Lowkey In Tagalog Novels & Stories

FLASHBACK Nang makaalis na silang dalawa ay tahimik lang kami. “May LQ sila?” saad pa ni Freya na nakatingin din kung saan dumaan ang dalawa. “Hayaan niyo na lang muna, ganiyan talaga. Pumasok na lang tayo.” Naglakad na silang lahat pero naiwan pa rin ako. “Dre tara na.” Tawag sa akin ni Chase. “Sige mauna na kayo may pupuntahan lang ako.”

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

Walang mababakas na galit doon pero mabibigat ang pagbitaw ng mga salita. "Lowbat," maikling sagot ko. Nagkunyari akong maraming ginagawa para umalis na ito saka ako kakain ng marami. Ilang sandali ang lumipas at nakabibinging katahimikan ang namayani. Tila may gusto siyang sabihin pero hindi niya alam kung papaano. "I'm sorry about last night," banggit niya sa ikinabubuwisit ko simula pa kagabi.

Galit kong sigaw sa kaniya pero nagtaka ako ng tignan niya ako mula ulo hanggang paa at maya maya ay tumawa na. "Oh! Hahahaha! Ikaw ba yung Low Class na nakaligtas sa first round ng Code hero? Hahahahaha baka nakakalimutan mo Low Class ka parin kahit na magkaroon kana ng bahay dito sa High Town ay Low Class ka parin hindi na magbabago yun"

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

yamot kong tanong dito “Where is my car key? Give it to me dahil aalis na ako.”yamot nitong wika sa akin. Hindi ko naman mapigilan ang mapaismid. “Hindi pwede! Hindi ka pwedeng lumabas hangat hindi ka makapagbayad sa akin.” nakatas ang kilay na sagot ko dito

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.

sagot ni Louis nang seryoso. “Pfft– Kuya! Huwag mo ngang ituro ang mali kay Little Treasure kung hindi ka naman pamilyar sa pop culture! Ang ‘Sarang haeyo’ ay Korean para sa ‘I love you’, okay!” tumatakbong lumapit si June Garcia habang nakangiti, at gumawa pa ng hugis puso gamit ang kanyang mga daliri. Inirapan ni Little Treasure ang kanyang ama pagkarinig nito, at mabilis na tumakbo palayo para magtimpla uli ng fruit juice.

Kailan kaya siya magsasawa? "At sino sa tingin mo ang bagay sa 'kin? Ang babaeng walang pakialam sa ibang tao, babaeng nanglulustay ng pera ng ibang tao, spoiled brat, masama ang ugali, mayabang, masungit, plastic, malandi?" Nagtatangis na ang bagang ko sa pagpipigil na masigawan siya. "Ka-kasi-" nauutal niyang saad pero hindi ko na pinatapos.