Novel & Cerita Magdilang Anghel

umiiyak na wika niya at humagulhol sa kanyang mga palad. "Mula pagkabata kasama mo na ako, magkasama na tayo pero bakit hindi mo pa rin ako kilala? Bakit ganoon mo lang ako kadaling husgahan? Mahirap bang paniwalaan ang mga ipinapakita at ipinaparamdam ko sa'yo? Hindi ba totoo na action speaks louder than words? O nasa paniniwala mo lang ang action is meaningless without words dahil nga manhid ka?" medyo malumanay nang wika ni Angelo at basag ang boses nito dahil sa pag-iyak. Nasasaktan ito sa mga maling akala niya. Nasasaktan ito dahil sa panghuhusga niya.

Sinamahan ni Rex hanggang sa labas ng mausoleum ang dalaga. Nakaukit sa arko ng puting-puting gusali ang apelyidong ANGELES habang nakatayo sa magkabilang gilid ng entrada ang dalawang dambuhalang anghel. "Hintayin na lang kita sa sasakyan." Tumango lang si Jamilla na hinayaan munang makaalis ang kasama bago humakbang papasok. Ang sakit ng nakaraan ay gumuhit sa puso ng dalaga nang masilayan ang limang puting nitso sa loob. Kasama roon ang kanyang anak.

Arugain at hindi hahayaan na masaktan ang anghel na ibinigay sa kaniya ng Diyos. Pakiramdam ni Dhalia ay mas nagkaroon na ng kabuluhan ang buhay niya. Labis-labis ang pasasalamat nito na malulwahati naman niyang naipanganak si Ezekeil. "Maari ko ba siyang makarga, Dhalia?"Hinging-permiso ni Carl. Agad naman ang paglipad ng mukha ni Dhalia rito. Kahit naroroon pa rin naman ang kaunting tampo niya rito ay binalewala na niya.

Mabilis na kumabog ang dibdib sa kaba. ‘Lord, sobra pa naman ang anghel niyo diyan, 'di ba?!’

Wari ko, hindi yata nila matanggihan ang tila isang anghel na dilag kaya napagpasyahang tigilan ang pagsusuntok nila sa akin. Sa mga oras na iyon, para bang nakakita ako ng isang anghel na bumaba mula sa lupa upang ako’y tulungan. Isang maganda at mestisang anghel na ang kanyang katawan ay lumiliwanag sa pagdaan sa kanya ng sikat ng araw.

Tanong ni Angel gamit ang maliit at mala-anghel niyang boses. Ngumiti si Amy, "Anim kayong nakapaligid sa akin at sa tingin mo may makakasakit sa akin?" Iginulong ni Elijah ang manggas at ipinakita ang kanyang kalamnan saka sinabing, "Tama, tingnan mo ang muscles ko, kung sino ang magtangkang manakit kay mommy ay masusuntok sa mukha."

Nagpipigil lang ako na magalit, dahil alam ko ang ugali ng taong ito. "Limang Milyon, Angel. Iyon lang!" ngising sambit nito sa akin. "Nahihibang ka na ba? Ang laki na ng naibigay ko sa iyo." sigaw ko sa kanya. "Kulang ang Tatlong Milyon, Angel, para sa pananahimik ko. Di basta-basta ang binabangga ko o binabangga mo. Alam mo naman ang kayang gawin ni Azrael. I know Azrael. He is a demon, at hindi mo pa siya nakikilala ng mabuti!" sabi nito sa akin.

"Bubuksan natin ang senses mo." Mabilis nanaman niya akong hinalikan. "Halik ka ng halik!!" reklamo ko "Patuloy natin gagawin yan hanggang sa maramdaman mo ng gagawin ko yon." Bwisit to, kapag siya hinalikan ko nako nako nako baka hanap hanapin niya. Naglabas siya ng espada, at ganon din ang ginawa ko. "sa armagedon, ang armas na ginagamit ng anghel ay espada. Dapat marunong kang magespada." sambit niya sa akin

ang anunsiyo ni Michele. "Medyo nagtataka lang kami ni Angel sa nangyari. Magtatapon lang sana ako ng basura sa trashcan. Pagkatapos noon ay may nakita akong maliit na bomba sa loob. Buti na lang at mabilis kaming nakalayo ni Angel bago sumabog ang bomba..." ang pagkukuwento ni Clarissa. "But I am really glad that you're safe, my love." ang sinserong pahayag ni Michele.

gigil na anas ni Anghel sabay alis sa kamay na nakasakal sa leeg ng dalaga. Maria gasping, napaubo ito at hinabol niya ang kanyang hininga. Napalunok si Maria at muling nakadama nang takot, napakabangis ng lalaki. At tila wala itong awa sa puso nito maski konti. "What Maria?!" Mariing wika ni Anghel. "Hayup ka, demonyo! Hindi mo bagay ang pangalan mong Anghel!" Singhal ni Maria.