Loner In Tagalog Novels & Stories

Kabanata 1—One Night Stand WARNING!!! RATED SPG. READ AT YOUR OWN RISK!!! "Sinasabi ko sa inyo, masarap talaga ang mga lalaki sa kainan. Imagine, one night stand with stranger tapos kakainin niya 'yong kipay mo; feels like, ugh! Ang sarap! Grabe, heaven and earth talaga ang feeling."

IKATLONG TAUHAN “Selene” NILINGON ito ng ginang. Mula sa kanyang anggulo, hindi niya man kita ang buong mukha nito, kanyang nasasalamin ang namumula nitong mga mata nang dahil sa mala-salaming bintana sa gilid. Nanlilisik. Nananakot. “Ikaw, Lazarus, ano ang problema mo?” Mahinahon man ang pagkakasabi, mamumuslak ang diin sa bawat pantig na siyang ibinigkas nito.

sagot niya bago tumalikod. Nang maiwan akong mag-isa sa dilim ng lobby, doon ko na hinayaang pumatak ang isang butil ng luha. Masakit magalit, pero mas masakit pala ang maramdamang para sa taong mahal mo, hindi ka na nage-exist. "Wait," biglang sabi ni Lander.

dagdag tanong ko. “Teka nga! Tawagin ko ‘yong tropa ko na si Poyong. Marunong ‘yon umingles. ‘Kala mo ikaw lang. Tawagan ko para may taga… taga-’translet’ ako. Ikaw pala. Ikaw pala kailangan ng ‘transletor’ hindi ako.” Nanlaki ang mga mata ko na naisip na may papapuntahin pa siyang isang lalaki. Kung hindi lang ako nahihilo ay kaya ko naman siyang takasan kaso nasu—

Meet Levin "How your vacation with Lola and Lolo?" Bungad na tanong ni Mam Lessandra. "I'm happy Mamita, I meet my new friends while we vacation in Palawan" tuwang tuwa na sabi ng bata. "Di ka ba nagpasaway sa kanila?" Umiling ito. 'Jusko! Marunong pala umitindi ito ng tagalog akala ko mahihirapan pa ako magenglish sa kanya'

“Bakit ka nagbubukas ng butones? Maganda ba ang nasa loob niyan?” Halata ang gulat sa mukha ni Alden at mabilis na hinila ang maleta papunta sa kwarto nito. “Liyah, hindi naman pwede na ganyan ka na lang lagi. Wala kang magiging kaibigan niyan, apo,” paalala ng kanyang lolo. “Wala naman akong kaibigan talaga, lo. At saka kaya ko naman ang sarili ko kahit wala ang mga kaibigan na iyan. They would just betray me and I’d rather be alone.”

pilya kong sagot. He smirked and then smiled at me. “Thank you.” Kumunot ang noo ko. “Saan?” “Sa pagsasabing guwapo ako sa paningin mo,” pilyo niyang sabi. “I think it’s meant to be.” “Meant to be?” May ngising naglalaro sa mga labi ko, siguro epekto na ng nainom ko. “Dahil pareho tayong loner ngayong gabi.”

All i could do is to hear them begging and crying, feeling their love for me but no matter how i tried to give them the signs that i can hear them ay wala, no matter how i scream my lungs out hindi nila naririnig, i am losing my shits damn it i am missing them so much specially my baby but i can not do anything but to cry and pray na sana ibalik na ako sa liwanag kasama ang mga taong naghihintay sa aking pagbabalik. Darkness... yes as in wala akong makitang kahit ano, i have these feeling na tanging ako lang ang nag eexist sa lugar na ito ngunit maging ang aking sarili ay hindi ko man lang maaninag sa sobrang dilim ng lugar, i even tried to see my trembling hands but i couldn't, damn.,i do n

Hindi ko akalaing ganito pala kaganda ang Manila sa gabi. “Nasa Antipolo tayo ngayon. Ito ang madalas kung puntahan kapag gusto ko ng tahimik na lugar para mapag-isa.” Naramdaman ko ang malamig na simoy na hangin. Napapikit ako at nilanghap ko yun. Nakakagaan ng pakiramdam ang pagdampi ng hangin sa aking mukha. Muli kong iminulat ang aking mga mata. Napakagandang pagmasdan ang magandang tanawin mula rito.

Naiintindihan n'ya ang mga salitang ginamit nito. "Sorry! Dapat pala at nagsalita ako sa tagalog. Na-curios ako kaya ako nagpunta rito dahil gusto ko makita ka ng personal. Napapaisip tuloy ako kung paano ka nagustuhan ng kagaya ni Noelle. Well, may itsura ka naman ngunit wala ka namang dating. Anyway, nandito lang ako para magpakilala. Ako si Davis Montelibano, ang bagong asawa ni Noelle Mondragon." Mahabang pahayag ng lalaki.