Life Is Too Short Quotes นิยาย & เรื่องราว

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

Hindi iyong puro party, at mga babae dahil nag-aksaya ka lang ng oras. Napahugot siya ng hangin. “Here we go again, Lolo. I’m at the right age to have fun, and enjoy my life. You know, life it’s too short.” Napaungos ito sa kanyang sinabi. Alam niyang namumula na ang mukha nito sa inis dahil sa kanyang ginawa. He was simply living his life to the fullest. Who knows? Today might be his last day. He will cherish each and every moment of his life.

Pero ang totoo, ay natatakot lang tayo na sumubok sa panibagong hamon ng buhay na dapat sana ay walang takot natin na hinaharap ito. Okay, lang. Life is too short, and who knows what will happen next? We are not the owner of our life, but we can control and live life how we want it. Sa huli, nasa atin pa rin pala kung ano ang narating natin sa ngalan ng pag-ibig. "Ang sarap!"

Ang nakakatuwa pa ro'n, hindi pinapalitan ang mga quotes na 'yon pero nadadagdagan pa. "Don't compare your life to others. There's no comparison between the sun and the moon. They shine when it's their time." on sync naming pagbasa ni niccolo sa isang sipi na nakasabit sa puno. "Translate niyo nga sa tagalog." paghamon ni jaq. "Huwag mong ikumpara ang buhay mo sa iba. Kapag pangit sila at gwapo ka, hindi mo 'yon kasalanan...kasalanan na 'yon ng lahi nila." confident na tugon ni niccolo kay jaq.

Sa huli ay kinailangan nilang maghintay matapos ang iba para makasakay. "Huwag ka ngang masiyadong seryoso." Mula sa mga taong nagsasaya habang nakasakay sa iba't ibang pandagat na rides, magkasalubong ang mga kilay niyang nilingon ang dalaga. Nakapamaywang ito at nakangiting nakatanaw sa malayo. "Life is short, Russel. Piliin mo lagi iyong exciting na gagawin. Huwag kang magpakulong sa bored mong mundo."

“Bakit kaya hindi na lang maging parang isang bituin ang mga taong pinapahalagahan ko? Bakit parang hindi mga bituin na hindi umaalis?” “Sadly, we're just humans. And humans can’t live forever. Everything has a limit and even our life is. It’s scary how you don’t know when and how you’re going to die.” Napangiti ako ng mapait dahil sa sinabi niyang iyon. “Gusto ko ‘yung payapa. ‘Yung walang sakit.” “Who wouldn’t want a painless death? All of us do.” Tumango ako. “Ikaw Nico? Kailan mo masasabi na handa ka nang mamatay?”

Pagkaraan ng ilang segundo ay muli ring nagsalita si Caden. “A short pain is better than a lifetime of suffering.” At pagkatapos noon ay agad nitong pinatay ang tawag. Tunay ngang walang mas malupit kaysa sa paghihiwalay ng dalawang taong mahal ang isa’t isa habang buhay at kamatayan ang nakataya... ---

"Jennica, siguro dapat sundin mo ang puso mo. May gusto ka kay Darf? Kahit sinabi mo na layuan mo siya, iyon ang sinasabi ng isip mo, maging makatwiran. Pero paano naman ang puso mo, ano ang sinisigaw nito, out sa iyo? Ang buhay ay maikli. Maraming bagay na dapat mong gawin sa mundong ito, ngunit ilan sa mga bagay na iyon ang maaari mong gawin, aktwal na gawin, at makamit sa buong buhay mo? Ang pinakamaliit na dapat mong desisyonan ay isang bagay na makapagpapasaya sa iyo."

Hindi niya siguro napaghandaan ang tanong ko dahil napakurap pa siya ng ilang beses, bago lumabas ang kaniyang malamang ngiti. "You just asked the most common question. But why do I found it so difficult to answer?" Aniya pa at mahinang natawa. Babawiin ko na sana ang tanong ko kanina nang bumuntong-hininga siya. "I can give you the best answer with just two words. And that is, be yourself." She paused and looked away. "Life is short, they say. Kaya habang nabubuhay tayo, kailangan nating gawin ang mga bagay na makapagpasasaya sa atin. Hindi sa ibang tao. We have bosses, yes, and we are paid, but at the end of the day, seeing your boss's happy is a mere bonus when you found out that you were

Art Theodore "Life is what happens when you’re busy making other plans, the famous John Lennon said. I used to think otherwise dahil just like what everybody used to know about me, I like everything to be planned out, I do not like when things go the opposite way" I told everyone. It was just one regular day for me. I was just visiting one barangay to give some rice and groceries sa mga mamamayan. I was greeted by a lot of people except for one person who seemed to be lost in the crowd.