Kindness In Japanese Novels & Stories

Mayaman nga silang tunay. "But I am not tired, Hijo." May ngisi sa labing bumaling sa akin si Tita Yumi, naniningkit ang mga mata. "Jissai, watashi wa kanojo ni tsuite motto shiritaidesu. Kanojo wa totemo kireide shinsetsudesu. Watashi wa anata no haigūsha to kizuna o kizuku koto ga dekiru yō ni naritaidesu."

"Ang mga saloobin sa paglilingkod ng mga babaeng Hapones ay mas mahusay kaysa sa mga kawani ng lokal na serbisyo dito!" Sa cloud nine, mabilis na binuksan ng homebody ang translation app na kaka-d******d niya lang at sinabing, "Miss, pwede ba kitang bilhan ng inumin bago ka umalis?" Isinalin ng app ang kanyang mga salita sa Japanese, at yumuko muli ang ginang pagkatapos marinig ang kanyang mga salita. “Salamat sa imbitasyon, Sir. Gusto ko iyan!”

Tanging itim na boxer lang ang suot nito. “Marami rin akong benefits sa ‘yo kaya pareho lang tayong source of happiness ang isa’t isa,” aniya. “I know.” Tumagilid ito at siniil siya ng halik sa mga labi. Mabilis naman siyang tumugon. “Salamat sa kabaliwan nating dalawa noon sa bar sa Japan. Naging tulay si Kenji para maging masaya tayo pareho,” aniya nang maghiwalay ang kanilang mga labi.

"Hajimemashite, is nice to meet you." ani Ash habang nakaupo sa sofa at kumagat sa hawak niyang pizza. "Ha-ji-me-ma-shi-te?" pagbigkas ko. "If magpapakilala ka naman you should say Suaresu, Kyarisuta Keshu Desu means I'm Calista Kesh Suarez. In japan mas prefer nila na surname first." She smiled. "Swa-re-su, Kya-ri-su-ta Keshu De-su?" patanong na sagot ko.

Makes her somewhat look like a goddess. “It was. I couldn’t help but cry while watching the movie. I bought you some souvenirs from Japan. Here.” Inabot ko sa kaniya ang isang Tsukishima Kei chibi keychain na ikinangiti niya. “Thank you, Verena!” I smiled too.

Napasunod sa kanya si Zoren habang umiinom pa ito ng kanyang kape. “Kon’ nichiwa ohayo, Okosama!” (translation: Hello! Good morning, Ma’am.) “Kon’nichiw* ohayogozaimasu, sa. Kesa anata no tame ni nanila dekiru koto w* arimasu ka?” (translation: Hello! Good morning, Sir. What can I do for you this morning?)”

Nakangiti ang matandang tinitigan ako. Natulos ako sa aking kinatatayuan na nakatitig sa mukha ng matanda. His smile is so warm na parang may bahagi ng puso ko na parang hinaplos. "Watashitoisshoni tabe ni kite kudasai (Tara samahan mo akong kumain)," imbita nito sa akin at naunang tumalikod. "Hai," Yumuko ako at agad sumunod sa matanda.

Plan B. “Konnichiwa, Kenjin!”, mensahe niya sa kaibigang Japanese. Tumira din siya sa Japan for certain period of time at kahit paano ay may mga kaibigan din siya doon. Mga nakilala niya during her apprentice, at si Kenjin ang pinaka bestfriend niya sa Japan. Anak si Kenjin ng isang negosyanteng nagmamay-ari ng malaking kompanya sa Japan at natutuwa sa kanya ang tatay nito dahil sa mga ideas niya sa mga ibat ibang makina ng sasakyan.

It's my pleasure to have business with you. "Takahashi-san, arigatōgozaimashita." Sagot naman ni Zyaire na ang ibig sabihin sa English ay Thank you as well, Mr. Takahashi. " Watashi no chīsana tōkun o ukeiremasu. Watashitachi no Nihon no on'nanoko o ajiwau." ibig sabihin nito sa english ay Accept my small token. Taste our Japanese girl.

"You can have it, love." Matutuwa na sana ako roon kung hindi lang niya dinagdagan ng endearment. Kaya kinuha ko na lang iyon at kinain gamit ang chopsticks nang hindi nagpasalamat. Napatitig ako sa kanya nang bigla siyang magsalita. "Anata wa hontou ni kawaii! Motto motto suki ni natteimasu." My jaw dropped in amusement. His deep voice suits the foreign language! Para siyang character sa isang Japanese romance movie! Ang hot! Grr! Nakakainis!