Novel & Cerita Look After Yourself Quotes

huling wika ko at tinago ko na ang mukha upang makatulog ulit. “O-opo..” narinig kong bulong nitong sagot. Sapat na para marinig ko ang sagot nito. Hindi lahat ng tao na makakasabay mo ay tutulungan ka kapag may nangyari. Ang iba d’yan manonood lang at ang mas malala kukunan ka pa ng litrato. Kailangan alam mo paano mo po-protektahan ang sarili mo. Kung mahalaga ang buhay mo sayo gagawin mo ang sinabi ko.

“This is the last thing I want, but I don’t want you to suffer because of me.” Tuluyan nang bumagsak na ang mga luha ko. “Akala ko kakayanin natin.” “Akala ko rin,” mahina niyang sagot. “Pero maliwanag na—hindi pa ito ‘yung tamang panahon.” Bago siya umalis, lumingon pa siya sandali. “Take care of yourself, Flora. Huwag mong hayaang durugin ka ng mga sinasabi nila. You’re stronger than that.”

Humugot naman ako nang malalim na hininga pagkatapos ay tumingala sa kaniya bago magsalita. "Kung malaki ang tiwala mo sa ibang tao, dapat mas malaki ang tiwala mo sa sarili mo, Jos. Kapag pinanghihinaan ka ng loob lagi mo lang isipin na, kung kaya ko, then kaya mo rin," sunod-sunod na paalala ko sa kaniya. "Thank you, Eli. Thanks for the courage," muling pasasalamat niya sa akin.

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

“Exactly, sabi niya. “Over fatigue. Next time, sabihan mo ako kapag may nararamdaman ka na. I can handle our work, don’t push yourself if you’re already feeling unwell.” “Kael…” mahina kong bulong, “thank you…” “Don’t mention it,” sagot niya, “I care, Cataleya. So, please kapag may nararamdaman ka sabihin mo sa akin, at wag pilitin ang sarili kapag hindi kaya. Yourself first, before anything else.”

inis na saad nito sa 'kin kaya tinatagan ko ang sarili ko at tiningnan ko ito ng seryoso. "Huwag mo ng ipahiya ang sarili mo. Kung may respeto ka pa sa sarili mo, please lang isuot mo na ang damit mo at huwag ka ng maghuhubad sa harapan ko. Mabuti sana kung puno ng abs ang katawan mo pero puno naman ng bilbil." blangkong saad ko dito.

Pero matapos na niyang pag-isipan ng mabuti ang kanyang sasabihin ay mas pinili niyang hindi sabihin iyon. “Be nicer to yourself in the future, Wade…” bulong niya habang pinagmamasdan ang lungsod mula sa salamin. “Kumain ka sa tamang oras, uminom ka ng gamot. Huwag mong pabayaan ang sarili mo. Please…” May bumara sa kanyang lalamunan habang sinasabi iyon, at kahit anong pilit, hindi niya napigilan ang panginginig ng kanyang tinig.

Nag-unat lang siya ng mga braso at niyakap siya. “Talagang aalagaan kong mabuti ang aking sarili sa hinaharap at protektahan ang aking sarili nang mabuti. Hindi ko hahayaang mag-alala ka." Ang pag-aalala nila sa isa't isa ay higit pa sa pag-aalala nila sa isa't isa.

“Be kind to yourself, please… you are all you have. No one will save you from drowning but yourself…” Matapos na umikot sa kabuuan ng kwarto, hindi niya maiwasang huwag mabahala dahil siguradong mahal doon. Nahinto siya sa pagtingin ng paligid ng kwarto nang may kumatok sa kabilang bahagi ng pinto. “Ma’am, pwede ka po ba naming maabala?” tanong ng kung sino. “Ah… sige po. Pasok po kayo…” sabi niya nang nagtataka.

"I'll take care of myself and won't let anyone to harm me." "Glad, you appreciated it. Well, you should really take care of yourself, baby girl." Tumango nalang ako ngumiti. Ayaw ko nang humaba ang usapan namin. Talagang mag-iingat ako dahil gusto ko pang mabuhay nang matagal. "I gotta go, baby girl. Ingat ka, ha?" "Sure," napipilitan kong sabi bago ako ngumiti.