Letter To My Friends นิยาย & เรื่องราว

Siguro kasi sa tagal kong sumusulat sa ’yo, umasa rin ako kahit kaunti. Pero naiintindihan ko na ngayon. Friends lang tayo. At hanggang doon lang siguro talaga. Napaupo nang tuwid si Elise. Friends? Sorry kung baka nakakagulo ako sa inyo ni Jason. Hindi iyon ang gusto ko. Gusto ko lang malaman mo na lahat ng sinabi ko sa mga letters ko ay totoo. I care about you. I love you. Pero kung siya ang nagpapasaya sa ’yo, ayokong maging dahilan para mawala ang ngiti mo.

Kaya tahimik kong inabot ang letter na galing raw kay Aera. "Nakapag-usap kayo ni Aera?" tanong ko sakanya. "Oo, ako na nakipag-usap kasi ayoko din naman magsembreak na puro iwas nalang ako sa inyo. Lalo na ngayon na alam kong kailangan mo ng bestfriend." nakangiting saad niya sakin. "Aba! Welcome back, namiss ka namin." natatawang saad ko sakanya at tsaka binasa ang letter na galing kay Aera.

At sa bawat salitang dumampi sa balat ko, parang kinuryente ako sa lalim ng dating nito. “I’m not your friend.”

Lahat ng dokumento patungkol sa akin ay walang kahirap-hirap nilang naitago na para ba'ng hindi ako nag-exist 'ni minsan sa Pilipinas. "Can you please give this letter to Ice? I never had the opportunity to tell him how much I love him, and this one is for my sister and mother." Bago man lamang nila ako patayin ay gusto kong mag-iwan ng isang mensahe lalong-lalo na sa aking kapatid at ina. Gusto kong ipaalam kay Orca Lapuz na napatawad ko na siya at mahal na mahal ko siya.

Binuksan ko at binasa ang nakasulat sa loob. Congratulations, Tory! I am so happy for you. I’m sorry for not reaching so soon. I'm sorry if I wasn't there during your recovery. But I did pray to God about you and my future inaanak every night. I may not be available for the next months, but our conversation won’t end here so do our friendship. I am hoping nothing but happiness and peace to your family. You're always strong and powerful in your own ways. May you guided by this strength through the years. I am so proud of you. I am so proud of everything you have done. Don't worry about me, I'm okay. Thank you for the friendship. Pakisabi nalang din kina Lee at Belle about my love towards them

Nang palakihin ko iyon at binasa isa-isa ay saka ko napagtanto sulat iyon ng mga taong nagmamahal sa akin noong inakala nilang wala na ako. Nagmadali akong tumakbo patungo sa aking kuwarto dala ang laptop. Habang binabasa ko ang mga sulat nila ay hindi ko mapigilang mapaiyak. Lalo na noong mabasa ko ang sulat nina Mama at Papa. But then there is one letter that caught my attention. And it was Jacob’s. The letter was simple. He said, ‘I don’t believe that you’re dead. I refuse to believe that you left me without saying goodbye. I’ll find you Gabby. I’ll never stop until I see you again.’

Tinitigan ko ang huling mensahe niya kagabi na puno ng mga pa-fall na salita. Nanginginig ang aking mga daliri, pero bawat letra ay itinanim ko ng may kasamang matinding galit. Nag-type ako ng isang solong pangungusap ang mensahe na alam kong magiging huling tuldok sa kung ano mang mayroon kami. “Don't ever contact me again.”

I'm sorry. Love, Daina I crumpled the letter and threw it on the floor. I'm mad. But I don't wanna believe that letter. I want to convince myself that she's lying. “Cheers,” Ice interfere with my deep thoughts. I took a deep breath and raised my glass. I'm with my friends, Isaiah and Lace. “Man up, dude. Ilang beses mo na bang binasa ang sulat?” Lace said in monotone. Hindi ako sumagot. Ininom ko ang hawak kong alak hanggang sa maubos. Nilapag ko ang baso sa mesa at bumuga ng marahas na hangin.

iyon ang bungad ko nang makita ang mga kaibigan pagkapasok sa school. "Kanino? Sinong may birthday?" magkasunod na tanong ni JP at Mona. "Kay senyorito! Monthsary namin!" excited na sagot ko. "Ay wow! 1 month na!" Pinaghahampas ako ni JP habang kinikilig siya. "Stay strong sa inyo, sis!" "Thank you!" "Gawa ka na lang ng handwritten letter o kiss mo na lang siya ng marami para 'di ka na gumastos! Mayaman naman na siya, e! May balak ka pa bang dagdagan mga gamit niya?" suggestion ni Franz.

“Kala namin umuwi ka na eh, lasing na lasing ka na nun. Buti nga nakauwi ka safe!” Safe? Tangina. Kung alam niyo lang. “Yeah, may nakasabay lang akong friend ng friend, ayun hinatid ako. Wala naman.” Sinubukan kong gawing normal ‘yung tono ko, pilit na pinapatag ‘yung kaba ko. “Wow, mysterious friend! Hindi mo man lang pinakilala?” pang-aasar ni Macey, sabay tawa pa. “Baka naman may nangyari—”