Mahinang Nilalang Novels & Stories

Hinayaan lang naming manatili, habang pinupuno ng pagmamahal ang mga puso namin. Sabay kaming napatayo ni phyton nang makarinig kami ng tunog makina-mahina sa una, parang alon lang na humahampas sa malayo, pero unti-unting luminaw ang tunog. Napatingin kami sa isa’t isa, parehong nagtataka, parehong nag-iingat. “May narinig ka rin ba?” bulong ko. Tumango siya. “Oo. Hindi ’yan hangin lang.”

Muling nagsalita ang nilalang na nasa aking likuran. "Aminin mo na lamang sa sarili mo na hindi mo kaya ng mag-isa...aminin mo na lamang sa sarili mo na mahina ka....napakahina mo at kahit kailan hindi ka ng mabubuhay ng walang natatanggap na tulo-- "

Tsk! "Maayos naman payo ko a. Atleast, malalaman n'ya gamit ang sariling galamay. Ayaw pa n'ya? Tss! Mahinang nilalang!"

Lahat na lang ba isisisi sa’kin? “Ang dali niyong maniwala! Konting wika lang galing sa tiyuhin niya hala paniwala naman kayo. Hindi ako tanga para basta-basta aminin ang isang bagay na wala naman akong ginawa!”

Buti na lang talaga ay wala 'kong ibang inasam Buti na lang 'di ako nainip sa tagal, nag-abang Buti na lang talaga ay wala 'kong ibang minahal Buti na lang Oh, buti na lang talaga ay wala 'kong ibang dinasal Buti na lang dumating ka na ang masasabi ko lang Buti na lang talaga ay wala 'kong ibang minahal Tanging ikaw lang Wala 'kong ibang inasam (Oh-oh) Sa tagal nang nag-abang (Oh-oh) Wala 'kong ibang minahal (Oh-oh) Buti na lang (Oh-oh) Wala 'kong ibang dinasal (Oh-oh) Ang masasabi ko lang (Oh-oh) Wala 'kong ibang minahal (Oh-oh)

Mabilis na umalis ang dalawa habang si Rosie ay nakatayo sa likuran, nag-aalalang nakatingin sa kanilang likuran. Humakbang ako pasulong. Alam kong hindi niya ako maririnig, pero nangutya pa rin ako, “Ayaw na sa’yo ng nanay mo. Magkakaroon na siya ng anak sa tatay ko. Singit ka na lang.”

mahinang ani ko. ******* LMCD22

wika nya rito Habang masaya silang nag uusap dumating Sina Adelina at Flower at naamoy ng dalawa ang nilulutong tinapay kaya hindi mapigilan ni Flower ang magsalita " ang Bango naman po nun Mukhang Malinamnam " wika neto habang inamoy amoy ang tinapay "Buti gising na kayo Mahal ko "wika ni Macario sa Kay Adelina "Oo Mahal ko "sagot neto habang karga si Artemis

Humihikbi kong wika. "Walang masama sa umiyak, ang sa'kin lang dalawang araw ka ng nakakulong rito sa kwarto." Mahina niyang wika na tila naiintindihan niya ako. "Manood tayo ng balita sa ibaba dahil ngayon bibilangin ang boto ng mga mananalo." Hinawakan niya ako sa balikat pero malakas akong napahagulgol nang yakapin na ako ng kapatid ko.

“Tingnan natin kung sino ang mas magaling magtago.” Sa dulo ng gabi, lumabas si Lorie sa hardin. Nakadama siya ng hangin, ng ulan. Nakatingala siya sa langit, tila nakikinig sa musika ng kalungkutan. Sa ilalim ng mapusyaw na liwanag ng buwan, para siyang anghel na naligaw sa lupa. Hindi niya alam, may dalawang nilalang sa dilim na nakamasid: