Lament Novels & Stories

Unfortunate Rebirth Akala ni Lanie Gravidez patay na siya. Hindi niya makalimutan kung paano siya nawalan ng hininga. May kirot pa siyang nararamdaman sa ibang parte ng kanyang katawan. Unti-unting tiningnan ni Lanie ang kanyang katawan. Kunot-noo niyang minasdan ang mga pasa. Ibang katawan ito. At bakit Lanie na ang rumehistro na pangalan sa isipan niya? Isa lang ang ibig-sabihin nito.

Noong marinig nito na nakunan siya at wala na ang apong pinakahihintay nito, agad itong humagulhol at niyakap siya. “Oh my, Emmy, we lost the baby… I'm so sorry. Your mom is sorry for you.” Tulala lang si Lavender, gusto niyang magalit sa nangyari pero parang pagod na pagod na siya sa lahat. She already lost the life of her child so what's the use of grieving?

Late nang umuwi pero nagawa pa rin umiskor. ******** ***** *** *** ** Kanina pa si Elena nakatitig sa harap ng salamin. Hindi niya mapigilan ang makaramdam ng lungkot habang pinagmamasdan niya ang sarili niyang reflection sa salamin. Malungkot siya and the same time, sobrang dismayado niya. Paano ba naman kasi…ang pangit na pala niya

Na kahit masakit na ang lumalabas sa kaniyang bibig ay nakakaramdam pa rin ako nang saya mula roon. Sa totoo lang ay dapat akong kabahan sa kaniyang sinabi dahil malapit nang matapos na ang kalayaan ko. I know he just wants revenge, he just wants to see me suffer. He's one of the reasons for my grief, a grief that brings bliss within me. Then make me pay, Architect. Make me suffer on your hands more than what I'm experiencing. Be my blissful grief in every misery.

Kailangan ko siyang intindihin sa sitwasyon niya ngayun dahil alam ko kung gaano kasakit ang mawalan ng mahal sa buhay. "I am sorry for your loss." mahinang sambit ko. Alam kong walang mas magandang salita ang pwedeng sabihin para mabawasan ng kahit na kaunti ang pagdadalmahati na nararamdaman niya ngayun.

Siya na nga itong nagdadalamhati, pero sa kanya pa rin itinuro ang sisi. Tahimik pero buo ang loob niyang humarap kay Lara. "I'm sorry sa pagkamatay ni Tito, pero hindi ako ang pumatay sa kanya. Huwag kang magsalita ng walang katotohanan. Alam kong masakit sa inyo ang nangyari, pero masakit din ito sa amin. Please, let’s mourn with respect." Ngunit lalong nagngitngit si Lara. "Mourn? E ni hindi ka man lang tumulong! Wala kayong ginawa kundi manahimik! Wala kayong pakialam!"

Nanlalabo na rin ang kaniyang paningin dahil sa basa niyang mga mata. “During this period of time, iniisip ko rin na talaga bang nakagawa ako ng mali? Pero sabi ko sa aking sarili, kung ang iyong pakakasalan is not knowledgeable, baka mas mamuhay ka pa ng masaya. It is my selfishness that hurt you apo, I am sorry I made you suffer.” Paghihingi ng sorry kay Carmina.

Bumalik na naman ang bigat ng pakiramdam ko. I bit my lower lip to supress my tears but fuck it betrayed me again. Sunod-sunod na pagpatak ng luha ang kumawala at mas lalo lamang bumigat ang aking pakiramdam. Kailan ba ako pwedeng sumaya? "Lady Valeriana, pardon me, milady."

Gusto kong tumakbo at habulin sya, yakapin sya para sabihing sorry na nagkamali ako pero alam ko, The damage has been done. It's beyond what I can do. Hindi ko na maaayos pa, kahit ibigay ko ang buong buhay ko. I just destroyed Dylan Kasper Pendleton And if he thought na pagbabayaran ko sa hinaharap ang desisyon na to, ngayon pa lang sinisimulan ko na. Mahal kita, pero hindi siguro ako ang tamang babae para sayo. Nagtagpo pero hindi itinadhana.

Hindi niya maunawaan kung bakit mas masasaktan ang tao kapag sinabihan ito ng ‘sorry’. “Stefan heard the word “sorry” a lot after the accident. “We’re sorry, but they died on the spot,” “We’ve already done our best, but he didn’t make it.” “I’m sorry,” “I’m sorry, Stefan,” “I’m sorry for your loss,” and so on. The more he hears those words, he feels as if he’s going insane if he keeps hearing those words over and over. Stefan is traumatized as a result of it,” pagsisiwalat ni Doña Divina. “That is why he stated that Salvatore never apologizes. That word hurts him far too much.”