Liham Para Sa Diyos นิยาย & เรื่องราว

Mahabang litanya ng matinong isip ni Lily. Tama, susundin niya muna ang dikta ng kanyang isipan. Kailangan niyang maging focus sa goal. Taimtim na nanalangin si Lily sa Dios na sana payapain nito ang kanyang puso't isipan. Ayon nga sa Biblia, hindi liko ang Dios sa kanyang mga salita. Nagulat si Lily ng maramdaman niya ang ang mga kamay ni Isaac sa kanyang kaliwang braso, napaharap siya sa binata.

Napatango-tango pa man din ako sa naririnig ko. Tama nga si Laishia, Love God and Trust God. Siya lamang ang makakapagpasaya sa iyo at tutulong sa bawat oras na wala ka ng kakampi sa mundo ng mga tao. Create your own dream and an ending. Wala naman masama sa ganitong bagay.

“Naiintindihan.” Nagpaalam si Lishai sa Omnipotent Lord bago tumalikod para umalis. Nakasuot ng malungkot na ekspresyon, ang Omnipotent Lord ay bumulung bulong, "Hindi ko akalain na magkakaroon ng isang misteryosong makapangyarihang nilalang sa labindalawang universe. Maaari bang malampasan ng isang tao ang mga limitasyon ng Langit at Lupa at makalusot sa Nine-Power Macrocosm Ancestral God Rank?"

wika ni Liam sa tonong nagbibiro ngunit obvious namang katatapos pa lamang nitong umiyak dahil namumula pa ang mga mata at mamasa-masa ang mga talukap nito. "I'm still alive," hindi makapaniwalang wika ko. Akala ko ay talagang katapusan ko nang saksakin ako ng matandang lalaking iyon. Mahal talaga ako ng Diyos. Iniligtas niya ako at hindi niya hinayaan na tuluyan na akong hindi magising.

Natutuwa ako dahil habang papalaki nang papalaki si Luci, mas lalo niyang gustong makilala ang Diyos. Naalala ko, siya raw palagi ang nangunguna sa panalangin sa kanilang klase. Madalas ko rin siyang makita na nagbabasa ng Bibliya. Nang tanungin ko siya kung bakit niya iyon binabasa, natuwa ako nang sabihin niyang gusto niyang malaman kung paano nilikha ng Diyos ang buong mundo.

“Sorry, boss. Hindi namin kayo nakilala agad. Bago ang motor na gamit ninyo at may angkas kayo. Sige po at makakaalis na kayo. Pasensya na po.” Napaawang ang kanyang bibig. Sino si Liam? Bakit takot kahit ang mga pulis dito? Umabot sila sa misa. Magsisimba pala sila. Abot abot ang hingi niya ng tawad sa mga pinaggagawa niya lately. Pakiramdam niya ay napakamakasalanan niya at wala siyang karapatang tumuntong sa tahanan ng Diyos. Kailangan niyang mangumpisal.

Hindi siya pwedeng sumuko! Isang araw, kakanta siya sa isang entablado sa harap ng libu-libong tao! Gusto niyang marinig ng lahat ng tao sa bansa ang kanyang pagkanta! Sa ganoong paniniwala, nagsalita si Liah na parang desperado na kumilos, at talagang nalagpasan ang demonyong hadlang sa kanyang puso at hindi na kinakabahan.

Naisip nga niya na baka nakatadhana talaga na mapanood nila iyon lalo na sa ganong sitwasyon ng kaniyang kaibigan. Tahimik na nagpasalamat si Hilda sa Diyos dahil sa pagkakataon na iyon. God is good all the time. Kung mayroon ka mang problema ipagkatiwala mo lang talaga sa panginoon at alam nito ang gagawin para sa iyo.

LV asked forgiveness that he can't cure his grandma even though he did everything but wasn't enough. “Hiram lamang sa diyos ang ating buhay, apo, kahit napakadaming pera, kahit maraming nagagaling na doctor, kahit may mabisang gamot, at kahit anong gawin mo. . . Hindi mo mapipigilan ang tinakda ng diyos, kung sakaling mawawala ako, hindi ka nagkulang kundi oras ko na para magpahinga. . .”

Gumamit siya ng divine sense, at biglang naging kakaiba ang ekspresyon niya. Ang mga disipulo ng Samahang Daan ng Hiwaga ay halatang nahihiya sa pinaggagagawa ni Li Shan, pero sanay na sila. Kilala si Li Shan sa kanilang sekta bilang tagagawa ng mga kakatwang imbensyon. At walang gustong makipag-away sa kanya— dahil walang gustong tamaan ng stink bomb niya.