Magsalita Novels & Stories

Alam kong magpupumilit siya pero yun naman ang tamang gawin. “Miguel. Pwede bang mag-usap muna tayo mamaya.” wika ko. “Sure, mamaya pag-uwi natin sa condo. We have all night to talk.” anito. Nang tingnan ko siya ay iba ang ipinapahiwatig nito. Nagtataka ako kung paano siya nakakapagsalita nang parang okay lang ang lahat.

Tumango si Maggie na tila malalim ang iniisip. Dagdag pa ni Jordan, “Kapag kinukunan namin ang video mamaya, kailangan mong magmukhang malungkot hangga't maaari at umiyak habang nagsasalita para umaktong parang niloko ka sa iyong damdamin ng isang hamak. Kaya mo ba yun?” Umiling kaagad si Maggie at sinabing, “Hindi, bakit hindi mo ako sinaktan?”

Kabanata 48: Aksyon Bago pa man makapagsalita si Albert Montenegro, bigla na lang nagsalita ang mga taong kasama niya. "Ano raw 'yon?" singhal ng isa. "Sisingilin mo kami? Ang kapal ng mukha mo!" "Ni minsan, hindi mo kami pinatulan noon, pero ngayon, kung makapagsalita ka, parang kung sino ka na!"

sagot ko "Oo nga eh! Haysst, grabe, hindi ko akalain na magkikita tayo ngayun. Teka lang, may pupuntahan ka ba? Gusto sana kitang iinvite sa bahay para makapag-usap pa tayo ng maayos." wika niya sa akin Kaagad din naman akong tumango "Sure..gusto ko iyan! Pero, bili muna tayo ng almusal. Hindi pa kasi ako kumakain eh." sagot ko

biglang sabi nito "Talaga lang ha?" saad ko pa na ikinatango niya. Yumakap lang siya sakin at hinalik halikan ang pisngi at noo ko habang magkahawak ang kamay namin kahit pa nakahiga na kami. "Goodnight asawa ko" bulong ni Magnus.

sabi ko at tumayo na rin. Gumanti naman ito ng ngiti sa akin. "Huwag ka lang magpakagaga, bayad ka na!" Hindi ko napigilan ang matawa nang mahina sa sinabi nitong kaibigan ko. Minsan talaga prangka itong magsalita. Hindi pala minsan kun'di madalas.

Akmang ibababa na niya ang tawag ng may magsalita. "Hindi mo dapat nilalambing si Miguel ng ganyan kapag nagmamaneho. Muntik na tuloy kaming mamatay dahil nanlambot siya at muntik mawalan ng malay." Boses ni Jack. Namula siya. Minsan na nga lang maglambing napasama pa. "Give me back my phone fvcker!" Rinig niyang angil ni Miguel sa kaibigan. "Hello, my angel." Tumikhim ito, mayamaya ay muli itong nagsalita. "What can I do for my beautiful fiance?"

nang bigla itong magsalita "San ka pupunta" tanong nito "Ahhmm m-nag grocery lng "saad ko kaagad itong tumayo at naunang lumabas ng bahay saka pinaandar ung sasakyan nya wait alam ko wala syang dalang sasakyan kahapon never mind ...kaagad akong sumakay

" sagot nito Napangiti naman ang dalaga dahil sa sinagot ng asawa. Ngayon niya lang ulit narinig ito magsalita ng mahaba, dati kasi hindi talaga ito magsasalita o kaya kung sasagot man ito isa o dalawang salita lang. "Magluluto kasi ako mamaya, dito kana mag dinner, tutal wala ka naman pupuntahan diba?" saad nito

Mukhang na-misinterpret nito ang kaniyang sinabi. “What I mean to say is…” Dapat mapigilan niya ang sarili na makapagbitiw ng mga salita na hindi kaaya-ayang pakinggan. “Masaya ako na hindi natuloy ang kunwaring date na ‘yon,” paglilinaw niya. “Magpagaling ‘ka mo siya dahil bawal magkasakit ang isang call center agent. Hindi puwede sa industriyang ‘yon ang mga sakitin,” lintanya niya at walang sabi-sabing isinara ang pinto nang matapos siyang magsalita.