Lucy Loud Eyes の小説・ストーリー

Nataohan lamang s'ya ng may isang malakas na putok ang umalingawngaw sa buong kwarto, kasunod ng isang malakas na sigaw mula sa kan'ya. Ang bilis ng pangyayari, sobrang bilis na hindi n'ya na namalayan na tumakbo na pala si Lucy sa kan'yang harapan para iharang ang katawan at salohin ang bala na sana ay para sa kan'ya.

Namutla siya, at agad na namula ang kanyang mga mata. Kumunot ang noo ni Lucas, namagitan para sa tensyon. “What is it? May problema ba? Is it a legal notice?” Pero hindi sumagot si Lucien. Tinitigan lang niya ang mga punit na pahina sa kanyang kamay. Paulit-ulit na binabasa ng kanyang mga mata ang bawat salita. Bumigat ang kanyang paghinga. Ang kanyang mukha ay nagpabago-bago—namumula, namumutla, hanggang sa naging abo ang kulay.

lumuhod sa harap ko si Lance at ngumiti. There's something in his eyes na hindi ko mabasa. Nakatingin ito sa akin using his gentle eyes. Hinawakan niya ang kamay ko kamit ang isa niyang kamay at nasa buhok ko naman ang isa. There's something sa paraan ng paghagod niya sa buhok ko na naging dahilan ng pagtulo ng luha ko.

Kuryosidad ko itong kinuha at binasa ang front page. "How to make a baby by. . . Eric?" I silently spoke. Parang pamilyar pero hindi ko matandaan. So I immediately turned the page to the last one. Ewan ko, feel ko lang tingnan 'yong ending. "As they touch each other they thought 'finally, a happy ending' and thus, they live happily ever after." The door flunged open and doctors swarmed in. Their eyes widened when they saw my face. Hinawakan ko ang aking pisnge at nagulat dahil umiiyak ako. Um, why am I crying? Hindi ko pa buong nababasa ang libro na sinulat ng aking kaibigan.

maikli niyang sagot habang ang mga mata'y nadako sa sahig. "Pansin ko po kanina, officer, umiiyak-iyak siya dito na nakaupo bago pa maganap ang lahat." singit ni Lucy. "Totoo ba iyon?" tanong ni Tito kay ate Dainah at tumango naman ito. "Bakit ka umiyak?" with wrinkled forehead, he stared at the woman.

Binuksan nito ang bintana sa kaniyang gilid at dinamdam ang malamig na hangin na humahampas sa kaniyang mukha. "We're here," naimulat niya ang kaniyang mata dahil sa narinig. Wala sa sariling napahawak siya sa kaniyang kaliwang mata. She could feel the cold yet soft fabric that was covering her eye. Matched with her black coat and black scarf, she wore her iconic black eyepatch. "Another prey to fetch," sambit nito sa sarili. "Ready?" Lash asked as he opened the door on her side.

sabi rin ni kuya Neil. “Ayyy…sige fafa Neil let's go…” saad ni ate Lucy hindi ko maiwasang samaan siya ng tingin. Humagikhik ito nag-peace sign naman agad. "EHehehe excited lang senyorita," Naunang lumabas si kuya Neil pinagbuksan kami ni ate Lucy ng pinto. Gano'n talaga si kuya Neil seryoso kapag sa labas alerto ang mata nito paikot-ikot ang tingin sa paligid.

Lumingon siya sa upuan at diretsong tumingin sa kanya. Dapat sabihin na ang pigura ni Lucy ay hindi kapani-paniwalang kaakit-akit. Lahat ng bagay sa kanyang katawan ay mapang-akit, kabilang ang kanyang mga earlobe, ang kanyang sapat na mga taluktok, at ang kanyang puting-niyebe na mga braso. Natuyo ang bibig ni Alex, at namula at nag-iinit ang mukha nito sa pagtingin sa kanya.

Mayroong kaunting mga gamit at isang kwarto kung saan tumakbo papasok si Lucy. Doon ay nakaratay si Nadine at umuubo. Mukhang masama nga ang pakiramdam nito dahil nakakumot ito. “Lucy… Lucy…” “Mama, nandito ang walang hiyang lalaking iyon!” singhal ni Lucy. Medyo malaki na si Lucy ngayon, malayong-malayo sa batang paslit na huli niyang nakita noon.

He thought for a second that the girl he's looking at isn't his daughter. "Lacy...!" pasigaw na tawag nito sa anak. Bumaling naman ang kaniyang anak sa kaniya na may kakaibang ngiti sa mga labi nito. Her eyes were pure black with no white on her eyeballs. Napaigik naman si Lucius nang naramdaman niya ang paghigpit ng pagkakakapit ni Lacy sa kaniyang braso. Within just a second, Lacy blinked her eyes and suddenly her eyes were back to normal. Nakatingin siya sa kaniyang ama na para bang nakakita ng multo.