Novel & Cerita Loving The Sky

nahimigan ko ang lungkot sa boses niya. “I don’t hate my life of course,” I lied. “But in your eyes, everything looks dull?” Naalala pa niya ‘yun? “Alam mo Nico may suggestion ako,” aniya. “Just stare at the sky at night. There you will see the moon and stars shining bright. It doesn’t have any bright colors. It’s like a black canvas sprinkled with white paint. You may see the world dull but at night, you’ll find comfort under the pitch-black sky. It’ll be a time where you will appreciate what you’re looking at if you can’t see the type of colors I’m talking about.”

he simply said at wala naman na akong nagawa. Dagdag points yon. Naghanap ako ng pwesto namin at doon ako naupo sa sulok sa tabi ng bintana, for two person ang table. Pumwesto ako sa may pader para kita ko yung pagbaba. I really love sky, just like my name. When I felt pressured, stress, bothered, I always looked up the sky because it is calming. It makes me feel peace, but I don't want to be rest in peace for now.

Si Sky, nakipaglaro ito sa kambal nila Kier at Sheena. Niyakap ko naman ang asawa ko at hinalikan ito sa sentido. "I love you," saad ko rito. Humarap ito sa akin. "Ikuha mo ng palaka si Sky. Gusto niya rin daw katulad kay Dust," aniya ng asawa ko. "Fuck! Love naman! Bakit mo naman pinalapit si Sky sa mga anak ni Sheena na pinaglihi sa exotic!" inis na saad ko.

May luha rin palang tumulo sa akin kaya agad ko iyong pinunasan. “Why the sun? I don't like the sun.” pagbibiro ko kaya humalakhak siya. Totoo naman kasi. Hindi ko talaga gusto ang araw. Nakakapaso at nakakasakit sa balat. “I know. But you can't dislike yourself, Violet. Whatever the hates you give to it, I know you will always have the space in your body where you will look for it's energy and heat. Because in you... I know you can feel it. You are the sun too, Violet. The sun to everyone who needs light and energy.” banayad ang pagkasabi niya sa akin. Napakagat ako sa aking labi dahil sa malalim niyang salita.

I replied. As we stood beneath the starry sky, a gentle breeze blew, carrying memories we'd overcome. At that moment, I realized that no matter how bad the weather became, we'd always find our way back to each other. True love not only endures but blooms amid a storm, becoming unshakeable. ***WAKAS***

“Pangalan? Hmm... habang wala pa ako, gusto kong araw-araw ko kayong nami-miss. Kaya tawagin na lang natin siyang Sky. “Sky? Bakit naman 'yun ang naisip mo?” “Kasi kahit wala ako sa tabi mo, araw-araw kong naiisip kayo lalo na kapag nakatingin ako sa langit.. At sana, araw-araw din ay lumaki siyang malusog at masaya sa tiyan mo. Paglaki niya, gusto ko rin na malawak ang isipan niya, parang kalangitan.” “Nice name.”

"Or maybe, I noticed the way you look at him. That he still has a place in your heart." "I'm sorry, Sky," kasabay niyon ay naramdaman ko ang tuluyang pagbagsak ng mga luha. "I… I'm still in love with Craig. I can't accept your love." Mapait akong ngumiti. Kung tutuusin ay pwede ko namang tanggapin ang pag-ibig ni Sky. Sinabi ko, I wanted the kind of love that he could give me. Boring and silent, but safe. Pero magiging unfair ako kay Sky kung gagawin ko iyon.

Mamumula na naman ang braso ko kaka-hampas niya dahil sa pandidiri. Natawa ako ng bahagya. Johan will never turn his bottle of precious love for me. And i am too. We're just friends, that's it. Period.

Marami pa namang tao ang nakikinig sa kalokohan nito. “Nakalagay na din sa singsing na ito ang buo kong pangalan, in case na may balak ka na namang kalimutan ang pangalan ko.” Nagtawanan ang mga tao, at pati na din si Sky dahil sa sinabi nito. “I love you, Sky. I really do.” Hinalikan nito ang kamay niya habang nakatingin sa kanya. “I will love you and our kids until my last breath.”

I am caressing my non-transparent bump as I look at the sky. "I'll be waiting for you, Ryker. We will wait for you."