Leproso Ibong Adarna Novels & Stories

wika ng pinsan niya. “Just let me do this to myself, Adah! Deserve ko naman ang masaktan nang masaktan dahil sa ginawa ko kay Lila, right? Hayaan mo na lang ako and don’t mend with this mess,” aniya sa pinsan niya. “Kung ako lang ay gagawin ko ang sinabi mo. Quota na ako noong unang heartbreak mo, Cous. But Abuela Feli is in the Philippines and she wanted us to have a celebration together,” wika ni Adah.

"Malanding babae? The who?" "Beverly Andrade ang pangalan." "Paano mo naman nasabi na nilalandi si Craig?" "Basta, hindi maganda ang pakiramdam ko sa babaeng iyon. Halatang hindi gagawa ng tama." "At nagseselos ka?" Naka ngusong tumango siya. "Paanong hindi. Mukha na akong lumba-lumba na pwede ng ipagulong." Natawa ito. "Sus! Wag mo sabihin sa akin na nakakaramdam ka ng insecurities? Kasi hindi ikaw 'yan."

Guia POV Napaawang ang labi ko nang masdan ang kahuli-hulihang tao na nais kong makita sa araw na ito--- si Papa. Napansin ko kaagad ang pagkahulog ng kanyang katawan. The mighty Armando Cordero is now in a wheelchair and looks not so fine.

Bumangon siya at nagsuot ng roba, pagkunwa'y inihakbang ang mga paa papunta sa shower room. Hindi nga nagkamali ang sapantaha niya. They're inside the bathtub and playing bubbles. Nakalubog ang katawan ni Leandro sa tubig na puno ng bula na tanging ulo lang ang nakalabas na noo'y natatabunan rin ng bula. He have some on his eyebrows and on the corner of his mouth. Sumandal siya sa hamba ng pinto, pinagsalikop ang mga kamay sa braso at sa masuyong mga mata ay pinagmasdan ang dalawa.

” “Then if I ever na ma control ko ang kapangyarihan ko na sinasabi mo even my visions can be use properly.” “Yes, pero sa ngayon gusto kong mag focus ka muna sa isang `to.” ipinakita nito ang picture ng lalaki sa mga panaginip niya. He is Leandro Toledo and as far as I know ay wala siyang kinalaman sa mundo natin which mayroon lang siyang kinalaman tiungkol sa`yo at kung ano `yon, Iyon dapat ang malaman mo.”

Hindi naman sila close kay Sol para papuntahin 'yun dito, e. "I don't think so. Baka mabaliw na talaga 'yun kapag nakita niya si Adira. Baka isipin niya, siya talaga si Luna. Huwag na nating idamay ang ibang tao,” pangungimbinsi ni Leo. Kahit hinaan nila ang boses nila, naririnig ko pa rin sila. Duh!

Ang saad nang isip ni lejandro ,sabay bagsak nang kanyang katawan sa malambot na sofang naruon. "LEJANDROoooo!" Your here!'' Ang Bungad nang donya, Na abalang pababa nang kanilang mahabang hagdanan.

Si Minerva ang humanap kay Armando at nang malaman ito ni Armando nag isip sya ng paraan kung paano mawala sa landas nila si Leah upang makasama nya si Minerva at ang anak nito. Doon na naisipan ni Armando na lagyan ng kakaibang lason ang mga pagkain at inumin na ibinibigay nya kay Leah sa tuwing sila' y magsasalo salo. Unti unting nanghihina ang katawan ni Leah sa paglipas ng taon haggang sa ito' y mamatay.

Sa pangalawang pagkakataon ay nawalan ng malay si Ada. “Hanga ako sa batang ito. Bagamat, ilang taon na ang nakakalipas nagagawa niya pa ring kontrahin ang lason sa katawan niya,” ang sambit ni Lola Seraphine. Napatingin naman ako kay Lola. Anong ibig niyang sabihin? May lason pa rin sa katawan ni Ada at ni isa ay walang nakaisip na dalhin man lang si Ada sa eksperto? “Lola! Anong ibig niyong sabihing may lason pa rin sa katawan si Ada? Bakit hindi ko alam ang tungkol dito?” ang tanong ko kay Lola Seraphine.

Mahaba ang mga balbas at mababanaag sa mga mata nito ang labis na pagod. “Sino ka?” “Hi! Hindi mo ba ko nakikilala?” Mataman siyang tinitigan ng lalaki at umiling. Kumunot pa ang noo ng lalaki na tila ba pinipilit inaalala kung saan siya nito nakilala. “Ako ito, Arman, si Leopold. Dati mo akong kaklase noong high school,” Lumiwanag naman ang mukha ng lalaki na kung titingnan ay tila ba nasa lampas apatnapung taon na samantalang nasa kalendaryo pa naman ang edad nila.