Lunch Quotes Novels & Stories

“Just don’t forget to eat, alright? Can’t be a champion on an empty stomach.” I laughed, shaking my head. “I’ll try not to, but no promises.” “Well, when you’re famous and too busy for little ol’ me, don’t forget who told you to eat,” he teased, raising his wine glass in a mock toast. “I’ll send you a postcard from my victory tour,” I shot back, smiling despite myself. Lexus grinned, his playful tone returning. “Deal. And hey, if you ever need a distraction or someone to bring you more beef, you know where to find me, basta hindi libre ha, huwag ka assuming teh.”

Malala na ata ang pagka-assuming ko. Lahat na lang nilalagyan ko ng meaning. It's so stupid of me to think Sir is interested in me. There's nothing special about me. "Baka naman gusto mo nang ubusin 'yang pagkain mo," I heard Clarisse said. Napatingin ako sa pagkain ko at nakitang halos hindi ko pa iyon nababawasan. Nasa canteen na kami for lunch. Wala pa masyadong tao kaya we were able to sit on our usual table. Medyo maaga pa kasi para sa lunch ng ibang students.

Na madalas, kapag lunch time, si Raven ang pumupunta sa office ko. Pagbalik namin sa office, halos tapos na ang lunch break. “Thanks for lunch,” sabi ko habang papalapit kami sa elevator. Ngumiti si Lucas. “You’re welcome.” “Treat ko next time.” Bigla siyang napatingin sa akin. “Wow.” Napatawa ako. “Ano?” “Narinig ko ba talaga na ikaw ang magt-treat?” “Don’t make it a big deal.”

I seldom took a lunch break din kasi mas gusto kong nakamudmod lang sa trabaho. Sa mga oras na iyon, ako ang nagyaya kay Lanie ng Lunch. Ito lang ang chance para makaiwas ako sa pangungulit nung isa. "San ka maglunch mommy, sama ako".. alok ko. "Aba! Himala".. "are you sick" biro ni Lanie sabay tawa. "Miss lang kita kasabay kumain no" lambing kong ganon. Nawala sa isip ko na minsan magkakasama sila nila Diego kumain sa baba. May kinakainan silang karinderya malapit sa office.

Quizon sabay sara sa pintuan. "Pinapatawag mo daw ako. I am sorry Mr. Ferrero pero inisturbo niyo po ang pagkain ko ng lunch." walang paligoy-ligoy kong sambit. Gusto kong magpakatotoo sa harap niya. Hindi din naman siguro kabastusan ang sinabi ko dahil totoo naman eh. Dapat igalang niya ang break time ng kanyang empleyado.

Buti na lang talaga medyo marami ang ginawa kong lunch at may pa prutas pa! Walang imik ko nalang kinuha ang lunch ko saka lumabas ng opisina ni Lucien. May sariling mundo na ang mag jowa at ayoko maging third wheel! Isa pa gutom na ako. Papasok na lang ulit ako mamaya para ligpitin ang pinag kainan nila.

Napangiti at napailing naman ako dahil hindi ako makakasabay sa lunch nila ngayon. "I'll eat my lunch sa office ni Mom eh. Next time," sagot ko naman sa kanila. Usually ay sa office talaga kumakain sina Mom and Dad ng lunch dahil tinatamad na silang lumabas. Kumakain lang sila sa labas kapag may meeting at natatapat na lunch time. "Good afternoon, Architect!" bati sa akin ni Lucy, secretary ni Mom and Dad. "Good afternoon, Lucy. Nandito ba sila Mom and Dad?" bati at tanong ko.

sagot niya. --- Nang mag-lunch sila, pinili ni Marcuz ang isang simpleng restaurant malapit sa opisina. Nasa sulok sila, malayo sa mga mata ng kanilang mga katrabaho, at kahit na tahimik si Lennah noong una, hindi nagtagal ay nagkaroon din ng kaunting pagkakagaanan ng loob sa pagitan nila. "Alam mo, Lennah," simula ni Marcuz habang kinakain ang kanyang pagkain, "Matagal na kitang napapansin."

Ilang beses kong sinubukan hanggang sa may umagaw nito saakin at walang kahirap-hirap niya itong nabuksan. " Thanks, " saad ko saka kumuha sa loob ng isang gummy worms. Matamis na may kaunting asim. Puwede na'to kaysa doon sa mga putahe sa cafeteria sa ibaba. " Tapos ka ng mag lunch? " Bumaling ang tingin ko kay Sir Joaquin. " Halos katatapos lang, " sagot ko saka binaba ang tingin sa cup noodles niya. " Bakit iyan lang ang lunch niyo? "

At ang kumukumpleto talaga sa umaga ko ay ang mainit nyang halik na syang pinaka good morning nya sa akin. "Hindi yata ako magsasawa na kainin 'to araw-araw. Basta ikaw ang nagluto, iba talaga ang sarap. 'Sing sarap mo." "Sus, nambola pa. Kumain ka na at Baka ma-late ka." Wika ko habang hinihimas ang tiyan ko. "Hindi iyon Bola. Masarap nga! Ano nga pala ang Lunch ko?" "Ummm... giniling na may itlog ng pugo. Syempre, mayroon din na fresh Orange Juice."