Romans & histoires Légende

ศิลามองเลโอด้วยสายตานิ่งลึก รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก แต่แววตากลับเย็นเฉียบ “พูดจบหรือยัง หรือยังมีอะไรจะสอนฉันเพิ่มเติมอีก” เลโอเงยหน้าขึ้นทันที “ความชัดเจน” คำตอบสั้นแต่หนักแน่น เขาพลิกกระดาษสองสามหน้าอย่างไม่รีบร้อน “อ่านแล้วต้องตีความเองหลายจุด แบบนี้ไม่เรียกว่าแผนครับ ”

ลับมาให้ได้ “สั่งถอยทัพ” “พ่ะย่ะค่ะ ส่งพลธงสัญญาณลงไป!” “ไม่ต้อง” สีหน้าของชายหนุ่มสงบนิ่งดั่งผืนน้ำราบเรียบ ดูก็รู้ว่าเขากำลังโกรธจัด ฆ้องส่งสัญญาณถูกทุบทำลายไปเสียแล้ว การติดต่อสื่อสารระหว่างค่ายกับสนามรบจะล่าช้า มือเกาทัณฑ์แห่งหลี่จึงน้าวคันศรขึ้นเล็งสูง ยิงอ อกไปรวดเร็วปานสายฟ้าฟาด ศรของเขาพุ่งไปได้ไกลกว่านักเกาทัณฑ์ธรรมดาสองเท่า ชื่อเสียงของหลี่เซวียนหลงแผ่ขจรไปไกลเพราะเขาสามารถใช้ศรนำทิศทางทัพ ทำให้เขาสามารถควบคุมทัพที่ตั้งกระบวนแยกจากกันได้อย่างอิสระ สั่งการให้ถอยก่อนที่จะถูกเอี้ยนซ่านฉีกลืนกินไปมากกว่านี้