Novel & Cerita Lifeless Eyes

Tanong ko pa. Laking pasalamat ko nga dahil wala akong third eye at hindi ko makikita ang mga laman lupa. Kaya natural, hindi ko talaga makikita o mararamdaman yun. "I don't know. Though, they look like demons but they don't feel demonic. Yes, they are scary to look but not demonic." Sagot ni Cayden.

nanginginig na sambit ko. Halos mabasag ang puso ko nang muling magtama ang aming mga mata. His eyes are as cold as a pair of ice balls. "Matagal mo na 'tong alam?" matigas na tanong niya. Hindi ako tumango o tumanggi. Pinipilit kong ipasok sa utak ko na tama ang desisyong ginawa ko, kahit ikagalit niya pa. Ito lang ang alam kong paraan para matupad ang mga plano niya, bago pa man ako dumating sa buhay niya.

At hindi na ako magugulat kung magagawa niya akong tirisin ngayon at tuluyang kuhanin ng buhay. Those green dreadful eyes will be the death of me. |Y_S|

His cold and distant eyes stared at her without any emotions. Kanina ay punong-puno ng pagnanasa ang mga mata nito pero nang sa kaniya na ito nakatingin ay biglang nawala ang init doon at naging malamig ang mga titig nito. Right at that moment Bree concluded that it was all nothing. She's nothing.

tanong niya sa isang mahinahong tono, sabay iniharap sa akin ang handle ng baril. Napatitig ako saglit sa malamig na bakal bago ko muling sinalubong ang kanyang mga mata. Her deep, cold eyes… those were the eyes of a killer, and they sent literal chills down my spine. “Hindi ako marunong,” pag-amin ko nang walang pag-aalinlangan.

Hindi iniiwan ng kanyang tingin ang mga mata nito. The lights coming from the city and reflecting his eyes. Hindi niya maiwasang mapangiti. Why does he has to have this beautiful, yet lifeless eyes? They’re so beautiful that she wouldn’t get tired staring at them. “I heard your conversation with my mother,” he said and looked at her. “You didn’t have to do that.”

Nag-angat ito ng tingin matapos niyang magsalita at natigilan nalang ulit siya nang makita ang mga mata nito. His eyes was soulless. As if there's no reason to live. As if he's willing to let go of everything pero nang makita siya nito ay tila biglang bumalik ang sigla nito. Muling nagkaroon ng buhay ang mukha at mga mata nito. He seems shock and happy to see her.

Gusto niya sanang magtanong kay Gio kanina pero dahil mabilis na iniba ni Dale ang usapan, hindi na siya nagpumilit na ituloy ang usapan. "Ah, those eyes are ocular prothesis. Her eyes are artificial." Nashock siya sa narinig at agad na ibinaling ang tingin sa binata. "Artificial? So, she's blind?" Pero ang mga galaw ng babae kanina ay parang natural na mga galaw ng hindi bulag. Umiling si Lucien. "She used to be but she can see now. Her eyes are just one of ISHA's successful projects. They call it cyborg eyes."

garalgal na bulong ni Niro, hinahalikan ang tuktok ng ulo ng bata. Napatingin ako kay Eleanor. Nakangiti itong pinagmamasdan ang mag-ama, malambot ang mata nito at parang walang hinanakit, o pagkailang kay Niro. Nang tumingala si Niro, nagtama ang mga mata namin. For the first time in days, the terrifying emptiness in his eyes was replaced by a small, fragile glimmer of life. Agad niya ding binawi ang tingin niya at kinarga si Lexus.

It's worst. Noong una niya itong nakita, his green eyes were still a bit alive, as if he was only hanging on a thread. Kahit na hindi na gaano ka buhay ang mga mata nito, everytime there's light, she can always saw a ray of life in his eyes. But right now, it's nothing more like a dead eyes who lost its color forever.