Lights Out の小説・ストーリー

Agad na nagkasa ng baril ang lahat at itinutok doon. Maya-maya, may narinig kaming pamilyar na boses. "Fuck! Why is it so dark in here?" Oh yeah. We forgot that we actually turned off the lights. Kasi kung may kalaban man, malamang nakatutok sa amin ang mga yun. There's a huge possibility that there's a sniper around and so we turned the lights off. Tanging ilaw mula sa buwan sa labas ang nagsisilbing ilaw namin na hindi ganoon ka-liwanag dahil kahit naka-glasswall tong condo, sinara namin yung mga kurtina.

CHAPTER TWO Matiim na nakatitig sa beads na kulay pula ang isang lalaki habang unti-unting naalala ang pangyayari ng gabing iyon. "F*ck this..." Nag-uumigting ang panga niya nang sumandal siya sa kinauupuan habang mariin na hawak ang ilang pirasong beads. This is the only way to find that witch. What kind of witchcraft did she put on him?!

Hindi ko mahulaan kung saan magtatapos ang gulong ito. Who will be left? Who will live and who will die tonight? Is it me? Us? Or them? Or all of us? "Turn off the lights, Gab, and slow down. Doon mo ihinto sa exit ng golf course. Naroon ang iba." Dinig kong utos ni Annie kay Gab.

singhal ko, “sabihin mo sa harap ko.” Nag-click ang intercom. “Oh, I will.” Tumigil sandali ang boses niya, parang sinasadya ang katahimikan. “Pero una...patayin natin ang ilaw ng ilusyon mo.” Biglang namatay ang corridor lights. Emergency red strips ang pumalit, nagpipintig na parang pulso. Ramdam ko ang paghinga ni Liza sa likod ko... mabilis, takot, pero matapang.

Nagsimula na siyang maglinis at iningatan ang bawat gamit ni Brett sa loob. Mag-aalas syete na ng gabi nang matapos siya, kaya nahiga siya saglit sa sofa at hinawakan ang likod. "Mabuti na lang at may aircon," wika niya saka tinignan ang kabuuan ng office. Napaupo siya nang biglang namatay ang ilaw doon. Kinapa niya ang kaniyang cellphone at binuksan ang flashlight nito. Inayos niya muna ang mga ginamit niya saka tumayo ulit sa harapan ng mga litrato ni Brett habang hinihintay na bumukas ang ilaw.

Ang kanyang mga daliri ay mabilis na nagta-type sa screen ng kanyang device, tila may sinusulat na code para ipadala kay Leo. Biglang namatay ang mga ilaw sa loob ng cabin. Ang tanging liwanag na natira ay ang asul na mood lighting sa gilid ng mga upuan. Ito na ang oras para matulog ang mga pasahero. Pero para sa amin, ito ang oras kung saan ang bawat anino ay pwedeng maging banta.

Ito na ang pinakamagandang regalo sa kaniyang kaarawan, ang tunay at busilak na pag-ibig ng lalaking mahal na rin niya, noon pa bago siya nawala. "Off the light." Nangunot ang noo ni Dark sa gustong mangyari ng dalaga. "Please?" pakiusap niya kay Dark. Bitbit pa rin na bumalik sa bandang pintuan si Dark at turn off ang ilaw. Off na rin pala ng dalaga ang lampshade kaya ang nagsisilbing liwanag na lang ay nagmumula sa nakasinding kandila.

Pumikit siya nang mariin, kinusot ang noo, saka hinila ang kumot at tumayo. Matapos lumabas ng banyo, dinampot niya ang sigarilyo at lighter. Binuksan ang kurtina, saka lumapit sa floor-to-ceiling window at sinindihan ang sigarilyo. Humalo ang asul at puting usok sa hangin habang tinititigan niya ang gabing walang liwanag. Walang mga bituin. Walang buwan. Gaya ng kanyang mga mata na walang kislap.

“Mula ngayon, hindi ka na lalabas nang walang security.” ⸻ Kinagabihan… Habang umiinom ng gatas si Lily bago matulog, may napansin siyang maliit na pulang ilaw sa labas ng kanyang bintana. “Daddy?” Lumapit si Adrian. “Ano ’yon?” “Itong red light.” Pagtingin niya sa bintana… Bigla iyong nawala. Agad niyang binuksan ang kurtina.

Sa ilalim ng mahinang liwanag mula sa nightlight, nakita ko si Zion na seryosong nakaupo sa tabi ng natutulog na si Luna. He thinks nobody is watching. Inilapag niya ang kaniyang coat sa gilid ng upuan at maingat na inayos ang kumot na medyo natanggal sa paanan ng bata. Pagkatapos, nanatili lang siyang nakatitig sa mukha ni Luna habang hinahawakan ang kaniyang maliit na kamay. Ang buong akala niya ay tulog na ang lahat sa compound na 'to, kaya naman hinayaan niya ang sarili niyang magbaba ng protective walls.