Korean Speaking Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Dapat nag-teacher pala ito at mahilig pala magturo. Tumango-tango naman si Keyller habang pigil na pigil na ni Kit ang matawa. “For the word I told you, it is tek-bah-lang, Keyller… not tekbe-leng. Your Tagalog accent is funnier than mine.” Then she giggled. "Tek-bah-lang is a group composed of rapists."

tanong sa 'kin no'ng waitress. Tinitigan ko ulit 'yong menu na ang hihirap talaga basahin. Tinuro ko na lang yung picture kaysa mamali ako sa pronunciation. Naka-english words naman pero 'yong pagbasa ay chinese, kaya nakakabulol lang. "Ito po, saka ito, saka ito rin... tig dalawang order." "How about drinks po?" "Do you have corn shake po?"

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.

"I assumed that he spoke French to you, right?" Napakamot naman ako sa likod ng ulo ko habang naalala ang mga katagang sinabi nito. "Medyo po." Napatango naman siya. "Other than French, may iba pa siyang lenggwahe kayang bigkasin. He can speak Hangul, Spanish, Dutch, Italian..." And the list went on. Ako naman ay napanganga lang sa nalaman. Grabe, dinaig pa ng lalakeng 'yon si Jose Rizal? "... English and, of course you don't have to worry too much, he also speaks Filipino."

“Pero si Daddy, talagang seryoso siya, pero hindi naman strikto. Sadyang tipid lang talaga siyang magsalita.” “Kagaya mo?” tanong ko sa kaniya na siya namang ikinangisi niya. “Kinda, pero ganoon din naman ang kapatid ko.” Napapansin ko rin na madalas ng nagsasalita nang Tagalog si Killian. Siguro ay unti-unti na siyang nagiging confident talaga sa Tagalog, pero nandoon pa rin kasi talaga ang accent, at parang hindi pa talaga siya sanay roon.

Hindi ko alam kung bakit habang pinagmamasdan ko sila ay nakangiti lang ako. "So, saan tayo kakain?" tanong ko sa kanila. "Sa Kyeopta!" sabay pa na sabi nila, naka-finger heart pa sila. "Saan 'yan?" Itinuro nila sa akin yung isang restaurant na korean pala ang menu.

Ngunit nginitian siya ng matandang Koreano. “We’ll be glad if you could join us,” sabi ni Mr. Chu. “Lily, Sir! I am Lily.” “Join us, Lily. We are happy that you are able to talk in four different languages. Mr. Yu must have been very proud of you.” “Very proud, Sir.” Parang naisahan siya ng Koreanong ito ah. Magaling namang mag-Ingles pero dahan-dahan nga lang. Nagmakaawa si Sir ngunit mas natunaw ang pride niya ng makiusap ni Mr. Chu. Naalala kasi niya ang kanyang papa.

Expected ko nang ganito ang magiging reaksyon ng dalawa. “Ako na lang kaya ang umakit kay papa Drake. Kung ako ang nasa pwesto mo baka nga naigapos ko na siya sa kama eh” ani Kai. Pilyang sabi nito. “Napagod kasi ako masyado kahapon sa swimming. Bumigay talaga ang katawan ko pagkatapos kong mag shower. Ang sarap kayang matulog kapag warm yung pinanligo ko.”

Akala mo talaga ngayon lang siya nakita. “Are you ready?” tanong nito nang makalapit na siya. Tipid siyang tumango rito. “Uh, I guess.” “Natawagan mo na ba ang lolo at lola mo?” tanong nito. “And oh, please stop talking English. Mas gaganahan akong makipagkwentuhan sa ‘yo kung magtatagalog ka, anak. Try to speak Tagalog more. At nang hindi mo makalimutan ang una mong lengwahe.”

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.