napatingala ako sa langit. Napakaraming bituin. Napakaganda. Pero sa kabila ng ganda ng paligid... May kirot pa rin sa puso ko. Napabuntong-hininga ako. "Why does it still hurt?" Mahina kong bulong. Hindi ko namalayang may paparating palang bagyo. Unti-unting lumakas ang hangin. Nagsimulang magdilim ang kalangitan.

J A Y D E N NAPAKARAMI ng iniisip ko ngayon. Kasing-dami ng mga bituin sa langit. I can't help myself but to stare at the breathtaking—star filled sky. Nasa labas ako ngayon. Nakaupo sa ma-pino't flat na damuhan, kung saan kitang-kita ang ganda ng kalangitan mula sa pwesto ko. I feel relaxed.

I think she gets what I mean. "Langit? bakit, si Kamatayan ka ba? sinusundo mo na ako? Sige! sunduin mo na ako tutal wala naman nang kwenta ang buhay ko! go, on! Gawin mo ang lahat ng gusto mo sa akin." Sagot niya sa akin sabay yumakap sa akin. Mukhang marami na siyang nainom at wala na sa hulog. Ikaw ba naman, sa guwapo kong ito, si kamatayan ang tingin niya sa akin? Napayakap siya sa akin matapos mawalan ng balanse sa kalasingan. "Take me now, please! please, Mr. Kamatayan, sunduin mo na ako at dalhin mo na ako sa sinasabi mong langit."

wika ni Knives habang nakatingala sa magandang kalangitan. Napagtanto naman ni Lalaine na totoo ang sinasabi ng lalaki nang muli siyang tumingala sa langit. Mahirap makakita ng bituwin sa kalangitan ng siyudad, kaya naman ang makatunghay nang tila ba Milky Way ng mga sandaling iyon ay nagpagaan sa kanyang dibdib at nagpabuti ng kanyang pakiramdam.

Ilang saglit pa ay naagaw muli ng mga taong kumukuha ng litrato ang mga mata ko dahilan para mapatingin ako muli sa langit. “It’s so beautiful” tugon ko kaya napatingala rin doon si Kent. We were both looking at the panorama of the gradient orange-like sky brought by the horizon as it slowly hides the sun. “Mas maganda ka pa sa sunset,” tugon naman ni Kent dahilan para ako. Seryoso, ang corny ng banat niyao'

"Too much pain Can heal a thousand scars Feeling alone So i'm talking to the stars.." Libo libong bituin ang kumikinang sa malawak na kalangitan at ang buwan na nagsisilbing liwanag sa karagatan. Ang malamig na hangin ay patuloy sa pag-ihip. Nakikisabay sa mala-anghel na boses ni Zephaniah ang mga hampas ng alon. Halos hindi ako makapaniwalang totoo ang lahat ng ito. I'd trade anything to stay in this moment.

nilapitan ako ni tita, "okay ka lang ba hija?" "O-okay lang po ako," patuloy na umaagos ang aking luha. Hindi ito maampat. "Lumayas ka sa pamamahay ko! walang sino mang nastos ang maaaring tumuntong dito!" pagtataboy kay Lizzy ni tita Amanda, "wag ka ng babakik dito!"

ngumiti lang sya saakin at tumango Napatingin ako sa paligid "Ang ganda ng langit no Katanaya? Lalo na at papalubog na ang araw" Napatango ako sa sinabi niya at tumingin din sa itaas. Kitang kita ang Dalawang buwan na binabantayan ng isang dragon—Teka! Papalubog na ang araw?! Agad akong napatayo dahil sa naalala ko at tumingin sa paligid papadilim na "Bakit katanaya?" Napatigin ako kay Nicole dahil doon

Ikaw ang kulay sa langit na bughaw Sa bawat bagyo na dumadayo Ikaw ang kanlungan na kailangan ko At kahit nung di ko alam Ilang beses ko akong niligtas Dito sa hantungan ng aming wakas ah At nung akala ko ubos na Ikaw ang naging pahinga Ikaw 'yung kumpas no'ng naliligaw Ikaw kulay ka sa langit na bughaw Sa bawat bagyo na dumayo Ikaw ang kanlungan na nahanap ko Kahit no'ng 'di ko alam ilang beses mo akong niligtas Dito sa hantungan at aking wakas.... ] Hindi ko alam kung bakit naiuugnay ko na naman ang sarili sa kantang ito. Dahil simula ng nakilala ko si Dreymon ay siya ang naging kumpas ko. That I never imagined na hahantong ako sa ganitong ponto ng aking bu hay. Ang sumaya ng ganito at mag