روايات وقصص ضمن Liham Para Sa Diyos

Master Seraphina? “Ang baril ay hindi simbolo ng kapangyarihan.” “E ano?” “Responsibilidad.” Unti-unting bumigat ang pakiramdam ko habang pinakikinggan ito. Hindi ko pa napipindot ang gatilyo pero para na akong nakapatay nang marami. “Kapag galit ka, huwag kang hahawak ng baril. Kapag emosyonal ka, mas lalong hindi.”

Mukhang kahit papano, nagkakamali rin ang mga hula ko. May mga salitang hindi ko maintindihan, hindi ko maisalin sa wika na ginagamit namin. Hindi ko siya mabasa nang walang tulong na isang Dictionary. Ayon sa nabasa kong librong iyon. "Walang sino o elemento ang maaring pumutol ng kanyang tadhana, maliban kong may dugo ka ng isang Diyosa o Diyos." and then, there's Quinoa. Who cut his destiny, and I don't know, if he have a blood of gods. O kung may dugo ba kami ng isang diyosa/diyos. Wala akong maalala na nabanggit niya.

" Hindi mo'ko maloloko, Serene dahil alam ko na ang lahat. Ikaw at si Amaiah ay iisa!" Tila ba gumuho ang kan'yang mundo sa narinig mula kay Liam.Kaya ba siya dinadala nito sa mga lugar kung saan sila madalas dati dahil gusto nitong maalala niyang muli ang kanilang nakaraan.

Si Hesus lang! Lahat ng hinagpis, sugat, pawis, dugo, paghihirap, sakit, kirot, habag, pagod, pagka-uhaw, pagkagutom, at takot ay napunta lahat kay Hesus alang-alang sa 'tin! Ganiyan tayo kamahal ng Diyos! Ibinigay Niya ang sariling Anak para lang sa mailigtas tayo sa impyerno!

RAMIRO Ito na ang huling Bible study na mapapakinggan ko kung kaya’t inigihan ko nang makinig dahil sigurado akong mawawala na ito oras na bumalik ako dito. “Isaiah 41;10, ‘Huwag kang matakot, sapagka’t ako’y sumasaiyo; huwag kang manglupaypay, sapagkat ako’y iyong Diyos; aking palalakasin ka; oo, aking tutulungan ka; oo, aking aalalayan ka ng kanang kamay ng aking katuwiran,’ hinihikayat tayo ng Diyos na mas maging malapit sa kanya sa araw araw ng ating buhay dahil ipinapangako Niya sa atin na hindi Niya tayo pababayaan,”

Lumipas ang maghapon at natapos ni Lester ang kanyang mga nakatakdang gawain. Kasalukuyan namang kumakain ng hapunan ang buong pamilya. Sa parihaba na habang kainan,sa kabisera nakaupo ang padre de pamilya na si Dan,ang ama nina Jasmine at Ella. At sa kabilang dulo ay ang ina nilang si Liza,magkatabi naman sa gilid ng lamesa ang mag-asawang sina Lester at Jasmine.At sa tapat nila ay si Ella. Hindi na nag aksaya pa ng oras si Lester upang samantalahin ang pagkakataon na simulan ang usapan. "Mayroon po akong nais ipagbigay alam sa inyo, kanina habang ako ay patungo sa merkado isang matalik na kaibigan ang aking nakasalubong. Nais niya akong makasama sa kanyang kasalukuyang proyekto bilang kany

Sagot nito sa kaniya. Samantala, ay alam ng Diyos kung gaano niya inipon ang kanyang lakas ng loob para sabihin rito na maghiwalay na sila at kung gaano siya kalungkot na may kasama ring pangamba. Natatakot siya, natatakot siya na baka kapag ipinagpaliban pa niya ay baka magbago pa bigla ang isip niya at magdalawang isip sa pakikipaghiwalay rito at ayaw niyang mangyari iyon.

Hindi nya mawari ngunit bahagyang bumilis ang tibok ng puso nya ng mahuli itong nakatingin sa kanya. Iwinaksi nya na lang sa isip nya ang nararamdamang iyon. At pinagpatuloy ang pagkamangha sa lugar. Napakatahimik sa parteng ito, mga huni lang ng ibon at lagaslas ng tubig ang naririnig sa paligid. "Gusto mong lumangoy?", wika ni Damon sa tabi nya.

Harvey siya'y tiningnan nang may pag-usisa. "Hindi ko alam kung ano ang kinain mo, pero ang pilitin ang sarili mong maging halos isang Diyos ng Digmaan sa pamamagitan ng pagpapalakas ng iyong kalamnan ay may malubhang kahihinatnan."

pagmamakaawa niya. Blangko ang utak ni Liam. Ang tanging nasa isip lamang niya ay nasa harapan na niya ang anak niya. Ang kaniyang buong akala niya ay hindi na niya makikita pang muli ang kaniyang anak. Para sa kaniya ay isang malaking himala na muli niyang nakita ang anak niya. Isa itong pagkakataon na ibinigay ng Diyos. “Nagmamakaawa ako sa iyo, hijo. Hayaan mo akong makalapit sa anak ko. Alam kong siya si Lia,” garalgal na turan ni Liam.