Left Behind In Tagalog Novels & Stories

Leaving me with my racing heartbeats as I watched his back disappeared from my sight. Damn you, Agustine. Ni hindi pa ako nakaka-isang oras dito!

At bakit ang aga? “Something came up. I really need to leave. Hindi na ako pwede pang manatili dito nang matagal. I need to fly back in Singapore. Kaya nandito ako, para nakawin muna kayo ni Eve at makasama ko bago ako umalis.”

Pero anong meron sa likod ng nagtataasang halaman na to? “Ito ang tinatawag na Maze Garden, maraming daang pasikot sikot. Ang sabi nila kapag sinubukan niyo raw ng partner mo ang hanapin ang isa’t isa at nagkatagpo kayo ibig sabihin kayo raw talaga para sa isa’t isa. Sa pintuan na yan kayo maghihiwalay.” Paliwanag niya naman sakin. “Naisipan mo rin bang gawin yun?”

Samantala kay Rigor ay iilan lamang ang nakasama dahil sa layo nang biyahe. "Hoy! kayong dalawa, doon na lamang kayo sa loob nang bahay. Huwag na kayong tumulong dito. Kami na ang bahala sa lahat." Pagtataboy sa amin ni nanay. Nakikita ko rin sa mga mata ni nanay ang excitement. Alam kong hindi man niya pinapahalata ay masaya na rin siya para sa amin. (Please play Beautiful in White by Westlife)

Pareho kaming humihingal habang naglalakad pabalik sa aming mesa. "That was fun," komento ko na may ngiti sa labi. "I told you na masaya roon, ikaw lang talaga ang nega. Babalik ulit tayo mamaya pero ngayon ay uminom na muna tayo. Nakakauhaw rin ang sumayaw."

Kaya't wag magtataka Kung bakit ayaw kitang maawala "Come on, Castañares sing with me," bulong niya. I was still in shocked kaya hindi ako agad nakagalaw. Ang kamay kong nakahawak sa mikropono ay kanyang hinawakan din. "Sing with me, Viscan!" sigaw niya. Kung hindi man tayo hanggang dulo Wag mong kalimutan Nandito lang ako Laging umaalalay Hindi ako lalayo

Chapter 2 "Diego." "Ay ma'am, nasaan na po kayo? Kanina pa po kami naghihintay rito." "Pasensya na, I did some errands a while ago. Papunta na po ako diyan." Isinukbit ko sa balikat ang backpack at nagmamadaling lumabas ng bahay. Naglakad ako papunta sa bukana ng village hanggang sa makarating sa labas.

Ang boring kase ng life ko, wala akong friends pero okay lang di ko naman kailangan ng kaibigan. "Huh? Yun naman ang nakalagay dyan ah?" Patanong nyang sabi. Aba pumapalag pa ang bakla pag ako ang nag sabi paniwalaan mo agad, kase puro kasinungalingan ang sinasabi ko, di joke lang di naman lahat kasinungalingan. "Baliktad lang yan." Boring kong saad. 'Maniwala ka' "Ahhh." Tango-tango nyang sabi tsk naniwala nga ang bakla.

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

Mabuti na lamang at tanda ng isang bata ang isang pinto kung saan sila pumasok kanina. Dito kami nagpunta sa backdoor, ngunit... "Magtago muna kayo sa likod ng punong iyon dahil parating na sila. Huwag kayong aalis hangga't hindi ako dumarating" anas ko sa mga ito. "Ang lakas ng loob mong patakasin ang mga bihag namin! Baka gusto mong ikaw ang aming isubasta ngayong gabi?!"