Novel & Cerita Kapantay Ay Langit

Mayamaya pa ay biglang pumailanlang ang isang pamilyar na kanta sa paligid. “Just a smile and the rain is gone.” Bumukas ang spotlight at natuon ‘yon kay Mykael. Napatanga siya sa sobrang gulat. Ay seryoso ba ‘to? Ang bilis nilang nakapagbihis. “Can hardly believe it. Yeah.” Bakit ang ganda ng boses ni Mykael? “There’s an angel standing next to me... reaching for my heart.”

Marahil ay gaya niya, hindi rin ito makatulog nang oras na iyon. "Ikaw pala, Thyon. Bakit gising ka pa?" kaswal niyang tanong sa babae saka patagilid na humarap dito. "'Di kasi ako makatulog, e," tugon nito habang nakatingala sa madilim na kalangitan. "Kaya pala madilim ang langit dahil walang moon and stars," komento pa nito. Nag-angat rin ng tingin si Malaya at pinagmasdan ang kulay itim na kalangitan. "Ang sabi ng Itay ko, kapag walang buwan at mga bituwin, uulan raw."

Kaya pinagkasya lamang niya ang sarili sa pagtitig sa mga capiz lantern na nakasabit sa mga sanga ng punong mangga. ‎ ‎Napatingala si Raine. Sa hindi inaasahan ay nahagip ng paningin niya ang madilim na kalangitan. ‎ ‎"Ang daming stars," komento ni Raine habang nakatitig sa langit. ‎ ‎Napalingon si Crassus kay Raine. Nang makita niyang nakatitig ito sa langit ay napatingala rin siya. ‎ ‎‎"Yeah," Crassus murmured as he stare intently at the sky.

Malakas ang hangin at kulay kahel na ang kalangitan. Tumingala ako para tingnan ‘yon. Napakaganda ng New World pero nagbabadya ang paglaganap ng kamatayan dahil papalapit na nang papalapit ang digmaan sa iba’t ibang lahi. Sa kahel na kalangitan naalala ko si Anastacia. Hindi ko maiwasang mangiti. Napapangiti niya talaga ‘ko kahit wala namang dahilan.

Kabanata 13 Ang Galit ng Anthony Niyakap ni Anthony si Sophia at sumigaw sa langit. Sa sandaling ito, ang kanyang galit ay parang isang di-nakikitang dragon, na nakapanginig sa kaluluwa ng lahat!

"'Yun lang pala ang katapat mo para matahimik ka." Napalunok muli ako ng laway. Sinong hindi matatahimik e napakaseryoso niyang sinabi 'yun. Pataas kami ng pataas ng pataas and pataas all over again. Asan na kami? Parang nasa bubong na kami ng bahay nila eh. Tumingin ako sa langit at kitang-kita ko ang bilog na buwan at mga stars sa taas. Agad kong hinanap ang orion at hindi naman ako nabigo na makita ito.

Kinilig ako para sakanila. "kahit na lumipas pa ang ilang araw, buwan at taon pag ibig ko sayo'y di magbabago maglaho man ang mga bituin sa langit basta ayokong sayo'y mawalay at gaya ng agos sa ilog patuloy lang kitang mamahalin at hinihiling sa maykapal ika'y gabayan.." sabay na pagkanta nila ni Yuan..Nagtilian lahat dahil dalawang hot na hunks ang nakanta. Napakagwapo pa ng boses.

“Pero hindi ito ganun. “Yung totoo, isa itong paraan upang pagbuklurin ang tao at kalikasan! “Mula pa noong sinaunang panahon, sinasabi na ang Langit ay matatagpuan sa Keale Mountain. “Makukuha mo ang landas pagkatapos mong pumasok sa loob! “Ang sinasabing walang hanggang buhay ay isa lamang mapa papunta sa Langit. “Kapag pinagsama-sama ang anim na larawan, makakamit ang walang hanggang buhay!

Maling-mali siya. Kailan man hindi bababa ang langit. Kailangan man mananatiling tinitingala ng lahat ang langit. Habang ang lupa, inaapakan ng lahat na tila walang halaga. Si Marco ang langit at siya ang lupa.

biro niya pero emotional. "Imposible bang makarating ako dito ha?" pagmasungit na tanong ni Cassandra pero hawak-hawak naman ang kamay. "Cassy?" gulat na tanong nito. Nag-beautiful eyes naman ang kambal niyang isa na may kasamang, "Hmm." "A-Ano ito patay na ako? N-Nasa langit na tayo?" bulalas ni Caitlin sabay bangon. "Akong nasa langit? Teka!" awat ni Cassandra..