Romans & histoires Magdilang Anghel

Yong parang isang anghel ang kumausap sa kanya sa katauhan ni Dianne. "Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko ng magsalita ka, Dianne. Yon bang parang kinakausap ako ng isang anghel mula sa langit at ginamit ang katauhan mo, Dianne, para kausapin ako at nais na iparealize sa akin kung ano ang tama at nararapat kong gawin. Seguro nga tama ka, bakit kailangan kong gumawa ng masama kung kaya ko naman gumawa ng tama para sa pamilya ko," pahayag ni Ulga. Napangiti si Dianne dahil sa sinabi ni Ulga.

Mukha siyang isang anghel na may lahing grego na nagkasala kaya itinapon mula sa langit. "Hmm..." ungol ko nang may kung anong malambot na bagay ang humahaplos sa aking tiyan. Kaya kaagad akong napamulat at napadako ang pansin dito. At nakangiting mukha ni Gabriel Mondragon ang sumalubong sa akin na hinahaplos-haplos ang hubad kong tiyan at hinahalik-halikan, napatingala naman siya sa mukha ko nang mapagtanto niya yatang gising na ako.

umiiyak na wika niya at humagulhol sa kanyang mga palad. "Mula pagkabata kasama mo na ako, magkasama na tayo pero bakit hindi mo pa rin ako kilala? Bakit ganoon mo lang ako kadaling husgahan? Mahirap bang paniwalaan ang mga ipinapakita at ipinaparamdam ko sa'yo? Hindi ba totoo na action speaks louder than words? O nasa paniniwala mo lang ang action is meaningless without words dahil nga manhid ka?" medyo malumanay nang wika ni Angelo at basag ang boses nito dahil sa pag-iyak. Nasasaktan ito sa mga maling akala niya. Nasasaktan ito dahil sa panghuhusga niya.

Sinamahan ni Rex hanggang sa labas ng mausoleum ang dalaga. Nakaukit sa arko ng puting-puting gusali ang apelyidong ANGELES habang nakatayo sa magkabilang gilid ng entrada ang dalawang dambuhalang anghel. "Hintayin na lang kita sa sasakyan." Tumango lang si Jamilla na hinayaan munang makaalis ang kasama bago humakbang papasok. Ang sakit ng nakaraan ay gumuhit sa puso ng dalaga nang masilayan ang limang puting nitso sa loob. Kasama roon ang kanyang anak.

Arugain at hindi hahayaan na masaktan ang anghel na ibinigay sa kaniya ng Diyos. Pakiramdam ni Dhalia ay mas nagkaroon na ng kabuluhan ang buhay niya. Labis-labis ang pasasalamat nito na malulwahati naman niyang naipanganak si Ezekeil. "Maari ko ba siyang makarga, Dhalia?"Hinging-permiso ni Carl. Agad naman ang paglipad ng mukha ni Dhalia rito. Kahit naroroon pa rin naman ang kaunting tampo niya rito ay binalewala na niya.

Mabilis na kumabog ang dibdib sa kaba. ‘Lord, sobra pa naman ang anghel niyo diyan, 'di ba?!’

Wari ko, hindi yata nila matanggihan ang tila isang anghel na dilag kaya napagpasyahang tigilan ang pagsusuntok nila sa akin. Sa mga oras na iyon, para bang nakakita ako ng isang anghel na bumaba mula sa lupa upang ako’y tulungan. Isang maganda at mestisang anghel na ang kanyang katawan ay lumiliwanag sa pagdaan sa kanya ng sikat ng araw.

Tanong ni Angel gamit ang maliit at mala-anghel niyang boses. Ngumiti si Amy, "Anim kayong nakapaligid sa akin at sa tingin mo may makakasakit sa akin?" Iginulong ni Elijah ang manggas at ipinakita ang kanyang kalamnan saka sinabing, "Tama, tingnan mo ang muscles ko, kung sino ang magtangkang manakit kay mommy ay masusuntok sa mukha."

Nagpipigil lang ako na magalit, dahil alam ko ang ugali ng taong ito. "Limang Milyon, Angel. Iyon lang!" ngising sambit nito sa akin. "Nahihibang ka na ba? Ang laki na ng naibigay ko sa iyo." sigaw ko sa kanya. "Kulang ang Tatlong Milyon, Angel, para sa pananahimik ko. Di basta-basta ang binabangga ko o binabangga mo. Alam mo naman ang kayang gawin ni Azrael. I know Azrael. He is a demon, at hindi mo pa siya nakikilala ng mabuti!" sabi nito sa akin.

nangingiyak niyang sambit. “Anghel na may espada ba ‘to?” “Maliwanag siya calci boi pero sigurado akong anghel na may espada ‘yon! Pogi siya calci boi pero…takot ako!” “Tangina…” may panggigigil kong wika. “Nakakagalit talaga…”