Leproso Ibong Adarna Novels & Stories

sabi neto Agad kinuha ng matandang Babaylan ang palanggana na may mainet na tubig at tumingen kay macario "Pinuno hawakan mo sa kamay ang iyong asawa " Tumango si macario at hinawakan ang kamay ng asawa "Katiwala maari bang lumabas ka at bantayan ang Pinto at Isarado ito" Utos neto Agad na sumunod si Masigla lumabas at isinara ang pinto ng silid "Hera Adelina pag sinabi kung IRE ! Sumigaw ka lamang para lumabas ang iyong munting Sanggol" wika nya rito

Nag-aalalang wika ni Armida. "Hindi pa handa ang aking nasasakupan sa pangitain mong 'yan, Armida. Kung sa simpleng pag-atake nina Xandro at Victoria ay nalagasan na ang mga kasama ko, paano pa kaya ang malalaking labanan?" "Ang pag-iisang-dibdib nina Adult Ram Luiz at ng infected na Mortana ang magbubuklod sa mga Adono at Adona sa iyong nasasakupan, mahal na datu."

Kung hindi si Leonardo ang kanyang ama, sino? “Right. You heard me right, Ardian. Hindi tayo magkadugo! You can check my medical records and compare it to yours kung hindi ka naniniwala. You are not my son! Kaya hindi ko maintindihan si Papa kung bakit ikaw ang ginawa niyang tagapagmana ng lahat nang para sana sa akin!” sigaw ni Leoanado maya-maya nang makita ang pamumutla ni Ardian. Wala sana siyang balak isiwalat pa ang katotohanan subalit ngayong ipit na ipit na siya, Ardian must know his place. Kailangan nitong malaman na hindi ito isang Dimarco. “Ngayong alam mo na ang katotohanan sa ‘yong pagkatao, how can you use my family’s money against me, Ardian? When you are just somebody else’s

LEO's POV Hindi ako naniniwala sa pag-ibig. Ang pag-ibig ay kahinaan. At ang kahinaan… hindi ko kayang bayaran. Ako si Leandro Adolfo Marqueza, wala akong hindi kayang bilhin mapa lupa, kumpanya, tao… kahit mga boto ng masa. Ngunit hindi ako handang magbayad para sa damdamin. Hanggang sa gabing iyon.

"Can I take your order ma'am, sir?" "Sure." ___________________________________________________________________________ "Mom, dad lalabas ako." "Leon hindi ka ba napagod sa byahe?" Nakahiga sa sofa si Andromeda. Isang mangkok ng popcorn ang kinakain niya habang nanonood. "Pagod pero dadalaw ako sa Arcadia." Isang back pack ang inilagay ni Leonardo sa kaniyang likuran.

Biglang nabitiwan ng binata ang balikat ng lalaki habang bakas ang pagtataka. "Leo, ako si Leonardo Pilapil. Hinding hindi ko makakalimutan ang peklat na yan sa kamao mo", tila ay siguradong sigurado ito na kilala siya. Nakakunot pa rin ang noo ng binata dahil hindi nito maalala ang binata. "Nakuha mo ang peklat na yan nang may nang asar kay Ara noon, bigla mong sinuntok at tinamaan mo sa ngipin. Naalala mo pa?",tanong nito kay Theodore.

sabi ni Mang Crispin. "Ibong Adarna? Bakit ho ilang mga ibon ba ang nakatira dyan?" tanong ni Amara na walang kua-kuwang muwang sa sinasabi ng matanda. "Oo, yung pianoamatandang ibong adarna lamang ang mabait dyan kaya sinasamantala ng mga inakay. Isa sa pinakamalupit na ibon dyan ay ang mga buwetre, yung bunsong ibon, Lawin yun, kaso galit sa ibong adarna. Nabroken hearted kase si Lawin dahil kay Ibong Adarna," sabi ni Mang Crispin.

Agad may naisip si Leila kaya binuka ang bibig. “Lolo, I'm fine. Itong bukol na 'to, noong may nahulog kasi akong gamit sa ilalim ng kama, hindi sinasadyang mabunggo ako at ito, nabukulan ako. I wouldn't be here if I'm abused, hmm? Tsaka dapat tinakpan ko 'to, right? Don't worry, Lolo, I know how to take care of myself.”

Pero, wala naman dito iyong ama, kaya ako lang ang nakakaramdam. Whenever this is my situation, and when Quinoa always makes me cry. Only Joaquin can settle me. Daddy Aldamo went on to say, maybe apart from the fried mango, baka pati si Joaquin ay may ginagawang hindi tama kaya naman nararamdaman ko ang mga pagkukulang niya, lalo na't malapit ng maging bilog buwan kaya hindi malayong nararamdaman nanamin ang isa't isa nanaman.

"Wag mong isasama si Carolina rito." "Talking like a protective son in defense of a prostitute mother. Ang touching." Adriano shook his head dramatically before pulling out a pen. He started writing down the cheque on his hand in a very well mannered way."Ang sabi ng Papa ko, kung may gusto raw tayong bagay at may humahadlang... wag tayong mangimi na tanggalin yon." He gave Pete another blood freezing smile.