Leave Me Alone In Tagalog Novels & Stories

Kahit siya parang ayaw kong kaharapin. "Please..." mariin akong napapikit kahit ramdam ko parin ang panginginig ng kalamnan ko. "Leave me alone now.... I want to be alone." nagtama ang mata namin. Unti-unti siyang nagpigil ng galit at hinawakan ang aking siko. Ayaw na ayaw na umalis sa harap ko at iwanan ako.

Muling pakiusap ni Gabriel. Napapikit ng mata ang dalaga sa inis na nararamdaman. "Hindi ko kayang gawin ang hinihingi mo, Gab! Mahal ko ang sarili ko kaya di ko rin hahayaan na lumagay ako sa alanganin. Pasensya ka na, di kita matutulungan diyan. Ibang babae na lang, ok?"

Aalis na sana siya nang biglang hawakan ng dalaga ang kamay niya. “P-Please don’t leave me, ninong. Stay,” pagsusumamo nito. “I... I need a company, dahil hindi ko alam kung anong gagawin ko kapag mag-isa lang ako,” dagdag pa nito. “I... I need your help. Please help me realize things. Please advise me what to do.”

What’s the meaning of all of these? “Bryle, kapag hindi mo pa sinagot, iiyakan na talaga kita.” Maluha-luha nitong sabi habang nakatingin sa labas ng bintana. “Just keep quiet. Sinisigurado ko lang na hindi ka aalis.” “Huh? Hindi naman ako aalis. I just need to go to the resort. Iyon lang! Saan pa ba ako pupunta?” “Anong malay ko?"

Wala ako sa sarili! Ngayong nasa tamang pag iisip ako at sa maikling paninitigsa kaniya ngayon ay alam ko na agad kung ano siya. Kung ano ang ugali niya. Mayabang! Mapang mata! At lahat na ng hindi magagandang ugali. Halos mapairap ako at ibinalik ang dating huwisyo. I cleared my throat when I’m about to speak. Hindi na dapat pa alalahanin ang aksidenteng nangyari. Pinilig ko ang aking ulo dahil sa mga naiisip. That just a one night stand and that’s all.

Akala ko pa noong una ay nagda-drama lang pero nang maramdaman ko nababasa na ang pajama na suot ko doon na ako na tauhan. "Don't leave me. Please baby, I'm begging you. I will do everything. Just tell me what to do. I don't want to be alone anymore Baby. Ayoko nang mag-isa. Pagod na akong magpanggap na ayos lang akong mag-isa. Ikaw na lang ang meron ako Boo. Please I'm begging you don't leave me. I'm so tired living alone. I'm so tired, Boo." I know it sounded over and childish hearing him cry like this pero bigla akong naiyak pagkarinig sa huling sinabi niya. I felt the sadness and longing in his voice.

Sigaw Nito! " OO! KASANALANAN KO NA ANG LAHAT HEART! KASALANAN KO KUNG BAKIT NABULAG KA! KASALANAN KO KUNG BAKIT NAGTITIIS KA SA DILIM. KASALANAN KO ANG LAHAT DAHIL HINDI KITA PINAGLABAN!. PAKIUSAP HEART PINAGSISIHAN KUNA ANG LAHAT! MAHAL KITA HEART AT HINDI MO LANG ALAM KUNG ANO ANG GINAGAWA KO MAKITA KALANG AT MAHANAP. MAHAL KITA HEART! ALAM KUNG HULI NA ANG LAHAT! PERO HINDI AKO SUSUKO! MAHAL KITA AT HANDA KITANG IPAGLABAN AT BAWIIN! MAHAL KITA". hagulgul ko sa harap nya!

(🎼 Don't know what to do Whenever you are near Don't know what to say My heart is floating in tears When you pass by, I could fly Every minute, every second of the day I dream of you in the most special ways You're beside me all the time All the time 🎼) "Ceejay? May lagnat ka ba?" Isang kamay ang nakikita kong kumakaway sa harap ko na nakaharang sa maganda kong tanawin.

Inihahatid sundo niya pa rin ako. "Baby, just go home alone later. Hindi kita masusundo. I'm sorry, may inasikaso lang. And don't wait for me too. Baka ilang araw akong hindi makauwi. I'll just send Aling Citas sa bahay para may kasama ka. I love you. I'll miss you."

“¡Estoy bien, así que déjame en paz! (I’m fine, so leave me alone!)” “Hindi kita puwedeng iwan, señorita. Alam mo ‘yan dahil ibinilin ka sa akin ng daddy mo. Gusto niyang tutukan kita at alagaan ng mabuti kaya iyon ang ginagawa ko.” Lumunok si Yaya Jona bago muling nagpatuloy sa pagsasalita. “Nakikiramay ako sa pagkawala ng daddy mo.” "I have no time to argue with you, yaya! So please, leave me alone!"