Mahinang Nilalang Novels & Stories

O pag-aalala? Sobrang lapit namin. Ramdam ko ang hininga niya sa mukha ko. Ang bango ng pabango niya maging ang pabilis na pabilis na tibok ng puso ko. “N-Niro…” mahina kong saad.

tumango ako "May bagay na pilit tinapos at ginawa, para sa kapakanan ng isang nilalang o nang nakakarami, alin man sa bagay na iyon...Isa lamang ang bagay na natitiyak ko– walang mali sa bagay na paulit-ulit na nangyayari kung ang rason na iyon ay makakasalba sa milyong-milyong nilalang." Wala ngang mali? Paano naman ang nilalang na nakakaranas na iyon.

Iniwan na siya ng mga mahal niya sa buhay. "Anong kasalanan ko?" Nanlilisik ang mga matang tumingala siya sa langit. "Anong kasalanan ko? Bakit ako? Bakit?" Malapit nang kumagat ang hatinggabi kaya mangilan-ngilan na lang ang mga tao sa lansangan. Umiiwas sa direksyon ng dalaga ang ilan sa mga napapadaan doon. May iba na lumapit sa kanya dahil sa pag-aalala.

mas mahanap "Hmm" napadaing ako ng simulan nyang kagatin ang pang-ibabang labi ko...at naging daan nya iyon para ipasok ang malikot na dila nito sa bibig ko.... Dahan dahan nya rin akong binabangon mula sa pagkakahiga ng hindi pinuputol ang mainit nyang halik... At nang tuluyan na kaming nagpantay ay tumigil SYA para hayaan akong makasagap ng hangin....potspa sobrang kinapos ako doon...

mahinang sabi n'ya sa sarili. She aim the forehead of the man, at wala itong kamalay-malay na segundo na lang ang natitirang oras nito sa mundo. "In one - two - three - four - diiieeeee!" pabulong na sabi n'ya sabay kalabit ng gatilyo ng baril at walang mintes na tumama sa noo ng lalaki. Tumutulo ang dugo nito sa noo at dilat ang mga matang bumagsak sa lupa. Nagsipulasan naman ang mga taohan nito at nagsiunahang tumakbo palabas.

Ok, this is it. At the count of three. One. Two. Three. Buong lakas kong tinulak ang nangangalawang na pinto at lumikha ito ng isang malakas na tunog. Agad na bumungad sa akin ang ‘di hamak na dilim. Nakakabulag na dilim. Nakakalulang dilim.

mahinang sabi ko sakanya Tumango-tango naman siya. " Opo... kahit hindi nga ako magpractice magaling pa din naman ako". mahinang tawa at pagmamayabang niya Nasobrahan sa hangin! "Ikaw ang yabang-yabang mo, kapag kayo natalo mamaya aba hindi kita papansinin ng isang taon". Irap ko dito

Sabi nmn niya "Wlang ano man nanay, angel kumain Kalang okay damihan mo" Sabi ko nmn sakanya at hinaplos Yung buhok niya kita ko nmn na tumango lang siya habang masayang kumakain ng biglang may tumawag sa agad nmn ako napatingin doon si General lang pala "Nanay sagutin kolang po hah" paalam ko kay nanay at dinampot ko nmn yung cellphone ko sabay layo sakanila ng kunti

masiglang hiyaw niya, ang tawag ay puno ng pagmamahal at pananabik. Nag-alinlangan ng ilang sandali si Luna bago niya marahang niyakap pabalik ang kanyang anak. Isang mahinang "hmm" lamang ang kanyang tugon, isang tahimik na pag-amin sa kanilang relasyon, ngunit walang ibang salita na sumabay. Ang yakap na maikli ngunit makahulugan, ay nagsasalita ng isang libong salita.

Saan nanggaling ang tunog na iyon? Napatngin ako sa salamin at nagulat ako noong makita ang tatlong nilalang sa may likuran ko. Nakatayo ito at nakasuot ng itim. Nakatakip ang mga mukha ng itim na belo na tanging bibig lamang ang iyong makikita. Malakas na kumabog ang diddib ko. Bumubulong sila! Ang mga bibig nila ay gumagalaw ng maliit na galaw.