Leveling In Tagalog Novels & Stories

TAMED CHAPTER 18 MAKAHULUGANG TINGIN ANG IPINUKOL ni Jewel sa akin na tila nagbibigay ng babala. "Tammy, naman, ang tagal na noon tapos gaganti ka pa?" Medyo nanghihina ang kanyang tono.

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

ALIPIN C32 ANTHONY POV “Are you ready Son?” Narinig kong wika ni Mommy kaya lumapit ako sa pinto at binuksan ito. “Yes Mom,” Wika ko sa kanya. “Let’s go Love!” Ngiting wika ni Abegail habang papalapit ito sa amin.

Nawindang ata ang mga brain cells ko sa lakas ng batok ni sari. “Anong 200? G*ga ka, 150 lang yung kilo ng tilapia natin!” nanlalaking matang wika nya. Malakas akong natawa. Hindi ko alam na nakikinig pala sya kanina. “That’s what you called business. Tsk tsk talino ba?” “Tse! Saan mo naman nakuha yang english mo? Infairness ha lumelevel-up”

“Where were we?” May ilang estudyante ang nagkatinginan. Hindi ito katulad niya. Napansin niya iyon. At mas lalo siyang kinabahan. “Okay, um get your materials,” dagdag niya, medyo magulo ang instruction niya. “We’ll do a simple activity.”

sumandal ito at huminga ng malalim. "You are strong like a bull, Dad. Tinamaan ka lang ng trangkaso nung nakaraan kaya para kang nanghihina, nataon pa na namatay si tito Gabo. " sabi ni Miguel na naiiling sa kadramahan ng ama. Ganoon na talaga ata pag tumatanda, nagiging malurit at makulit.

Parang nag-uusap ang mga mata namin ng isang simpleng statement. 'Ayoko nito.' Pagkatapos ng dessert, umalis muna sandali ang mga Lolo namin para raw "maglakad-lakad sa garden." Of course. Obvious na iniwan kami para mag-usap. Hindi ako pinanganak kahapon kaya alam ko na 'yon. Hindi ako umabot sa 32 years old kung hindi ko 'yon alam. Tahimik kaya ako ang unang bumigay.

"Uhmmm! Uhm! Ang kunwaring nauno ito. Nag-alala naman bigla si leah kay lejandro at sinabi. Señ.Lejandro, May sakit po ba kayo? Baka gusto niyo pong umiinum ng gamot? Ang nag-aalang tanong ni leah. Ayus lang ako,inubo lang ako.. "By the way,Tagasan ka? Ang umpisang tanong ni lejandro kay leah. Huh' Ehh ano,,, Taga Baryo Bulusan po ako, Señ.Lejandro.. Sagot ni leah. "Wag mo na akong tawaging señ. Mas okay pang tawagin mo akong ,Sir.Lejandro.. Ang nakangiting wika ni lejandro. dahilan para makampanti si leah.