Novel & Cerita Mag-aral Nang Mabuti

Napailing nalang ako saka itinapat sa bibig niya ang mug. "Ako? Anong mabait?" Natatawang tanong ko. Nang makainom siya ay inilayo ko ang baso. Nakatingin kami sa isa't-isa. "H-Hindi mo a-alam ang mabait? P-Para saan ang p-paaralan kung h-hindi niyo alam i-iyon--" "Ayoko maging mabait" "B-Bakit?" "Dahil kapag mabait ka, aabusuhin ka. Masyadong mapanlamang ang mundo, kailangan mong maging matalino. Utak ang ginagamit dito at hindi puso"

“Ngayon nga lang parang nag si-sink-in yung reality na pwede akong bumagsak pabalik sa 10th grade pag `di ako pumasa sa midterms na `to, eh...” “`Wag kang mag-alala, sa laki ng effort na ini-excert mo sa pag-aaral, sigurado ako magbubunga rin lahat nang paghihirap mo.” “Sana nga, Aveera, at ayokong maghiwalay tayo!” nag-aalala ko’ng sinabi. “`Wag ka kasi masyadong nega!” pinisil ni Aveera ang pisngi ko. “Basta mag-aral ka nang mabuti, kayang-kaya mo `yan!”

muli nitong usal. Pagkarinig nito, agad na sinabi ni Mauren: "Hindi na kailangan, kaya nang alagaan ni Mommy ang sarili niya. Ang kailangan mo lang ay mag-aral nang mabuti." Saglit na napabuntong hininga si Aleya, at magalang na sumagot, "Ah, okay po." Matapos pa ang ilang salitang pinag-usapan, binaba na rin nilang pareho ang tawag.

Hindi naman yun imposible. "Hhmm... Hindi kayo aalis? Magpapakalayu-layo para makalimot?" Tanong ko pa rito. Umiling naman ito. "Hindi naman kasi solusyon ang pag-layo. Mas maganda kasi kung araw-araw mong kakikita yung tao dahil magiging immune ka na sa kanya hanggang darating araw na balewala na lang siya sayo." Sagot naman nito sa akin.

nakangisi niyang sagot, "mabuti pa, umuwi ka na at mag aral ng leksiyon, wag ka ng makialam sa mga ganitong usapin. "Paano kung gusto kong makialam? May magagawa ka ba?" "Bata.. wag mong pahirapan ang sarili mo.. baka magsisi ka. Hindi ka pa umaabot ng bente singko, kinakain ka na ng uod sa lupa.." mayabang na wika ni Alberto.

Ang pagtuturo sa pamamagitan ng mabuting halimbawa ang pinakamagandang uri ng edukasyon. Kumain si Maureen ng isang kagat ng pritong hipon, at talagang masarap ito. Ngumiti siya, "Masarap." "Masarap din po itong sakin," kumagat si Eli sa kanyang pagkain sa ka tumingin sa kanyang ina. Magaan ang kanyang pakiramdam dahil sa pagkakaayos ng kanyang mga magulang.

Nag-umpisa iyon sa pagkakaroon ng realization, hanggang sa natuto iyon na itama ang mga mali, at parati ng piliin ang tama. Sana ay magpatuloy na ang Ate niya sa ginagawang ito ngayon. Naniniwala naman siya na wala naman ibang magtatamo ng benepisyo kung hindi iyon lang din. Hindi naman iyon para sa kanya o para kanino.

Ang pangit naman ata nun gamitin kapag matutulog. Good night? Haaa? Grabe nakakadamage ng braincells! Ang hirap magtagalog!Kasalanan to nang DepEd e!Dapat mas nagfofocus kami sa sariling wika! hindi, kasalanan rin 'to ng mga tao! Masyado kasing bigdeal sakaniya pag dika marunong mag Emglish kaya 'yan nakakalimutan na ng iba ang sariling wika!

Sagot ni Mindy habang nakangisi. “Sa palagay ko dapat tayo maging mas maingat. Hindi natin dapat isiping magdulot ng anumang pinsala sa iba, ngunit dapat din nating bigyan ng higit na kahalagahan ang pagtatanggol sa ating sarili. Napakahirap para sa amin na magkaroon ng opurtunidad na ito na lumabas at mag-aral. Samakatuwid, dapat tayong maging mas maingat at alerto! ” Ang sabi ng dalaga. "Sige kung ganon, ako… ehh? Jasmine, tingnan mo! Parang si Chubby Wadley at ang lalaking iyon ang nasa likuran namin! ”

Nagpa-panic, nalilito, at nawawala. Tumakas. Tumakbo palayo. Tumakbo palayo, at magiging maayos ito. Tumakbo palayo, at maaari itong makalimutan. Kung hindi siya nakakakita o nakakarinig, magulo ang lahat. Hindi sasakit ang kanyang dibdib na para bang siya’y sinasakal. Inisip niya ito at kanya ring ginawa.