Novel & Cerita Lifeless Eyes

Nagpatuloy na ako sa paglalakad at iniwan sya roon. When I looked at the mirror, I couldn’t see the old Irishka Folk. The perfect daughter and a straight A president lister. All I see is a lifeless doll, with her amber eyes that look so cold, filled with grief and vengeance. I look at my body, I lost weight since that tragedy happened and my skin got paler than before.

Nagmukhang walang awa ang kaniyang mga mata habang ngumingisi sa harapan ng bawat isa. Masyado talagang malakas ang kapangyarihang ibinigay ng King of the Dead kay Jack. Nagawa nitong kumitil ng napakaraming buhay sa loob lang ng isang pagatake na umaliw sa kaniya nang husto. Dito na tuluyang nagdilim ang mga mata niyang puno ng kasamaan habang iniisip ang pagpatay kay Natalie at ang pagkontrol sa buong Raksasa noong gabing iyon.

"Where are—" "No— no way... " *** BIANCA'S POINT OF VIEW ** SABI nila kapag manganganak ka ang isang paa mo raw ay nasa hukay na dahil walang kasiguraduhan kung pag gising mo ba ay nasa totoong mundo ka pa o isa na lamang na illusion ang lahat, sobrang weird lang na mag lalabak ka ng buhay ngunit maaring buhay mo rin ang maging kapalit nito ngunit sa puntong ito ay nakaramdam ako ng takot dahil papaano kung sa pag pikit ng dalawang mata ko ay hindi na ko na muli pa itong maimumulat? Paano kung sa pag pikit ko ay doon na matatapos ang huli kong oras?

Iniharap niya si Yel sa kanya at mas lalong naguluhan nang makita ang mga luhang nasa magkabilang pisngi nito. "I should die right?" Yel asked, looking into Sen's eyes. Her eyes were dilated. Nakamulat lang mga mata ni Yel habang umaagos ang luha nito pababa sa pisngi. "No, you deserve to live longer." Sen dried her eyes.

his tone changed. Nasa bulaklak lamang ang atensyon niya habang nagsasalita. Alam kong ako ang kinakausap niya. Ramdam ko ang hinanakit sa tono ng pananalita ni Carsen, kahit anong galing niya sa pag tago ng emosyon ay hinding-hindi niya maitago ang sakit nang pagkawala ng kaniyang ina. He turned his gaze on me. “Mother died in a meadows of Persian lily,” his ash gray eyes becomes cold.

Pareho kaming hingal na hingal, pero nang magtama ulit ang aming mga mata… may kung anong nagbago. His once lifeless eyes… now had a spark of life. Bigla siyang ngumiti, at sa ngiting iyon, parang may umusbong na bagong simula. At doon nagsimula ang pagkakaibigan namin, isang ugnayang unti-unting nauwi sa malalim at wagas na pag-ibig. End of Flashback

Then, I finally felt my arms and feet on loose. Kahit na pinakawalan nila ako ay hindi ko pa rin mapigilan ang paglabas ng butil ng luha sa mga mata ko. Will I live like this forever? Some kind of sexual experiment and a toy? "I don't like it here. . ." I mumbled between my cries. May kumuha ng aking dalawang kamay na kanina pa pahid ng pahid sa aking luha. Napatingin ako sa taong seryosong nakatingin sa akin.

Tila baboy nitong sigaw habang nag-aagaw buhay. Habang hawak ang noo'y mainit at tumitibok pa nitong puso sa kamay ko ay nadako ang peripheral vision ko sa huli nilang kasama na ngayon ay nanginginig na. "Ikaw." Nang tignan ko s'ya sa mata ay gusto humalakhak sa sobrang amuse. His eyes are pleading but the blade in his hands still stays proudly as if ready to end a life at any moment.

We can't predict how long we're going to live. "So this is where you usually stay?" Isang malalim na baritonong tono sumalubong sa tunog ng kuliling. I lazily opened my eyes not wanting to make an eye contact. Hindi ko ata kakayanin ang mabangis niyang itsura. I also can't see him in the eye now that I have cleared my mind with regards to my feelings to him. Ramdam ko ang kaniyang mainit na katawan ng maupo siya sa tabi ko.

"I-I'm not insecure... You said that you don't want to have a child with me...right? What's wrong with killing all of it? Why are you mad? Why...?" "V-Va... D-Dearil, tama na. Huwag kayong mag-away---" "Yes! I do! I do not want to have a child to a monster like you! But if that's your way to kill it, then, make sure na ikaw lang ang masasaktan! Sarilihin mo 'yan! Don't involve my Luna in your pain!" With those painful words, I saw how DEATH's eyes turned blue. But there wasn't electricity on her. Just the blue eyes. And they were sad. Hurt. In pain. Her tears keeps on flowing. And it turns to diamonds. Bits of diamonds in an instant the moment it dries.