Lets Eat In Korea Novels & Stories

Kaya naman ilang sermon muna ang inabot n'ya bago kami makakain. "Lasing na lasing kasi ako, 'no! Paano naman kasi itong si Timothy, hindi ko alam kung ano bang trip at bumili ng napakaraming alak!" Reklamo nito at agad na hinipan ang noodles na nasa chopsticks. Mahilig kasing kumain ng korean food si Tyler, kaya maging ako ay nahawa na. Tapos nanunuod rin s'ya nang mga korean dramas. O, 'di ba?

I want it so bad. "Kimchi? Donut has that flavor?" he asks, surprised. "Yes, but it's not really a donut... more like a curry bread? basta ganon!" "All right, let me see if that strange food is available on earth." kunot noo niyang bulong habang nagtitipa sa phone. Natawa ako at pinanood lang siyang maghanap ng donut. Actually sa Korea ko lang natikman yon and I'm not a fan of that flavor, pero ewan ko parang gusto ko na ngayon matikman.

Ani Kyovee. "Kelsey likes korean foods too. Nakita ko sila dati sa Korean House sa may school." Muntik nanaman akong masamid sa naalala! Nakita nga ako ni Jaewon noon at ang kasama ko ay si Zeph. "Kumakain ka pala doon Kelsey? Sinong kasama mo?" Now, it's Varen. Tumikhim ako. "Uhm, yung pinsan ko. Yup, I like korean food."

Mas ramdam ko pa nga ang pagiging ama niya sa ‘kin kaysa kay daddy na parating busy sa pagpapatakbo ng negosyo at pagpapalago ng pera niya. Nilatag nina Dos, Jack at Vien ang mga pagkain sa mesa. Niyaya ko silang umupo matapos no'n para sabayan kami ni Mr. Sanchez na kumain. Nagkanya-kanya kami ng kuha ng pinggan at isa-isang kinuha ang mga gusto namin. Korean food ang lahat ng nakahain sa mesa na siyang paborito ko. Miyeok-guk, bulgogi, tteokbokki, kimbap, haemul pajeon, kimchi jjigae, bibimbap at soju.

Papunta kami sa isang local Korean Restaurant dito sa Hongdae. Mas lalo akong nagutom nang makapasok kami sa mismong shop dahil ang bango nga pagkain! "Let's try Bibimbap, Samgyeopsal and tteokbokki!" maingay na sambit ni Sandy dahil siya ang maalam sa ganito. Kinaka-usap pa niya ng Korean ang waiter. "Kamsahambida!" bati niya na ginaya ko. 'Thank you' ang ibig sabihin no'n!

Pag yayabang nito habang nakatingin sa kanya “Bahala ka basta't sinabihan kita kaya wag mo akong sisisihin huh.” “Syempre naman hindi. Ah Sam, Hilig mo ba talagang kumain ng korean foods? Medyo kakaiba kasi ang mga lasa nito pero masarap naman hindi lang siguro ako sanay.” Wika nitong sinulapan pa ang mga pagkain nasa harap nila “Oo, favorite kasi namin ni Elaine ang korean food. Ito pinagkakaabalahan namin dito sa Korea maliban sa pag shoshoping at pamamasyal.”

ngiting aniya at hinawakan pa niya ang kamay ko at hinila, hinayaan ko na lang siya tutal babawi ako sa kanya sa pagligtas niya sa akin. Tulad ng nakagawian ay kumain kami ng iba't-ibang klase ng street food mayroon din dito isaw, kwek-kwek, Adidas, Barbecue, fish and squid ball at maraming pang iba, siya rin nagbayad no'n dahil hindi niya ako hinayaan bayaran 'yon ka na libre tuloy ako. Habang namasyal kami hawak-hawak pa rin niya ang kamay ko pumunta rin kami sa mga rides rito. Matapos no'n ay tumambay muna kami sa isang Korean restaurant habang kumakain ng Samgyeopsal at libre din niya, popular ito sa Pilipinas lalo na sa estudyante dahil parang nasa Korean ka na rin kapag kumain ka nito,

tanong pa nito sabay turo sa mga pagkaing nasa harapan n'ya. Mas lalong nagkunot ng noo si Emily ng makita n'ya ang mga pagkaing nakahain sa harap n'ya. "How did you.....know?" takang tanong n'ya sa asawa. The foods in front of her is indeed one of the foods that she loves, a Korean foods such as Kimch, jjigae, Jajangmyeon, Samgyeopsal and Korean fried chicken. It's all in there, right on front of her that was cooked by Anthony himself.

Hinayaang maging kabadong b****a, ganon. Pero tulad ng suhestiyon niya, nag-order muna sila ng makakain. Surprisingly, Ridge went for dduk ramhyun, bossam, dolsot bibimbap, and donkas. These foods seemed plenty for a body type that ranges between lean and slim. Mauubos ba ito ni Ridge?

“How about celebrating birthdays? Hindi naman po palaging may birthday sa atin. Remembering them on their most important days will make them feel like family.” “Okay, let’s do that. Do we have to celebrate outside?” “Pwede po, Sir kahit simpleng salu-salo. Puwedeng dito sa loob lang. Blowing of birthday cakes and giving of flowers and cards, sort of.” “O kay Sir, puwede ring kumain tayo sa isang restaurant like Samgyupsalamat, Korean Cuisine o kaya po Eat-all -You can.” “Puwede rin, good idea!” But Astrid seemed not so interested in those things. Hindi alam ni Philip kung anong nasa sa loob niya.