Letter To My Friends นิยาย & เรื่องราว

Malakas ang kabog ng dibdib ko habang sinisimulang basahin ang laman ng sulat. Kilala ko ang sulat-kamay ni Chairman kaya walang duda, siya ang simulat nito. Dear Kleer, How are you? I am optimistic that this letter will find its way to you. I've spent the past four years searching tirelessly for any trace of you since your sudden disappearance. My heart is constantly praying for your safety and well-being.

Kung maiwan ko man kayo sana nasa maayos kayo na kalagayan. Ginawa ko ang letter na ito dahil, dito masasabi ko ang matagal ko na gusto sabihin sayo. Je t'aime Triana. I don't deserve you but god knows how happy I am that you have been mine. Your my totga always remember love.

I will just tell them that Luther and I are very good friends. Gumana kaagad ang utak ko doon. Tumigil ako sandali sa pagmamadali upang pumunta sa silid ni Dad at hinawakan sa braso si Luther. Tingnan mo ito, ako ay hindi na mapakali pero siya ay chill-chill lang talaga. Sadya ata niya na sumama siya pra asarin pa ako. "Hey, if anyone ask my relationship with you just tell them we are friends."

Agad naman na binuksan ni Myca ang sulat na para sa kanya at ngayon pa lang ay naiiyak na siya dahil mukhang nakapagdesisyon na nga ang kanyang kaibigan. “Myca, sa mga oras na binabasa mo ito ay baka naroon na ako sa pupuntahan ko. Alam ko na nagtataka ka kung para saan ba itong sulat na ito at pasensya ka na rin kung makikisuyo na lamang ako sa sulat na para sa magulang ko at pati na rin ang para kay Lucas. Alam mo naman na pinagkakatiwalaan kita sa lahat ng bagay kaya sa’yo ko na ito ipapakisuyo,” basa ni Myca sa unang bahagi ng sulat at naipikit na lang talaga niya ng mariin ang kanyang mga mata dahil mukhang tama nga ang hinala niya na aalis si Athena ng walang paalam.

For now, dudugtungan ko na lang ang paikli nang paikli ko nang pisi, kung kinakailangan kong tahiin, tatahiin ko for the sake na lang din ng friendship namin ni Hero. Biglang nag-vibrate ang personal kong telepono kaya napatingin ako ro'n, dinampot ko iyon at binuksan. Nabungaran ko agad ang text na galing kay Mikey, 'yong address na papadalhan ko ng bulaklak ang laman ng mensahe.

From 09** *** **** What are you doing? You are not answering so I sent this message instead. I'll be late tonight, my friends invited me for a dinner. Huwag mo na ako hintayin, Iyana. Matulog ka nang maaga.

"Good morning Aricella, kilala mo pa ba ako?" "This is Jefferson, your high school friend. I got your contact from your sister, Jennica. Kumusta ka na?" "If you are free can we meet?" "Hey! You're reading it, how are you?" "You're not replying, I'm sorry. I will just wait for your reply. Have a nice day! Please contact me."

Your Future Love, T.E.F ... Hi Love, I decided to give you my letters. Kaya lang napakarami mo namang tagahanga sa school. Hindi na magkasya ang sobre ko sa locker mo kasi marami silang palihim na naglalagay. Kaya isa-isa ko silang ilalagay bawat araw. Special paper ang ginamit ko rito, para na rin mapansin mo. Your Future Love,

Iniipon ko ang mga sulat kamay na halos araw-araw kong natatangap no'ng kolehiyo ako. Every time I'm feeling alone, even when I'm still in college I always read all the letters, and some of them are poems. It came from an unknown admirer, and her letters help me to calm down. Namamalayan ko na lang din minsan ang sarili kong nakangiti habang binabasa ang kaniyang mga sulat. I tried to catch the person who always gave a letter, but I couldn't. And slowly, I realize I am always finding this person. I want to meet her, I want to know her. I don't tell these things my friends since I haven't met her yet. Baka ano pa ang isipin nila.

Masaya ako dahil sa wakas magiging ganap na guro na ako,Natanggap lang naman ako sa pinag applyan kong school kaya sobrang saya ko tiyak na matutuwa sila kuya nito at mga kaibigan ko.Kaya naman naisipan kong tawagan ang mga kaibigan ko para ipaalam sakanila at mag aya dahil icecelebrate namin ito.