Magsalita Novels & Stories

sagot nito. Tahimik na tumango si Marikit bago nagsimulang magbasa. Malinaw at mahinahon ang boses niya. Hindi ito masyadong malakas, ngunit sapat para maging malinaw ang bawat salitang binibitawan niya. May kakaibang lambing at talas ang paraan niya ng pagsasalita kaya madaling pakinggan.

Pinugaran na rin ng takot at pangamba ang aking dila kaya hindi magawang nakapagsalita. Ipinikit bigla ni Solana ang kanyang mga mata. Kanyang itinaas bahagya ang kanyang mga kamay habang nakatingala sa kalangitan ang mga palad nito. Matapos ay nagsimula siyang magsalita ng mga salitang hindi ko maintindihan. Bumibigkas na siya ng isang orasyon para sa ritwal na gagawin niya. Mahina ngunit mabilis ang pagbigkas niya sa mga salitang pang-orasyon at taimtim na dinadama ang bawat titik na isinasampi at ang buong paligid.

MARCO "Himala ata nandito ka. Akala ko ba papasok ka na bukas sa opisina? Bakit hindi ka bumalik ng Manila?" nakatawang sabi ni Migz habang hinihimas ang panga na malakas na sinampal no'ng babae.

Ang ibig sabihin ba nun ay hindi siya pwede magsalita? Ngumiti si Sebastian at sinabi, "Ikaw ay isang babaeng konti lang kung magsalita at napakatigas ng ulo mo. Wala kang kahit konting talas ng isip at kakayahang makibagay katulad ng anak mo. Kung ayaw mong magsalita, edi wag ka nang magsalita!" Wala nang sinabi si Sabrina. Kinagat niya ang mga labi niya at namula na lang.

Isa pala itong calling card. "Mauna na 'ko." Bago ito tuluyang lumabas ng pinto ay sinulyapan pa niya si Marga at saka ngumiti. Kaagad na sinarado ni Trixie ang pintuan nang makasigurong wala na ang matanda. ————— "Mommy, paano niyo po nakilala 'yong mabait na matanda? Bakit po siya nandito kanina?"

Lumayo ang loob ko sa kanya. "Ara! huwag kang magsalita ng ganyan!" "Hindi ma! Dapat lang! para atleast, kahit sa salita makaganti tayo diba? kasi kulang na kulang pa ang ilang libong mura sa pambabae niya mama. Kung hindi ka naawa sa sarili mo maawa ka sa amin." Tinalikuran ko sila. Parang gusto ko nalang umalis at kalimutan ang mga nangyari. Parang isang masamang panaginip na gusto kong magising.

panimula nito. Pinakiramdaman niya ang sarili, wala naman siyang nararamdamang panghihinayang o pagsisisi. "I'm fine now, Miggy. Sana maging maayos ka na rin. Please, kung makahanap ka ng bago mo, huwag ka na sanang maging g*go. Hindi kami laruan na mga babae at mas lalong hindi damit na pwedeng basta na lang palitan," prankang sagot niya rito.

“H-hey Aliyah? A-are you c-crying?” Imbes na sagutin ko ang tanong na iyon ay mariin lang akong umiling. Ayokong umimik, ayokong magsalita. Pakiramdam ko kasi ay kung pipilitin ko ang sarili ko na magsalita ay walang humpay na iyakan na naman ang mangyayari. “Hey, ssh, tumahan kana. It’s not good for you and to your baby—” “L-lumabas ka nalang, M-migo… please…” wika ko at umambang tatayo mula sa kinahihigaan ko.

Tumikhim siya at umayos ng pagkaka upo. "Marunong ka pala mag tagalog. At… first time kong marinig na magsalita ka ng tagalog." Puna ko. "Mukha kang mayaman na napadpad sa probinsya. Pero ang bongga ah mas lalo kang nakakaakit kapag nagsasalita ka ng tagalog."

Magsasalita na sana si Tita ng unahan siya ni Calvin. "Nagbibiro lang sayo si mama! Hahaha diba ma?"-Sabi ni Calvin kay Tita Kate. Tumawa si Tita at inubos muna yung pagkain niya bago magsalita. "Oo naman! Dont mind what i said yesterday. Maiwan ko muna kayong dalawa."-Sabi ni Tita sa akin at tumayo sa upuan niya. Tumango na lang ako sa sinabi ni tita at kumain.