Letters To Friends 소설 & 이야기

Kaya ayun, hindi ko mapigilan ang mainis dahil nga hindi naman nakakasagot sa kanila ang friend ko. ‘Baka naman busy lang yung friend mo.’ sabi ko naman. ‘Sana nga at sana ay bumalik na siya o kaya ay magparamdamn na.’ Magre reply na sana ako ng magchat siya ulit. ‘Actually, pareho kayo ng style ng pagsusulat. Kung bakit kasi napaka discreet nating mga writers at ayaw magpakita ng mukha, ayan tuloy baka mamaya nagkakasalubong na pala tayo sa daan eh hindi pa natin alam.’

It was still early and the road was not yet crowded. Tahimik akong nagbukas ng cellphone ko at tinignan ang mga mensahe ng mga kaibigan ko na hanggang ngayon hindi ko na replyan. I was about to type a message when my phone beeped and a new message appeared on the screen. My heartbeat quickened as I saw the sender's name on the screen. I bit my lip and as I opened the chat box only to find three messages coming from him. Luke: Goodmorning, have a great day at school. I just want to share this Bible verse to you.

(Mahal kita, kaibigan ko. Napangiti ako ng mapait sa aking nabasa. Words of encouragement like this aren't helping me anymore. Marami na rin akong nabasang iba pa ngunit wala na talaga. I typed a response and sent it to her. From: Hugh McConaughey Thank you. 'Yang uyab mo ang asikasuhin mo. I'll be fine. Umiling ako pagkatapos kong makatanggap muli ng reply galing sa kanya. Hindi raw niya uyab ang lalakeng bumuhat sa kanya kanina. Tsk! My friend is Manhid.

Binuksan ko at binasa ang nakasulat sa loob. Congratulations, Tory! I am so happy for you. I’m sorry for not reaching so soon. I'm sorry if I wasn't there during your recovery. But I did pray to God about you and my future inaanak every night. I may not be available for the next months, but our conversation won’t end here so do our friendship. I am hoping nothing but happiness and peace to your family. You're always strong and powerful in your own ways. May you guided by this strength through the years. I am so proud of you. I am so proud of everything you have done. Don't worry about me, I'm okay. Thank you for the friendship. Pakisabi nalang din kina Lee at Belle about my love towards them

At ayun na nga, matapos noon ay binigyan kami ni mam ng oras para basahin ang mga letters na natanggap namin. "Basahin na natin! Unahin natin sayo, Magi!" excited na sabi ni Delancy kaya tinanguan ko naman siya at isa-isang tinanggal ang mga sticky notes na nakadikit sa akin. White: Sorry kung minsan naililista kita sa late. Kasi naman late ka naman na talaga kahit one minute yun, hindi talaga pwedeng palampasin eh. - Secretary Blue: Thank you for the friendship, Magi! - Julia na MAGANDA

Parang pinaglipasan na ng panahon. Binuklat ko ang unang letter at binasa ito. It was a letter from Allys to Leo. '...I hope you read this letter the soonest, Leo. yours truly, Allys.' Namalisbis ang luha sa aking pisngi. So he's also calling her Leo, huh.

"Pumunta pala kaibigan mo rito, si Ella may binigay siyang sulat para sayo." " Kailan ho? " " Dalawang araw matapos kita palayasin, " humina ang boses niya àt guilty na tumingin sa akin. Nanginginig ang kamay ko na kinuha ang sulat ni Ella. Hindi ko maiwasan na maging emosyonal. Miss ko na siya. Miss ko na ang best friend ko. Dear Janice/Best/Best friend, Siguro nagka-ayos na kayo ni Tita Fely,sinabi ko kasi sa kanya na ibigay itong sulat ko kapag naka uwi ka na sa inyo.

Enjoy reading guys. Thank you so much to those who supported "Loving My Bestfriend"..I am just an amateur writter but you guys boosted my confidence.

"Like I always said...don't cry, you don't deserve the tears, you don't need to hold on for any of this...even I want to be the person you expect me to be, I am sorry...as of now, I am still confuse about all this but I want us to be friends, pwede bang kahit iyon na lang muna?" Sa totoo lang bawat salita niya ay nadudurog ako...hmmmm siguro nga tama naman siya, I need to let go to all of this! Hmmmm... "We can be friends...don't worry, hmmmm sob*sob* hmmm bibitaw na ako...hmmmm bibitaw na ako sa Sidney na alam kong hindi na babalik....hmmmmm sob*sob* hmmm I am sorry...hmmmm hindi ko lang mapigilan...hmmmm walong taon...hmmmm naghintay ako ng ganon katagal...hmmmmm sob*sob*hmmmm..."

Isinama ko siya sa kusina of course para mainit ko na ang ulam na binili kanina sa oven para kainin at alam ko na pinagmamasdan niya na ang paligid kung saan ko siya dinala. Baka mamaya, bumaliktad ang sitwasyon at gagawan niya na ako ng hindi maganda habang nakatalikod. Goodluck na lang talaga sa akin. Nakahanda naman ang love letter ko kay Lola Alma na nasa journal ko isinulat kung sakaling natagpuan nila akong isang bangkay ay mababasa niya na talaga 'yon. Of course hindi rin pwede na wala ang mga kaibigan ko, may letters na rin sila and of course to my ate Jean at kah Xyvielle.. yeah. Meron din sa kanya.