Let It Hurt Until It Hurts No More の小説・ストーリー

Ayaw niya sana pero alam niyang comfort ang pinaka kailangan nito at wala ang mga kaibigan ngayon sa tabi. “Cry it all out, Zylah…” bulong niya habang hinahaplos ang likod nito. “Cry it all out until all the pain will vanish. Cry it all out hanggang hindi mo na maramdaman ang sakit.” Hindi na alam ni Austin kung gaano niya katagal kayakap si Zylah. Ang alam lang niya ay kaibigan na rin ang turing sa kaniya nito at gano’n din dapat siya.

She strike me deep like It's to much pain and I'm to damn hurt to be numb like I don't wanna talk and just like that when she went to bed I got out. To hurt to speak that I couldn't move anymore just like I was died right after she stab me with that words. She went to far, I could not handle it and then I just saw myself on a club drinking more untill I'm drunk. to be continue...

Minsan kailangan din nating maisip at ipagpahinga ang ating utak. Pain is the only thing that's telling me im alive. Someday this pain will be useful for me. Diko namalayan na umiiyak na pala ako. every silent cry i been all this years The loud shout that no one can hear. The ears was covered because of fear And the eyes that was blurred because of tears. A facade that you have been wearing Guess you forgot why you're hurting You just smile through the pain But you're having a hard time to keep yourself sane

Mas lalong hindi nila pwedeng mahalata ito. Hinayaan ko muna silang mag-usap. Hinayaan kong makita si Dreymon na ngumingiti sa ibang babae. Hinayaan ko na kung ano itong nararamdaman ko dahil alam ko na unti- unti na rin akong nasasanay. Ang hinihintay ko nalang talaga ay iyong wala na akong maramdaman ni katiting na anumang sakit o selos. Iyon bang tuluyan na akong mawalan ng paki. Ika nga, ‘Just feel the pain until it hurts no more’.

Ganoon ba sila kasabik para hindi nila maisarado ng maayos ang pinto? Mas lalong nabasa ang mukha ko ng luha. I can't explain why I'm hurting. Hindi ko rin alam kung bakit parang ang sakit na ito ay mas masakit pa sa bawat sampal, sabunot at kaladkad na naranasan ko sa mga kamay ni Carl. This time I think I'm really broken. I think I'm so wrecked. Their moans became louder and louder that I can't let myself to hear it even more. Minabuti kong pumasok ng dahan-dahan sa kwarto ko para hindi ko na marinig pa ang mga halinghing na nagbibigay sa akin ng sakit.

Sana hindi na lang siya nito ipinagtanggol noon, hindi sana siya umasa ulit. Isa lang ang natutunan niya mula nang mahalin niya si Rafael . . . When something hurts you once, it’s hard enough to take. But if the same thing happens again and you get hurt a second time, all that pain doesn’t just stay the same . . . it actually doubles over. It hits you harder than before, and everything feels worse than it did the first time around. Isang katok ang nagpabalik sa kaniyang katinuan. Mabilis na tinuyo niya ang mga mata para itago ang sakit na nadarama.

Halos marinig na nga ng kabilang kwarto ang malalakas niyang ungol sa sobrang sarap. Lakas loob na naglakad si Cara palapit sa lalaki, kunwaring composed at tinapik ang balikat nito. “Mag-practice ka muna. Hindi lahat ng babae madadaan sa abs at sa gwapo mo. Pag gumaling-galing ka, baka puwede ka na maningil nang mahal. Pero sa ngayon… discount ka muna. 2,000 pesos lang ang worth ng performance mo sa akin kagabi."

sabi ko habang hinahalikan ko ang kanyang buhok. Nanatili kaming ganoon sa loob ng malamig na hangar. Ang 'No More Lies' ay nag-iwan sa amin ng mga sugat na tila hinding-hindi na maghihilom. Ang katotohanan ay naging isang sumpa. Pero sa kabila ng lahat... alam kong hindi ko siya pwedeng bitawan. Dahil ang mawala siya ay mas masakit pa sa anumang katotohanang lumabas ngayong araw.

At tuluyan na niyang hindi napigilan ang pagpatak ng isang butil ng luha mula sa kanyang mata na palihim niyang pinunasan gamit ang kanyang palad. 'Endure it, Tori. Just endure the pain...'

How could you try pretending Your love was never ending Now you can't even say that you will stay How, how could you say you love me When you would go and leave me How could you make me hurt so bad When I have loved you more than anyone can do Can't believe the pain That I'm feeling now because of loving you I can't seem to understand How can love me so unkind Still you broke my heart Despite what I've done Still my love was not enough Though I given you my all I can't take it anymore