Lucy Loud Eyes 소설 & 이야기

Excited na sabi ni Ynez, kaya namang ang mga mata ni Althea na busy sa paglibot sa paligid ay bumalik sa kaibigan. Naparolyo naman ng mata si Lucy dahil sa dami ng surprise na ginawa nito para sa kanila ay wala na itong tiwala rito. Nireready nalang niya ang sarili kung anong kalokohan nanaman ang hinanda ng kaibigan nila para sa kanila ni Althea. "Boys!" Ynez clapped her hands.

Marahas siyang napa buntong hininga at ilang sandali pa ay nabuksan niya rin ang halos sira nang pinto ng bodega, gawa iyon sa manipis at punit nang plywood. Hindi pa man nakakapag-adjust ang mga mata ni Nicole sa dilim ay muli siyang napa pikit nang isang maliwanag na flash light ang tumama sa kanyang mukha. Pilit niyang iminulat ang mata para kilalanin ang kung sinong tao ang naroon at may hawak ng flash light na iyon, bumungad sa kanya ang galit at nakakalokong tingin ng kanyang pinsang si Lucy.

Naguguluhang umiling ako dito at binalik ang atensyon sa pinakikinggan mula sa earphones. “Please? Just consider is as our peace offering. Sige na..” Lucy sounded candid. Lalo niya inilapit sa akin ang supot. Muli ko itong tinignan at wala na kang nagawa kundi kunin iyon. Lucy, on the other hand, was clapping and hopping happily. “Gusto mo ba ayusan kita?” She offered willingly. “I.. really don’t.” Umiling ako dito. Alright, something is going on here. Anong nangyayari. Gad, ngayon pa lang nagsisisi na ako. Dapat pala sa bahay na lang ako.

Tumango lang siya at hindi na nagsalita. Dahil sa katahimikan na bumabalot sa amin ay naisip kong buksan ang music ng sasakyan para naman magkaroon ng kaonting ingay. Hindi yung puro 'bzzz' naririnig ko. Mas maganda na ang music ano. 'My eyes are no good- blind without her, The way she moves, I never doubt her. When she talks, she somehow creeps into my dreams.

mahina ngunit klaro sa aking pandinig kung kaninong boses ito. Akala ko ay dala lang ng kalasingan kung bakit ako nakakarinig ng mga bagay na ganito but still, iminulat ko ang mga mata ko kahit na okupado na ng alak ang buong sistema ko. Nakita ko si Lucy Pearl. Ang napaka ganda niyang mukha. Nakatayo siya mula sa may pintuan ng aking kwarto at umiiyak. Nakatingin lang ako sa kanya ngunit waka siyang nakitang reaksyon o emosyon sa pagtitig ko.

Ngunit ang sabay-sabay na marinig ang pagsigaw ng mga kaluluwa ay ibang usapan. "Huwag kang magbingi-bingihan! Alam kong naririnig mo kami!" ang sigaw ng isang babaeng nakakulay itim na babae. Nanlilisik ang kanyang mga mata at akmang hahawakan niya ang aking mukha nang tutukan ni Calix ang mukha ng Black lady kaya naman umurong ito. Natahimik ang kaluluwa sa ikinilos ni Calix.

maski si Khealie at Xianel ay nanlalaki ang mga matang nagka tinginan sa isat isa. "Y-you're just kidding right? sabihin mong nag sisinungaling kalang" Nag simula na namang magsi laglagan ang mga butil ng luha ni Lucy. "You heard me right, do I have to repeat what I've said?. we're done Lucy" Nanunuyang tinignan niya ang dating nobya na ngayon ay hilam ng luha ang mukha.

Anong nangyari? Ilang saglit lang ay biglang bumukas ang ilaw sa sala at bumungad sa akin si Lucy na nakabihis ng pangnanay na damit. Nakasuot siya ng mahabang bestida, at may nakapulupot na tuwalya sa kaniyang ulo. May hawak din siyang walis tambo. Anong drama ng babaeng ito?

He was staring at me gently while spitting those words. “Your eyes it’s something I cannot explain. It looks so innocent and yet so deadly.” Nagbukas ulit ako ng isang beer dahil naubos na ‘yong pangalawa. “Pakiramdam ko may mali sa mga mata mo.” Matagal ko nang napapansin na may kakaiba sa mata n’ya. Those innocent eyes. “Someday… someday Arnellé I’ll let you open the curtain that keeps my secrets.”

Seryoso ang kanyang mukha. Nang tumugtog ang musika ng pagluluksa, tumayo si Ysa sa tabi niya at sabay silang yumuko bilang paggalang. Mula sa harapan ay maririnig ang mahinang paghikbi ni Luciana. Ang tunog ng pag-iyak na iyon ay parang kutsilyong dahan-dahang bumabaon sa puso. Namumuo ang luha sa mga mata ni Ysa hanggang sa tuluyang tumulo sa sahig.