Novel & Cerita Look After Yourself Quotes

Bulong niya sa kanyang isip. ''Just make sure to take care of yourself, Bree.''

lalo pa nito itong inaasar “ asshôle. ” matapos non ay bumaling ito sa'kin “ Don't depend too much on others, they can't always keep you safe. If something bad happens to me, you're on your own. Trust no one but yourself. ” seryosong sabi nito “ i'm not saying i can't protect you. Ang sinasabi ko lang, hindi sa lahat ng oras ay nandyan ang mga taong inaasahan mo, kaya kailangan mo ring tulungan ang sarili mo. ”

Nahulog pa ang isang maliit na papel kaya yumuko pa ako para lang makuha iyon. Kunot ang noo ko habang nakatingin sa nakasulat doon. Napakakalat ng pagkakasulat at kung hindi pa iintindihin ay hindi ko mababasa nang maayos. "Keep your eyes on them," pagbasa ko sa quotes. "Keep your eyes on gem," pagtatama ko pa.

"As a doctor, hindi mo lang dapat panagutan ang kalusugan ng mga pasyente mo, kailangan mong pangalagaan pati ang sarili mong katawan." "Kung seryoso kang naghihintay na magising ang Tita mo, ayusin mo muna ang sarili mo. Kung hindi, sa oras na magkamalay siya, ikaw naman ang kailangan niyang alalahanin! Did you hear me?" "Opo, narinig ko po."

"We should always take care of ourselves. We take our bodies for granted, pero ang hirap ng sitwasyon ni Axton ngayon. Legs are one of the most important parts of the body. We need to be careful." Tumango lang ako. Alam ko naman iyon, pero iba pala ang impact kapag ibang tao ang nagsasabi. Grabe, hindi pa nakapag-aral ng lagay na ito si Zain, pero parang brainy siya. Sabagay, may dugo ng ibang lahi kaya siguro ganito siya mag-isip. "He told me to look after you," dagdag niya. "Since he can’t be by your side, he asked me to protect you."

“You don’t need to worry about me anymore! Hindi mo na ako responsibilidad—huwag mo na akong isipin, huwag mo na kaming alalahanin pa. Kalimutan mo na lang lahat ng pangako, lahat ng plano natin… wala nang halaga ‘yon ngayon.” Lumapit siya nang kaunti pa, nanginginig ang balikat habang pinipilit na maging matatag. “Save yourself first—unahin mo munang isalba at ayusin kung ano pa ang natitira sa’yo. Itama mo muna ang sarili mo bago ka pa mag‑isip na magmalasakit o magmahal ng kahit sino pa.” Napahinto siya sandali, parang may huling saksak na kailangang bitawan: “Because no matter how much I tried… I can’t save someone who keeps destroying himself.”

Palaging sagot ko din dito sa tuwing kausap ko ito. Siyempre, sa tuwing kausap ko ito, nandoon talaga palagi ang pasasalamat. Hindi pwedeng hindi lalo na at todo support ito sa akin. “Kapag may kailangan ka pa, huwag kang mag-atubili na sabihin sa akin. Iyung mga vitamins mo, huwag na huwag mong kalimutan inumin. Alagaan mo ang sarili mo lalo na ang apo ko"

“At kung sa paanuman ay makakakuha ka ng mas magaan na pangungusap, pagkatapos ay ipapangalaga ko sa iyo ang aking sarili. “Pagbabayaran mo ang iyong ginawa, at walang pakialam kung mamatay ang isang tulad mo. Dapat talaga pinag-isipan mo muna ang mga bagay-bagay bago mo sinaksak ang isang tao. Bibigyan kita ng pagkakataong tumalikod at tumakbo ngayon, pero pagkatapos nito, mag-isa ka na.”

Inabot n'ya ang kamay nito at hinawakan. "K you need to be strong, kailangan mong matuto sa buhay, hindi yong puro na lang ka bratinella ang paiiralin mo. Be matured enough, learn how to deal with your problems and don't depends to other's people. No one will stay in our lives but only ourselves. So look after yourself and use it sa mga makabulohang bagay," payo n'ya sa dalaga.

Siguro panahon na rin para gamutin itong kondisyon kong ’to at ipagpatuloy ang itinigil kong medication. I just realized that you can’t always rely to people who are always at your side to care for you all the time. If I want to be with them for a longer time, then I should take care of myself too. Nagitla ako sa pag-iisip nang biglang magsalita si Lucy. “Beshie, ang tahimik yata ng buong bahay,” pansin niya. “Kaya nga. Ano kayang mayro’n ngayon?” wika ko naman nang makababa na kami sa aking kotse.